Στο OPEN φιλοξενήθηκε ο προπονητής του Παναθηναϊκού, Γιώργος Δώνης, ο οποίος ρωτήθηκε και απάντησε για πολλά θέματα γύρω από τον Παναθηναϊκό.

Ο 49χρονος τεχνικός αναφέρθηκε στην τακτική που ακολούθησε το «τριφύλλι» στο τελευταίο ματς κόντρα στον Απόλλωνα Σμύρνης, ενώ μίλησε για τη φιλοσοφία, το κλίμα αλλά και το γεγονός πως ένας από τους παίκτες που προπονεί είναι ο γιός του, Χρήστος Δώνης.

Αναλυτικά η συνέντευξή του:

«Είχαμε δει τον Απόλλωνα στα προηγούμενα ματς. Παίζει 4-5-1 και ουσιαστικά όταν αμύνεται γίνεται 6-3-1 γιατί οι εξτρέμ ακολουθούν σαν man to man τα μπακ. Όταν λοιπόν είναι καλυμμένο το πλάτος του γηπέδου, πρέπει να βάλεις πολλούς παίκτες στον άξονα να παίξεις κάθετα, να έχεις τους μπακ σου ψηλά για να κυνηγήσεις πολλές πάσες στην πλάτη. Γι’ αυτό βάλαμε ρόμβο. Αν δείτε είχαμε τον Χατζηγιοβάνη και τον Μακέντα αρκετά ανοιχτά. Ώστε οι στόπερ του Απόλλωνα να μην έχουν παίκτες μπροστά τους. Να μένουν μεταξύ στόπερ-μπακ οι δύο μας φορ και να βλέπουν μόνο τον Μπουζούκη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τους αποπροσανατολίσουμε και βγάζαμε τον Χρήστο (σ.σ. Δώνη) και τον Κάτσε κάθετα για να εκμεταλλευτούμε σε κάποιες στιγμές του παιχνιδιού τον Γιόχανσον ή τον Ινσούα.

Ξεκινήσαμε πολύ δυνατά, είχαμε από το 10’ έως το 18’ πολλές λάθος πάσες και είχε κάποιες ευκαιρίες ο Απόλλωνας. Μόνο σε εκείνο το διάστημα ήταν απειλητικός. Εμείς είχαμε καλές συνεργασίες. Στο δεύτερο γκολ ξεκινά η φάση από τον Κότσαρη, ο Μακέντα είναι αριστερά και στην εξέλιξη της φάσης γίνεται κάθετη πάσα σε αυτόν που είναι στην περιοχή. Είναι πολλές οι πάσες. Γενικώς είχαμε καλές συνεργασίες και το ματς έγινε εύκολο μετά το 2-0. Μαζευτήκαμε όλοι μαζί την Πέμπτη λόγω των Εθνικών ομάδων. Κάναμε μια κουβέντα στα αποδυτήρια εκτός από την ανάλυση του αντιπάλου. Ερωτήσεις και απαντήσεις για το τι πιστεύουν πως σε αυτά τα 10 ματς έχουμε θετικό κι αρνητικό. Τι πιστεύουν πως πρέπει να βελτιώσουμε. Όταν τελείωσε αυτή η κουβέντα, τα βρήκαν σχεδόν όλοι οι ποδοσφαιριστές. Εγώ είπα πως για μένα σε αυτά τα δέκα ματς συν του Κυπέλλου, όταν ετοιμάζουμε το πλάνο μπορεί να είναι διαφορετικό. Εμείς μπαίνουμε πάρα πολύ στον αντίπαλο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Κι αυτά τα παιδιά ανεξάρτητα απ’ την ηλικία αν κάποιοι είναι πιο νέοι ή πιο έμπειροι, το βγάζουν στο γήπεδο. Φεύγουν απ’ την προπόνηση, το σκέφτονται και την επόμενη μέρα έρχονται έτοιμοι. Γι’ αυτό προετοιμαζόμαστε πάρα πολύ καλά και είναι άξιοι συγχαρητηρίων επειδή αυτό το πλάνο το εφαρμόζουν στο μέγιστο βαθμό».

