Τον τρόπο με τον οποίο βίωσαν και συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να βιώνουν το θάνατο του Τζορτζ Μπάλντοκ στις τάξεις του Παναθηναϊκού, γνωστοποίησαν σε μία κατάθεση ψυχής που συγκλονίζει, οι Χόρντουρ Μάγκνουσον και Έρικ Πάλμερ-Μπράουν, μιλώντας στην ιστοσελίδα «Athletic».
Μέσα από τα λεγόμενα των δύο αμυντικών του «τριφυλλιού» γίνεται αντιληπτό το πόσο επηρεασμένοι είναι όλοι οι άνθρωποι στην οικογένεια του «τριφυλλιού» και οι κυρίως οι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι θα κληθούν να αγωνιστούν έχοντας στην ψυχή τους το βάρος της στεναχώριας από τον αδόκητο χαμό του 31χρονου διεθνή.
«Νιώθω ακόμα την παρουσία του. Νιώθω ότι με παρακολουθεί. Το ντουλαπάκι του στα αποδυτήρια ήταν δίπλα από το δικό μου. Ακόμα είναι. Αλλά δεν είναι αυτός εδώ. Την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας στην Αυστρία, ήρθε και έκατσε δίπλα μου στο τραπέζι και ένιωσα την αγγλική του ενέργεια. Ήμουν και εγώ στην Αγγλία στο παρελθόν και ήξερα ότι θα ταιριάζαμε. Ο ίδιος έκανε τα πάντα πιο εύκολα για τη μεταξύ μας σχέση. Ήταν ένα ανοιχτό βιβλίο, ειλικρινής με τους πάντες. Είχε την ικανότητα να τους ενώσει όλους. Μπορούσε να κάνει τους πάντες να νιώσουν άνετα και αυτός ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που όλοι τον αγαπούσαν», σημείωσε αρχικά ο Πάλμερ-Μπράουν.
Στη συνέχεια ο Μάγκνουσον είπε: «Όταν γυρίσαμε από την Αυστρία, πήγαμε μαζί σε ένα γνωστό μαγαζί με τον Τζορτζ για να αγοράσει πράγματα για το σπίτι ώστε να νιώσουν άνετα η σύζυγος του και το παιδί του. Ξέρω ότι ο Τζορτζ θα έκανε το ίδιο για εμένα. Ήταν από τους τύπους που πήγαιναν για ύπνο νωρίς και ξυπνούσαν νωρίς. Είχε τρομερή ενέργεια. Με έπαιρνε κάθε μέρα τηλέφωνο και μου έλεγε "Μάγκα καλημέρα, θες να έρθεις να φάμε;" και του απαντούσα "Τζόρτζι, άσε με λίγο ακόμα να κοιμηθώ και θα έρθω!"».
Έπειτα γίνεται αναφορά στα τεκταινόμενα της ημέρας του θανάτου, όπου νωρίτερα οι Πάλμερ-Μπράουν και Γερεμέγεφ περίμεναν τον Μπάλντοκ να ολοκληρώσει το ατομικό του πρόγραμμα προκειμένου να πάνε μαζί για παγοθεραπεία.
«Ήταν α γενέθλια του γιού του. Είχαμε πάντα ένα δικό μας αστείο για τον "πατέρα της χρονιάς". Εγώ δεν έχω παιδιά ωστόσο εκείνοι (Μπάλντοκ και Γερεμέγεφ) έχουν. Του είπαμε "Συγχαρητήρια είσαι ο πατέρας της χρονιάς" και γελάσαμε. "Ναι, πατέρας της χρονιάς αλλά αυτό είναι σκ@τ@ επειδή δεν είμαι εκεί". Τότε μας είπε ότι την επόμενη μέρα θα πετούσε για Αγγλία μετά την προπόνηση. Αυτή είναι η τελευταία μου ανάμνηση από εκείνον.
Το βράδυ έλαβα κλήση από τον Μάγκνουσον και με ρώτησε αν έχω τον αριθμό της συντρόφου του Μπάλντοκ. Τον ρώτησα γιατί και μου εξήγησε. "Δεν γίνεται, τι λες; Τι εννοείς ότι πνίγηκε; Τι λες" του απάντησα», είπε ο Πάλμερ-Μπράουν.
