Νέα μεταγραφικά σενάρια από την Ιταλία συνδέουν τον Παναθηναϊκό με την Κάλιαρι, καθώς δημοσίευμα του έγκυρου Ιταλού δημοσιογράφου Τζιανλούκα Ντι Μάρτζιο αναφέρει πως οι Σαρδηνοί εξετάζουν σοβαρά την περίπτωση του Ντάβιντε Καλάμπρια.

Ο δεξιός μπακ του Παναθηναϊκού φαίνεται να βρίσκεται στη μεταγραφική λίστα της Κάλιαρι ενόψει της νέας αγωνιστικής περιόδου, με την ιταλική ομάδα να αναζητά ενίσχυση στο δεξί άκρο της άμυνάς της.

Στο «κάδρο» ο Γκαμπριέλε Τζάπα

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, στο πλαίσιο των επαφών μεταξύ των δύο συλλόγων έχει πέσει στο τραπέζι και το όνομα του Γκαμπριέλε Τζάπα. Ο 26χρονος Ιταλός ακραίος αμυντικός φέρεται να χαίρει εκτίμησης από τους ανθρώπους του Παναθηναϊκού και θα μπορούσε να αποτελέσει μέρος μιας πιθανής συμφωνίας.

Η περίπτωση του Τζάπα αξιολογείται θετικά από το «Τριφύλλι», με τον ποδοσφαιριστή να αγωνίζεται κυρίως ως δεξιός μπακ, αλλά να διαθέτει την ευχέρεια να καλύψει και άλλες θέσεις στην αμυντική γραμμή.

Σε πρώιμο στάδιο οι συζητήσεις

Πάντως, όπως επισημαίνει ο Ντι Μάρτζιο, οι επαφές βρίσκονται ακόμη σε αρχικό στάδιο και δεν υπάρχει κάποια οριστική συμφωνία ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και την Κάλιαρι.

Το ενδιαφέρον της ιταλικής ομάδας για τον Καλάμπρια παραμένει ενεργό, ενώ το ενδεχόμενο εμπλοκής του Τζάπα σε μια πιθανή μεταγραφική διαπραγμάτευση προσθέτει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον στην υπόθεση.

Οι επόμενες ημέρες αναμένεται να δείξουν αν οι συζητήσεις θα προχωρήσουν σε πιο ουσιαστικό επίπεδο ή αν το συγκεκριμένο σενάριο θα παραμείνει σε επίπεδο διερευνητικών επαφών.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο Ντάβιντε Καλάμπρια παραχώρησε συνέντευξη στο ιταλικό «Sky Sport», με τον δεξιό μπακ του Παναθηναϊκού να μιλά ανοιχτά για τη Μίλαν, τον Πάολο Μαλντίνι, την αποχώρησή του από τους «ροσονέρι» αλλά και τις πιο δύσκολες στιγμές της καριέρας του.

Ο Ιταλός αμυντικός δεν έκρυψε τη συναισθηματική του φόρτιση για τον τρόπο με τον οποίο έκλεισε το κεφάλαιο της Μίλαν, χαρακτηρίζοντας την αποχώρησή του ως μια «πληγή» που θα μείνει μέσα του. Παράλληλα, ο έμπειρος μπακ του «τριφυλλιού» μίλησε και για την εθνική ομάδα της Ιταλίας.

Αναλυτικά ο Ντάβιντε Καλάμπρια είπε:

Για την σχέση με τον Μαλντίνι: «Αν θα είχα μείνει στη Μίλαν με τον Μαλντίνι στο κλαμπ; Στο μυαλό μου θα έλεγα ναι. Ο Μαλντίνι λείπει από κάθε ομάδα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Αν ήμουν πρόεδρος, θα τον ήθελα δίπλα μου, τόσο ως προσωπικότητα όσο και ως άνθρωπο του ποδοσφαίρου. Ήταν ο μεγαλύτερος αμυντικός στην ιστορία, αλλά και ανθρώπινο πρότυπο για όλους, όχι μόνο για όσους αγαπούν το ποδόσφαιρο.