Στη συνέχεια ο Άγγελος Μπασινάς πήρε τον λόγο, αναφέροντας: «Ο Παναθηναϊκός βγάζει υγεία με τα νέα παιδιά και δείχνει το δρόμο και στις άλλες Ελληνικές ομάδες για το πώς πρέπει να πορευτούν. Το πλάνο ήταν απ’ την αρχή ο Παναθηναϊκός να στηριχθεί εκεί; Το έχει κάνει κι άλλες φορές ο Παναθηναϊκός στο παρελθόν να στηριχθεί σε δικά του παιδιά και μεγαλούργησε, όπως το ’96 που ήσουν κι εσύ και το θυμάμαι ως ημιεπαγγελματίας τότε, όπως τη δεκαετία του 2000 που ήμουν εγώ. Δυστυχώς όμως έχει τάσεις αυτοκαταστροφής όλα αυτά τα χρόνια. Αυτά τα παιδιά πρέπει να στηριχτούν μέχρι τέλους, να «χτίσει» πάνω σε αυτά τα παιδιά και θα έρθουν πάλι μεγάλες στιγμές για τον Παναθηναϊκό».

«Να προσθέσω πάνω σε αυτό που λέει ο Άγγελος. Όταν είχε αναλάβει ο Νίκος (σ.σ. Νταμπίζας) κι όταν μίλησα με τον κ. Αλαφούζο το καλοκαίρι, εμένα ήταν όνειρό μου να δουλέψω κάποια στιγμή ως προπονητής στην ομάδα μου. Είχα στο μυαλό μου να ζητήσω κάποιες διαβεβαιώσεις. Πρέπει να πούμε στον κόσμο επειδή το ποδοσφαιρικό τμήμα λειτουργεί διαφορετικά σε σχέση με πέρυσι, πως ο κ. Αλαφούζος στις διαβεβαιώσεις που μου έδωσε τις τηρεί όλες. Έχουμε μια σταθερότητα μέσα στο σύλλογο για να δουλεύουμε απερίσπαστοι», τόνισε από την πλευρά του ο προπονητής του Παναθηναϊκού.

Ο 49χρονος τεχνικός, σε ερώτηση για το αν θα έκανε πολλές μεταγραφές, σε περίπτωση που υπήρχαν ξανά τα χρήματα στην ομάδα, τόνισε πως το πλάνο είναι η εξέλιξη των νεαρών ποδοσφαιριστών, ώστε ο Παναθηναϊκός να έχει και πάλι έναν ελληνικό κορμό, γιατί το παρελθόν έχει δείξει πως αυτό είναι το πιο πετυχημένο μοντέλο.

-Όλο αυτό όμως δείχνει να έγινε επειδή υπάρχουν τα οικονομικά προβλήματα, με πιθανότητα πώλησης κτλ… 

«Έγινε κατ’ ανάγκη επειδή υπήρχαν οι περιορισμοί».

Αν ξαναβρείτε λεφτά θα πάτε πάλι στις πολλές μεταγραφές;

«Όχι υπάρχει συγκεκριμένο πλάνο πάνω σε αυτό. Ο κυρίαρχος στόχος δεν είναι το που θα τερματίσουμε στον βαθμολογικό πίνακα. Ο κυρίαρχος στόχος είναι το πώς η ομάδα θα αποκτήσει σταθερότητα στην εξέλιξή της. Η εξέλιξή της σημαίνει πως αν θα έχουμε ρόστερ 27 ποδοσφαιριστών, οι 15 να είναι Έλληνες και απ’ τα σπλάχνα της ομάδας. Οι ξένοι που θα έρχονται να μας δίνουν κάτι διαφορετικό σε χαρακτηριστικά απ’ αυτούς που έχουμε. Να υπάρχει βάση Ελληνική, όπως στις σημαντικές πορείες που είχε ο Παναθηναϊκός».

Είδαμε πολλές φάσεις να γίνεται λάθος πάσα και ο συμπαίκτης να χειροκροτεί… Αυτό δείχνει το καλό κλίμα που λέμε.

«Πέρα απ’ το γεγονός πως είμαστε απ’ την αρχή ένα ενωμένο γκρουπ., αυτό έχει να κάνει με αγωγή και αγωνιστική φιλοσοφία. Η ατάκα που χρησιμοποιεί ο προπονητής τους μόνιμα, είναι πως προσπαθούμε να δίνουμε το 100% κι ας κάνουμε λάθη. Δεν πειράζει, ας κάνουμε λάθη. Όταν δίνεις το 100% θα έρθει αυτό που πρέπει. Απ’ την αρχή της σεζόν θέλαμε να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη των παιδιών, γιατί πολλές φορές δεν κερδίζεται με το μαστίγιο. Είναι ένα κομμάτι για μένα μαζί με τον Νίκο Νταμπίζα, που δουλέψαμε σκληρά για να μας εμπιστευτούν. Μετά είναι εύκολος ο δρόμος».