Έπειτα ο Μάγκνουσον αναφέρθηκε στο τι συνέβη μόλις έφτασε έξω από το σπίτι του Μπάλντοκ: «Πήγα εκεί για να προσπαθήσω να βοηθήσω γιατί δεν πίστευα ότι ο Τζορτζ ήταν νεκρός. Sκέφτηκα ότι αυτές οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης θα μπορούσαν ακόμα να τον βοηθήσουν και να τον αναζωογονήσουν. Αλλά όταν είδα 20 αστυνομικούς με μοτοσικλέτες έξω από το σπίτι του, καθώς και το ασθενοφόρο, τα μέλη του προσωπικού από το κλαμπ και την αστυνομία να μπαίνουν μέσα, τότε συνειδητοποίησα: «Γ***. Έφυγε», τόνισε.
Στη συνέχεια ο Ισλανδός μίλησε και για την επόμενη ημέρα όπου ήταν προγραμματισμένη προπόνηση: «Θυμάμαι τον Παπαδημητρίου να λέει «Καλημέρα. Όπως γνωρίζετε, ο Τζορτζ Μπάλντοκ δεν είναι πια μαζί μας... και αυτά είναι τα τελευταία λόγια που άκουσα από αυτόν. Ένιωσα σαν να υπήρχε μια πέτρα στο λαιμό μου. Δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα συναισθήματά μου. Σηκώθηκα από τη θέση μου και απλώς πήγαινα όλο και πιο μακριά, δίπλα στον τοίχο, στο πίσω μέρος του δωματίου, γιατί εκείνη την ώρα δεν μπορούσα να ακούσω τίποτα από όσα επρόκειτο να πει για τον Γιώργο. Είχα πάει εκεί το προηγούμενο βράδυ και... ήξερα περισσότερα από πολλούς άλλους παίκτες».
Ο Πάλμερ-Μπράουν ξεφυσάει και λεει: «Ήταν μια από τις πιο σκοτεινές μέρες της ζωής μου που πήγα εκεί και έβλεπα τους πάντες. Δεν υπήρχαν λόγια που θα μπορούσαν να ειπωθούν που θα έκαναν κάποιον να νιώσει διαφορετικά».
Για την επόμενη ημέρα και πως θα πορευτεί ο Παναθηναϊκός απ' εδώ και πέρα ο Αμερικανός αμυντικός σημείωσε: «Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση γιατί έχουν περάσει δύο μέρες προπόνησης από τότε και δεν αισθάνομαι πουθενά το ίδιο. Προφανώς, ο καθένας θρηνεί και θρηνεί με τον δικό του τρόπο και, στην πραγματικότητα, το ποδόσφαιρο συνεχίζεται. Αλλά δεν μου φαίνεται σωστό, τουλάχιστον για μένα. Ξέρω τους συμπαίκτες μου και θα βάλω τα δυνατά μου για να πάω μπροστά. Αλλά, για μένα, δεν βλέπω τον εαυτό μου να προχωράω και να παίζω ξανά ποδόσφαιρο ευτυχισμένος. Δεν έχω νιώσει ποτέ ξανά έτσι».
Από τη μεριά του ο Μάγκνουσον τόνισε: «Ο Τζορτζ καθόταν ανάμεσα σε εμένα και τον Έρικ στα αποδυτήρια. Μπήκα για θεραπεία την επόμενη μέρα μετά τη συνάντηση με τους παίκτες και στις 10 το πρωί είδα το όνομά του πάνω από το ντουλάπι του, όλα του τα πράγματα - τα παπούτσια του και οι σαγιονάρες του - ήταν ακόμα εκεί δίπλα μου. Στη συνέχεια, στις 12 η ώρα, δεν είδα τίποτα. Όλα είχαν φύγει».
Κλείνοντας ο Μάγκνουσον είπε: «Δεν έχω παίξει ούτε ένα λεπτό αυτή τη σεζόν (λόγω τραυματισμού) αλλά θέλω πολύ να παίξω το επόμενο παιχνίδι, μόνο για τον Τζορτζ. Είμαι έτοιμος για αυτό. Θέλω να δείξω στον Τζορτζ ότι το κάναμε γι’ αυτόν, και όχι μόνο ένα παιχνίδι, αλλά για το υπόλοιπο της σεζόν και για τα επόμενα χρόνια».