Θα προτιμούσα πάντα να έχω τον Μαλντίνι στην ομάδα μου παρά να μην τον έχω. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, είτε πρώην παίκτες είτε προπονητές, που έχουν κάτι παραπάνω από τον μέσο άνθρωπο. Το να έχεις τον Πάολο ως σημείο αναφοράς είναι πραγματικά μοναδικό. Μιλάμε για τον μεγαλύτερο αμυντικό στην ιστορία του ποδοσφαίρου, όχι απλώς για κάποιον που έκανε σπουδαία καριέρα. Όταν πας να μιλήσεις στον Μαλντίνι, το κάνεις με δέος ή ακόμα και γονατιστός. Το ότι τον είχαμε ήταν τιμή και θα ήθελα πολύ να τον ξαναδώ στο ποδόσφαιρο».

Για το περιβραχιόνιο της Μίλαν: «Το φόρεσα πρώτη φορά στο Άνφιλντ και εκείνος ήταν εκεί. Ήταν πολύ ήρεμος μαζί μου. Το περιβραχιόνιο έχει μεγάλο βάρος, αλλά μου είπε να το απολαύσω. Είναι σημαντικό και σου δίνει πολλά, αλλά στο τέλος είναι ένα κομμάτι ύφασμα. Το βασικό είναι το πώς συμπεριφέρεσαι στους άλλους και όσα αυτό συνεπάγεται».

Για τον αποχαιρετισμό του στη Μίλαν: «Μιλάμε για το σπίτι μου, πέρασα εκεί χίλια χρόνια. Είμαι ακόμα οπαδός και μου λείπει συχνά. Συνεχίζω να μιλάω με ανθρώπους που δουλεύουν ή δούλευαν εκεί.

Ο αποχαιρετισμός; Δεν είχα μιλήσει ποτέ πριν γιατί ήταν μια πληγή και μια απογοήτευση. Το ότι έφυγα έτσι από τη Μίλαν έμεινε μέσα μου και θα μείνει. Δεν ήθελα να πω αντίο με αυτόν τον τρόπο. Μάλλον κανείς δεν το περίμενε, ούτε κι εγώ. Απλώς αποδέχτηκα ό,τι συνέβη.

Δεν συμφωνούσα με όσα έγιναν εκείνους τους μήνες. Αλλά έτσι είμαι: όταν υπάρχουν πράγματα που θεωρώ σωστά ή λάθος, θεωρώ υποχρέωσή μου να τα επισημαίνω. Υπήρξαν παρεξηγήσεις εκείνη την περίοδο, ήταν μια δύσκολη σεζόν και δεν έπαιζα πολύ. Η Μίλαν δεν πήγαινε καλά στο πρωτάθλημα και ήταν μια απογοητευτική χρονιά μετά από χρόνια επιτυχιών.

Θα ήθελα να είχα αποχαιρετήσει το Σαν Σίρο με πολύ καλύτερο τρόπο και να είχα τελειώσει τη σεζόν με τους συμπαίκτες μου. Ήμασταν όλοι πολύ στενοχωρημένοι, γιατί μεγάλωσα εκεί μαζί τους. Λυπήθηκα πολύ και για το τεχνικό επιτελείο. Το να αποχαιρετήσω όλους ήταν μια εμπειρία γεμάτη δάκρυα.

Πότε αποφάσισα να φύγω; Όλα έγιναν πολύ γρήγορα. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο: πολλή αγάπη αλλά και μπίζνες. Ήταν ξεκάθαρο ότι οι ιδιοκτήτες και η διοίκηση ήθελαν να ακολουθήσουν άλλους δρόμους. Κατάλαβα ότι δεν υπήρχε μέλλον για μένα και αποκλείστηκα και από τις επιλογές του προπονητή, ειδικά μετά από εκείνο το περιστατικό που κόστισε πολύ.