Όταν βλέπουν πως υπάρχει ανοχή στο λάθος, δεν εδραιώνεται αυτή η εμπιστοσύνη;

«Υπάρχουν πολλά που έχουν βελτιωθεί. Πρώτα απ’ όλα εγώ είμαι πολύ πιο ώριμος. Πιο ήρεμος. Ξέρω πως έχω να αντιμετωπίσω πολλά νέα παιδιά. Όταν δουν έναν προπονητή στον πάγκο που σε κάθε λάθος, σε κάθε διαιτητική απόφαση, συμπεριφέρεται με πίεση, αυτό θα επηρεάσει αρνητικά την ομάδα μου. Προσπαθώ να επέμβω στον εαυτό μου, ώστε η συμπεριφορά μου να είναι αυτή που θα βοηθήσει τα παιδιά.

Είναι μια όμορφη διαδικασία όλο αυτό. Πέρα απ’ τον προπονητή υπάρχουν πολλοί άνθρωποι ακόμη, ολόκληρο τιμ. Άνθρωποι που εξελίσσονται όπως εξελίσσομαι κι εγώ. Είμαστε ενωμένοι και κοιτά να βρισκόμαστε δίπλα σε αυτά τα παιδιά. Είναι ωραίο αυτό που ζούμε. Σκοπός μας είναι να το διατηρήσουμε, να το εξελίξουμε, να φτάσουμε αυτά τα παιδιά στα όριά τους και να τα ξεπεράσουν».

Ποιος είναι ο στόχος σου για να είσαι εσύ ικανοποιημένος;

«Να μιλήσω για τον εαυτό μου. Εγώ νιώθω ευτυχισμένος, χαρούμενος στον Παναθηναϊκό. Ξέρετε για ποιο λόγο; Στη ζωή μας οι αναμνήσεις παίζουν σημαντικό ρόλο για το πόσο γεμάτος είσαι. Οι αναμνήσεις μου στην ομάδα ήταν τόσο όμορφες που ήθελα πάρα πολύ να γυρίσω ακόμη και σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες. Κάθε μέρα που με βλέπουν οι συνεργάτες μου και η οικογένειά μου, είμαι συνέχεια χαμογελαστός. Άσχετα από το αποτέλεσμα. Θέλω να πάω όσο πιο μακριά γίνεται και να το χαρώ. Δεν ξέρω πόσο θα διαρκέσει, προπονητικά δεν μπορείς να το ξέρεις αυτό».

Είναι ευκολότερο να διαχειρίζεται νεαρότερους ποδοσφαιριστές απ’ το να έχεις να κάνεις με φτασμένους;

«Ο προπονητής πρέπει να προσαρμοστεί. Να ξέρει πως θα διαχειριστεί έναν πιο έμπειρο που ίσως έχει δύσκολο χαρακτήρα και πως τα νέα τα παιδιά. Μπορεί σε έναν έμπειρο να του ζητάω άλλα πράγματα, ή να επέμβω στη διάρκεια του ματς με πιο σκληρό τρόπο. Η διαχείριση έχει να κάνει και με τον χαρακτήρα και με τις παραστάσεις. Οι απαιτήσεις μου όταν είχα τον Κατσουράνη για παράδειγμα, ήταν περισσότερες και ποδοσφαιρικά και για το πώς θα επέμβει μέσα στην ομάδα. Το δύσκολο για τον προπονητή είναι όταν έχεις έναν έμπειρο που δεν καταλαβαίνει πως έχει έρθει το τέλος του. Θέλει πάντα να παίζει, έρχονται συγκρούσεις, μου έχει τύχει σε πολλές ομάδες κι εκεί είναι το δύσκολο κομμάτι».

Πώς είναι να έχεις τον γιο σου παίκτη;

«Χαίρομαι πολύ που έχω τον Χρήστο και μακάρι κάποια στιγμή να έχω και τον Τάσο».

Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να είναι ο ένας Ινσούα στον Παναθηναϊκό κι ο άλλος στην Στουτγάρδη και να είναι συμπαίκτες ο ένας με τον Χρήστο Δώνη και ο άλλος με τον Τάσο Δώνη;

«Αν δείτε τον αδερφό του Ινσούα, είναι ίδιοι! Είχα πάει να δω ένα ματς Στουτγάρδη-Βέρντερ Βρέμης. Ήμουν στο γήπεδο, είχα πάρει τις συνθέσεις. Και λέω σίγουρα είναι αδέρφια. Είναι ίδιοι στο στυλ. Περίεργο το στυλ που τρέχουν».

Τα όσα κατέγραψε η παρακάμερα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός στην 5άρα του «τριφυλλιού» κόντρα στον Απόλλωνα Σμύρνης, έδωσαν στη δημοσιότητα οι «πράσινοι».

Επιτυχημένα ολοκληρώθηκε χτες το βράδυ η κολυμβητική ημερίδα του Ωκεανού στο ΟΑΚΑ και τα «δελφίνια» του Παναθηναϊκού βρέθηκαν τρεις φορές στο βάθρο.

Συγκεκριμένα η Ιωάννα Βουδούρη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 50μ. πρόσθιο και απέδειξε ότι βρίσκεται σε περίοδο φορμαρίσματος.

Σε ότι αφορά τον Ανδρέα Μουτσέλο κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 200μ. πρόσθιο ενώ ο Χαράλαμπος Φρυδάκης πήρε το χάλκινο μετάλλιο στα 50μ. πεταλούδα.

Ο Βασίλης Κασιμάτης βάζει Α’ στον Παναθηναϊκό στη βαθμολογία του πρώτου τριμήνου, αναφέρει τους βραχυπρόθεσμους στόχους που έχουν επιτευχθεί και θυμίζει τους μακροπρόθεσμους στόχους που ακολουθούν.

Πριν από τρεις μήνες ο Παναθηναϊκός στην πρεμιέρα του Πρωταθλήματος, πέρασε από την έδρα της Ξάνθης με νίκη, καταθέτοντας τα πρώτα δείγματα γραφής σε επίσημο παιχνίδι, για όσα δούλευε ο Γιώργος Δώνης και οι παίκτες του κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής προετοιμασίας.

Στην τότε επικοινωνία μας, είχα αναφέρει μεταξύ άλλων πως τους στόχους του Παναθηναϊκού, θα τους καθορίσει η ίδια η ομάδα με τις εμφανίσεις της σε βάθος χρόνου. Έχοντας πλέον ολοκληρώσει την 11^η αγωνιστική ο Παναθηναϊκός έχει μαζέψει (στο γήπεδο) περισσότερους βαθμούς από την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό, ενώ αν δεν υπήρχε ο περιορισμός των μεταγραφών και το -6 (-4 η διαφορά σε σχέση με τον ΠΑΟΚ που ξεκίνησε με -2), ίσως να μιλάγαμε με άλλους όρους ακόμα και για την κατάκτηση του τίτλου αν και για τους περισσότερους κάτι τέτοιο φαντάζει τρελό.

Ωστόσο αυτό (η κατάκτηση του πρωταθλήματος) είναι (δυστυχώς) το λιγότερο για τον φετινό Παναθηναϊκό, ο οποίος δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πριν την έναρξη του Πρωταθλήματος φάνταζε για πολλούς ένα από τα φαβορί για τον υποβιβασμό (4^ο φαβορί για πολλούς «ειδικούς» του στοιχήματος).

Όλα αυτά όμως ανήκουν στο παρελθόν. Στο παρόν, το πρώτο τρίμηνο της σεζόν έχει ολοκληρωθεί με τους «πράσινους» να παίρνουν Α΄ για την μέχρι τώρα επίδοσή τους και την επίτευξη των βραχυπρόθεσμων στόχων που είχαν θέσει.

Οι Γιώργος Δώνης και Νίκος Νταμπίζας δούλεψαν και δουλεύουν με τα δεδομένα που είχαν και έχουν στα χέρια τους και ο νεανικός Παναθηναϊκός έφτασε στο σημείο να στριμώχνει στα σκοινιά την πρωταθλήτρια ΑΕΚ και να παίζει στα ίσα εκτός έδρας τον Ολυμπιακό, ο οποίος απέφυγε την ήττα στο 93’. Να περνάει από δύσκολες έδρες όπως η Ξάνθη, η Λάρισα… και τελευταία να σκοράρει πέντε γκολ σε ομάδες που άλλοι έχουν «φτύσει αίμα» να κερδίσουν. Εννοείται πως δεν ξεχνάμε τη μοναδική ήττα και την κακή εμφάνιση στην Τούμπα, όμως και ένας «κανονικός» Παναθηναϊκός θα μπορούσε να έχει ανάλογη εικόνα σε ένα τέτοιο παιχνίδι.