Ήταν δύσκολο, αλλά στάθηκα τυχερός που κατέληξα σε ένα περιβάλλον όπως η Μπολόνια, όπου ένιωσα υπέροχα από την πρώτη μέρα, με μια εξαιρετική ομάδα. Παρ’ όλα τα άσχημα, έμεινα ικανοποιημένος από αυτή την αλλαγή».

Για το περιστατικό με τον Μιχαΐλοβιτς: «Όταν επρόκειτο να δοθώ δανεικός, ο Σίνισα μου είπε ότι δεν μπορούσα να φύγω. Ερχόμασταν από μια προετοιμασία όπου είχα πάει πολύ καλά. Ήμουν από την ομάδα νέων και ήξερα ότι μάλλον θα έφευγα δανεικός.

Μετά από έναν αγώνα κοντά στο Μιλανέλο, ο Σίνισα μου είπε: "Ξέρω ότι πιστεύεις πως πρέπει να φύγεις, αλλά είσαι το μπακ αυτής της ομάδας. Θα είσαι αναπληρωματικός, αλλά θα έχεις τον χώρο σου”.

Τότε υπήρχαν οι Αμπάτε και Αντονέλι, ενώ εγώ και ο Ντε Τσίλιο ήμασταν οι νεαροί της ομάδας. Με κράτησε εκεί και τότε ξεκίνησε πραγματικά η ζωή μου ως ποδοσφαιριστή».

Για τη διάλυση εκείνης της Μίλαν: «Το αναρωτιόμουν πάντα, αλλά είναι δύσκολο να απαντήσω. Για μένα υπήρχαν όλα: υπήρχε μια σταθερή βάση, ένα δεμένο σύνολο με έναν προπονητή που τον ακολουθούσε η ομάδα του. Κανείς δεν περίμενε τόσο δραστικές αλλαγές. Αυτές ήταν αποφάσεις που δεν εξαρτιόνταν από εμάς και έπρεπε να τις αποδεχτούμε.

Είναι κρίμα γιατί είχε δημιουργηθεί μια χημεία που δύσκολα βρίσκεις. Αν δεις τι υπήρχε τότε στο Σαν Σίρο… υπήρχε μια ενέργεια που σε έκανε να νιώθεις ότι το 1-0 θα ερχόταν. Για μένα στο ποδόσφαιρο το σημαντικό είναι η συνέχεια, αλλά στην Ιταλία είναι δύσκολο. Ήταν μια επιλογή με την οποία δεν συμφωνούσα και ελπίζω να ξαναδημιουργηθεί η ίδια ενέργεια τα επόμενα χρόνια».

Για τον Λεάο: «Όχι για μένα. Για μένα είναι παίκτης με δυνατότητες επιπέδου Μπαπέ και Βινίσιους. Δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από αυτούς.

Ο Ράφα χρειάζεται ένα περιβάλλον που να τον στηρίζει και να τον κάνει να νιώθει αγαπητός. Λυπάμαι για την τωρινή κατάσταση και τα προβλήματα με τους οπαδούς. Νομίζω ότι υποφέρει λίγο από αυτό. Κατά τη γνώμη μου, έδειξε τον καλύτερό του εαυτό τα προηγούμενα χρόνια, όταν υπήρχε διαφορετικό περιβάλλον και διαφορετικός τρόπος παιχνιδιού. Είναι ευθύνη των υπευθύνων να τον επαναφέρουν στο επίπεδο που ήταν».

Για τον Αλέγκρι: «Όλοι είναι πολύ χαρούμενοι με τον προπονητή και ελπίζουν να μείνει. Έχω δει τον Αλέγκρι να κερδίζει και θυμάμαι ακόμα το Σκουντέτο του πριν από δεκαπέντε χρόνια. Για μένα είναι απίστευτος προπονητής. Αλλά χρειάζεται και το κατάλληλο πλαίσιο. Θα ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω μαζί του. Πρέπει να είναι εξαιρετικός χαρακτήρας και όλοι είναι πολύ χαρούμενοι».