Επιστρέφοντας λοιπόν στον βασικό λόγο για τον οποίο γράφεται αυτό το κείμενο, τους στόχους, ο Παναθηναϊκός φαίνεται πως υλοποιεί τον έναν μετά το άλλο. Όπως έλεγε ο Γιώργος Δώνης, το πρώτο ήταν να βγάλει από πάνω του το -6, το έκανε εύκολα στο λιγότερο δυνατό χρόνο. Ο επόμενος στόχος ήταν να απομακρυνθεί από την επικίνδυνη ζώνη, το πέτυχε εξίσου εύκολα. Παράλληλα με όλα αυτά να οικοδομήσει μία νέα ομάδα με μέλλον βασισμένη σε νέα παιδιά, το κάνει επιτυχημένα και με συνέπεια, αφού οι περισσότεροι νεαροί παίκτες έχουν χρόνο συμμετοχής όντας ενεργά μέλη του ρόστερ και σύμφωνα με τον Δώνη το Γενάρη αναμένει πολλές εσωτερικές μεταγραφές. 

Όμως το πιο σημαντικό στοιχείο σε όλα αυτά είναι πως οι «πράσινοι» διατηρούν ζωντανό το DNA που προστάζει να έχουν η φανέλα με το «τριφύλλι» και το όνομα του συλλόγου, κάνοντας ξεκάθαρα πορεία πρωταθλητισμού (τα αποτελέσματα το αποδεικνύουν) την οποία μάλιστα συνδυάζουν με όμορφο ποδόσφαιρο κατοχής και δημιουργίας πολλών ευκαιριών. Μάλιστα αυτό συμβαίνει ακόμα και όταν οι «πράσινοι» αντιμετωπίζουν ποιοτικότερες και ακριβότερες ομάδες από αυτούς.

Πλέον ένας μακροπρόθεσμος στόχος που πρέπει να υλοποιήσουν οι «πράσινοι» είναι αυτός της εξάλειψης της ποινής τους ενός χρόνου αποκλεισμού από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, τερματίζοντας στο πρωτάθλημα σε μία από τις θέσεις που «βγάζουν» στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα καλοδεχούμενη θα είναι και μία καλή πορεία στο Κύπελλο και γιατί όχι να φτάσουν μέχρι την κατάκτηση.

Αυτά, εκτός και αν οι ποδοσφαιριστές και ο προπονητής του Παναθηναϊκού επιφυλάσσουν κάποια έκπληξη ακόμα. Λέτε….;;;

Βασίλης Δ. Κασιμάτης  

Ένα εκτενές αφιέρωμα στον Ρούλη Αγραπιδάκη έκανε η επίσημη ιστοσελίδα του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού.

Σε αυτό μεταξύ άλλων φιλοξενούνται δηλώσεις του  τιμ μάνατζερ της ομάδας βόλεϋ ανδρών του «τριφυλλιού», ο οποίος εξιστορεί την πορεία του με τον Παναθηναϊκό.

Αναλυτικά το αφιέρωμα

Ένας από τους πιο πιστούς διαχρονικούς «στρατιώτες» του Παναθηναϊκού είναι ο τιμ μάνατζερ της ανδρικής ομάδας βόλεϊ του «τριφυλλιού» Ρούλης Αγραπιδάκης.

Αυτό που είναι λιγότερο γνωστό και με διακριτικότητα το…έκρυβε επιμελώς ο «πράσινος» άλλοτε πρωταθλητής , είναι ότι από την πρώτη ημέρα που πήγε στον ΠΑΟ το 1969 μέχρι και την ημέρα που έφυγε το 1981 φορούσε το νούμερο 13, τιμής ένεκεν της Θύρας των οργανωμένων του Συλλόγου!

Ο Αγραπιδάκης μαζί με τον Δημήτρη Διαμαντίδη είναι οι δύο…μακροβιότεροι αθλητές που Συλλόγου που φόρεσαν το νούμερο 13

Ο αξιαγάπητος «πράσινος» ειδήμων του βόλεϊ γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1947 στον Κολωνό (με καταγωγή από τη Ζάκυνθο)  και από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την έφεση του στην πετοσφαίριση και το 1962 τον είδαν οι άνθρωποι του Νηρέα Κολωνού αγωνιζόμενο και έσπευσαν να τον κλείσουν. Μάλιστα προσέφερε τα μέγιστα ώστε να ανέβει η ομάδα από τα τοπικά στην Α1 Κατηγορία.

Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι ο Ρούλης Αγραπιδάκης έπαιζε παράλληλα και σέντερ φορ στα τσικό του Αττικού που φυσικά είχε πράσινα χρώματα και πράσινο τετράφυλλο.

Η «τρέλα» του με τον ΠΑΟ ξεκινάει πριν γίνει μέλος του και ο ίδιος εξιστορεί στο www.panathinaikos1908.gr «Παναθηναϊκός ήμουν από μικρό παιδάκι καθώς ο Κολωνός ήταν μια πράσινη γειτονιά. Τα περισσότερα παιδιά στην παρέα ήμασταν φίλαθλοι του ΠΑΟ και πηγαίναμε με τα πόδια στο γήπεδο στη Λεωφόρο , παρότι ήμασταν μικροί , καθώς οι αγώνες ξεκινούσαν στις 2.30 το μεσημέρι.

Εμένα πάντα μου έκαναν εντύπωση οι οπαδοί που ήταν στο πέταλο της Λεωφόρου καθώς ήταν οι πιο ζωηροί και ήθελα να είμαι ένας από αυτούς. Λίγο αργότερα ιδρύθηκε και επίσημα η Θύρα 13 και παρακολουθούσα από εκεί τους εντός έδρας αγώνες».

Σε ηλικία 22 ετών ο Ρούλης Αγραπιδάκης  πήρε μεταγραφή στον αγαπημένο του Παναθηναϊκό και αναφέρει «Οι άνθρωποι του Παναθηναϊκού με είχαν εντοπίσει από το 1967 περίπου και με το που ανέβηκε ο Νηρέας  στη μεγάλη κατηγορία, ήρθε ο κύριος Μαντζαβελάκης και με ζήτησε επίσημα.

Η χαρά μου φυσικά ήταν τεράστια και ένα από τα πρώτα πράγματα που ρώτησα είναι αν είχε κανένας το νούμερο 13 στην ομάδα και ότι θα το ήθελα. 

Η αιτία φυσικά ήταν η Θύρα 13 και το γούσταρα σαν νούμερο αφού συνέχισα να παρακολουθώ από εκεί τους αγώνες. Έκτοτε η διαδικασία πήγαινε αυτόματα για τα επόμενα χρόνια καθώς δεν άφησα ποτέ το νούμερο 13 από τη φανέλα».

Σε αυτό το διάστημα έζησε μεγάλες στιγμές οι οποίες μένουν  χαραγμένα βαθιά στην καρδιά του και δεν τις αλλάζει με τίποτα. Συγκεκριμένα ο Ρούλης Αγραπιδάκης σήκωσε έξι πρωταθλήματα Ελλάδας (1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977) ενώ το 1980 ήταν από τα βασικά στελέχη της ομάδας που κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο κύπελλο Κυπελλούχων.

Επιπλέον τη δεκαετία (1967-1977) ο Ρούλης Αγραπιδάκης μέτρησε και περίπου 80 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας.«Είναι τόσα πολλά αυτά που έχω ζήσει στον Παναθηναϊκό και εγώ χρωστάω σε αυτόν και όχι αυτός σε μένα.  Για μένα έπαιξε ρόλο το συναίσθημα σε όλη την καριέρα μου και για αυτό και έμεινα στον Παναθηναϊκό και μόνο.

Ενδεικτικά θυμάμαι τα ταξίδια μας στη Θεσσαλονίκη που πηγαίναμε Σαββατοκύριακο και παίζαμε δύο αγώνες. Τότε ο Σύλλογος ήταν μια μεγάλη οικογένεια με ήθος  και είχαμε στενές σχέσεις με όλα τα τμήματα αφού πηγαίναμε και βλέπαμε ο ένας τα ματς του άλλου. Ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, .πόλο και τα γυναικεία τμήματα.

Τα παιδιά του βόλεϊ είχαμε πάντα καλή αντιμετώπιση και θυμάμαι τον αξέχαστο Παύλο Γιαννακόπουλο να έχει πάντα μια καλή κουβέντα για όλους μας , να μας προσέχει και να μας ρωτάει αν χρειαζόμαστε κάτι.

Θέλω να πω ότι  επειδή έμεινα τόσα χρόνια στην ομάδα δεν σημαίνει ότι ήμουν το …πρώτο βιολί καθώς υπήρχαν πολλού και σπουδαίοι συμπαίκτες όπως οι Γεωργαντής, Κολλιόπουλος, Ηλιόπουλος κ.α.

Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι όταν παίξαμε το 1980 στο κύπελλο Κυπελλούχων και βγήκαμε δεύτεροι ήμασταν γηγενείς ενώ η Ιταλική Πανίνι έπαιζε με δύο ξένους».

Μετά την πλούσια καριέρα του στον Παναθηναϊκό ο Ρούλης Αγραπιδάκης έπαιξε στην Κηφισιά και στου Παπάγου ενώ υπήρξε και προπονητής του ΖΑΟΝ.

 Από κει και πέρα ο Αγραπιδάκης βρισκόταν πάντα δίπλα στον Παναθηναϊκό και από το 2004 έχει εκτελέσει αρκετές φορές χρέη  τιμ μάνατζερ στο «τριφύλλι» όπως και στην Εθνική ομάδα.

 Ολοκληρώνοντας την καταπράσινη περιγραφή του ο Ρούλης υπογράμμισε «Πάντα ήμουν δίπλα στον Παναθηναϊκό ακόμα και όταν έφυγα και είχα ταξιδέψει ως φίλαθλος στα φάιναλ φορ του Παρισίου και της Θεσσαλονίκης στο μπάσκετ. Τέλος, αναφορικά με το…13 χαίρομαι γιατί τώρα το φοράει ο Χαράλαμπος Ανδρεόπουλος και είμαι ήσυχος γιατί βρίσκεται σε …καλά χέρια»

Εξιτήριο από το νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ στο οποίο νοσηλεύονταν λόγω ιογενής γαστρεντερίτιδας, αναμένεται να πάρουν σήμερα οι πέντε παίκτες του Παναθηναϊκού.

Συγκεκριμένα οι Νικ Καλάθης, Ίαν Βουγιούκας, Τζέιμς Γκιστ, Ντεσόν Τόμας και Ντίνος Μήτογλου αναμένεται από ώρα σε ώρα να επιστρέψουν στα σπίτια τους, βάζοντας έτσι τέλος στην περιπέτειά τους, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να αναβληθεί ο προγραμματισμένος για σήμερα αγώνα του «τριφυλλιού» κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου.

Πλέον οι μπασκετμπολίστες των πρωταθλητών θα παραμείνουν στα σπίτια τους για μία ημέρα και στη συνέχεια σε περίπτωση που είναι καλύτερα θα επιστρέψουν σιγά σιγά στις υποχρεώσεις της ομάδας.

Όπως έχει γίνει γνωστό ο Παναθηναϊκός θα αγωνιστεί χωρίς τους φιλάθλους του στο εκτός έδρας παιχνίδι κόντρα στον Άρη που είναι προγραμματισμένο για την προσεχή Κυριακή, καθώς η διοίκηση των «πρασίνων» αποφάσισε να μη ζητήσει εισιτήρια.

Μάλιστα την ίδια απόφαση πήραν οι ιθύνοντες του «τριφυλλιού» και για το επόμενο εκτός έδρας παιχνίδι που ακολουθεί, κόντρα στον ΟΦΗ στο «Θεόδωρος Βαρδινογιάννης».

Ωστόσο δεν αναμένεται να γίνει το ίδιο για τον αγώνα της 15^ης αγωνιστικής κόντρα στον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο. Ο Παναθηναϊκός για το εν λόγω ματς, το οποίο θα ρίξει την αυλαία των «πρασίνων» για τον πρώτο γύρο, έχει πάρει την απόφαση να ζητήσει εισιτήρια, με τους παίκτες του Γιώργου Δώνη να έχουν την υποστήριξη των φιλάθλων τους.

Στο πλαίσιο των 110 χρόνων από την ίδρυση του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου, ο Σύλλογος έφτιαξε ένα Top110  αθλητών-τριών του με βάσει τις επιτυχίες τους.

Σε αυτή τη λίστα υπάρχουν αθλητές από ατομικά σπορ και η κατάταξη τους είναι με κριτήριο τις μεγάλες στιγμές τους, ενώ ήταν στο δυναμικό του «τριφυλλιού».

Στην 100η θέση βρίσκεται ο άλλοτε σπουδαίος δρομέας του Παναθηναϊκού Κώστας Αρβανίτης ο οποίος κατόρθωσε και πήρε όλα τα…είδη μεταλλίων σε βαλκανικούς αγώνες.

Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1910 στις Κουκουβάουνες και εκεί πέρασε όλη του τη ζωή και τιμάται ακόμα καθώς διεξάγονται τα «Αρβανίτεια» ενώ και το κλειστό γυμναστήριο της περιοχής φέρει το όνομα του.

Εντάχθηκε στην οικογένεια του Παναθηναϊκού το 1932 και δεν σταμάτησε ποτέ να καμαρώνει που έτρεψε με το «τριφύλλι» στο στήθος.

Στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας τα επόμενα χρόνια στα 1.500μ., στα 5.000μ και στα 10.000μ και σύντομα η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα.

Το 1934 στους Βαλκανικούς αγώνες κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 10.000μ. με χρόνο 33.50 ενώ κόντραρε μέχρι το τέλος και τον Στέλιο Κυριακίδη.

Δύο χρόνια αργότερα απέδειξε και πάλι την φόρμα του καταλαμβάνοντας στην ίδια διοργάνωση το χάλκινο μετάλλιο στα 5.000μ.

Η μεγάλη του στιγμή ήρθε το 1937 στο Βουκουρέστι που κατόρθωσε και πήρε το χρυσό μετάλλιο στα 5.000μ. με 15:45.5 νικώντας τον Ρουμάνο Κριστέα . Την ίδια χρονιά συνέτριψε το πανελλήνιο ρεκόρ και έκανε εξαιρετικούς χρόνους στα 5.000μ και στα 1500μ.

Εν συνεχεία ακολούθησε ο πόλεμος και επανήλθε για λίγο στην αγωνιστική δράση το 1948 ωστόσο δεν μπόρεσε να συνεχίσει λόγω εργασίας καθώς είχε προσληδθεί στην εταιρεία πετρελαίων Shell.

Είχε τέσσερα παιδιά και ο ένας γιος του ο Θανάσης ακολούθησε τα χνάρια του για λίγο και μάλιστα φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού.

Ο Κώστας Αρβανίτης έφυγε από τη ζωή στις 11 Φεβρουαρίου του 1965.

Οι υπόλοιποι

101) Σωτήρης Βυρίνης -4Χ100

102) Ανέστης Πουλιόγλου- 4Χ100

103) Σταύρος Μουταφτσίδης-σφυροβολία

104) Μάριος Ευαγγέλου –άλμα επί κοντώ

105)Ιωάννης Κατσής-4Χ100 -400μ.

106) Παναγιώτης Λάσκαρης –άλμα επί κοντώ

107) Γιώργος Ιωαννίδης-πυγμαχία

108) Μιχάλης Λουκά -σφαιροβολία

109)  Γιάννης Μπαρλής -σφυροβολία

110) Ελβίρα Ευσταθίου-κολύμβηση

Ο Πάνος Αρμενάκας δοκιμάζεται στο Κορωπί εδώ και κάποιες ημέρες, με τους «πράσινους» να περιμένουν να δουν τις ικανότητες του νεαρού μεσοεπιθετικού για να αποφασίσουν εάν θα τον αποκτήσουν ή όχι.

Για αυτό το λόγο το «τριφύλλι» αποφάσισε να διοργανώσει ένα φιλικό παιχνίδι με την Κ19 προκειμένου να μπορέσουν να βγουν πιο ασφαλή συμπεράσματα για τις ικανότητες του Αρμένακα.

Το φιλικό ματς είναι προγραμματισμένο για την προσεχή Τετάρτη στις εγκαταστάσεις στο Κορωπί.

Η μεγάλη ώρα για τον Όμρι Άλτμαν φαίνεται πως έφτασε, καθώς εντός της εβδομάδας αναμένεται να επιστρέψει σε κανονικούς ρυθμούς προπονήσεων .

Ο Ισραηλινός μεσοεπιθετικός ο οποίος στα τελευταία λεπτά του περυσινού ντέρμπι κόντρα στον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης» τραυματίστηκε σοβαρά, έχει μείνει για αρκετούς μήνες εκτός δράσης.

Ωστόσο αυτό αναμένεται να αλλάξει την εβδομάδα που διανύουμε, καθώς θα ενσωματωθεί μαζί με την υπόλοιπη ομάδα στην προετοιμασία των «πρασίνων» για τον εκτός έδρας αγώνα κόντρα στον Άρη.

Μάλιστα πριν από λίγες ημέρες ο Άλτμαν βρέθηκε στο Ισραήλ για να εξεταστεί από τον γιατρό που του έκανε την επέμβαση και πήρε το πράσινο φως να επιστρέψει στις προπονήσεις μετά από 8 μήνες απουσίας.