Για την πρώτη μέρα στο Μιλανέλο και οι θυσίες: «Έκανα δύο δοκιμαστικά στη Μίλαν. Στο πρώτο ήμουν 5-6 ετών και οι γονείς μου αποφάσισαν ότι ήμουν πολύ μικρός για να μετακινηθώ. Στα 10 αποφάσισα να πάω στη Μίλαν.

Το σπίτι μου είναι ανάμεσα στην Μπρέσια και το Μπέργκαμο και πήγαινα σχολείο στην Μπρέσια. Έφευγα νωρίς στις 13:00, έτρωγα ό,τι υπήρχε στο αυτοκίνητο και πήγαινα στο Μπέργκαμο. Από εκεί έπαιρνα λεωφορείο για το γήπεδο.

Μετά τον πρώτο χρόνο δεν ήθελα άλλο να συνεχίσω έτσι. Ξυπνούσα στις 5:20 το πρωί για το σχολείο και γύριζα σπίτι στις 20:00 μετά την προπόνηση. Σκέφτηκα να πάω στην Μπρέσια ή στην Αταλάντα που ήταν πιο κοντά. Αλλά μετά σκεφτόμουν ότι ήμουν στη Μίλαν, την αγαπημένη μου ομάδα.

Ήταν δύσκολο γιατί δεν έπαιζα πολύ. Εκείνη την εποχή κοιτούσαν πολύ τη σωματοδομή και υπήρχαν παιδιά διπλάσια από μένα. Ήμουν τυχερός γιατί τακτικά και τεχνικά ήμουν ανώτερος.

Στα 16, με τον Φιλίπ Ιντζάγκι, μετακινήθηκα στα άκρα. Αυτό μου έδωσε πολλά, γιατί πιστεύω ότι οι νέοι παίκτες πρέπει να παίζουν παντού. Η ευελιξία μου στο γήπεδο ήταν ευλογία: ξεκίνησα ως μέσος, μετά ως κεντρικός αμυντικός, αριστερό μπακ και τελικά δεξί μπακ. Ακόμα και με τους Πιόλι ή Γκατούζο, όταν υπήρχε ανάγκη, έπαιζα στο κέντρο. Αυτές οι αλλαγές σου προσφέρουν πολλά».

Για την πρώτη του μέρα με την πρώτη ομάδα: «Ήταν με τον Σίνισα. Τότε στο Μιλανέλο υπήρχαν τα αποδυτήρια της Πριμαβέρα και δίπλα της πρώτης ομάδας. Μετά από εκείνη τη συζήτηση με τον Σίνισα, μεταφέρθηκα εκεί. Είχα τη μικρή μου θέση δίπλα στον Ντοναρούμα γιατί ήταν ο τελευταίος που είχε προστεθεί. Ήταν η χρονιά που ο Τζίτζι έγινε βασικός».

Για τον Τονάλι: «Δεν με εκπλήσσει ότι μπορεί να πάει σε ομάδα με το κύρος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Νομίζω ότι πήρε τη σωστή απόφαση. Εγώ ίσως να μην πήγαινα ποτέ, αλλά ξέρω ότι ως παίκτης αξίζει μια μεγάλη ομάδα που να μπορεί να διεκδικεί όλα τα τρόπαια στον κόσμο. Είναι παίκτης παγκόσμιας κλάσης. Έχει ακόμα πολλά να δώσει και είναι απίστευτος σωματικά. Πιστεύω ότι μπορεί να τα πάει πολύ καλά σε μια ομάδα όπως η Μάντσεστερ».

Για τον Ιταλιάνο: «Πάντα είχα πολύ υψηλή άποψη για εκείνον. Κατά τη γνώμη μου αξίζει έναν μεγάλο σύλλογο. Εξαρτάται όμως από το τι ψάχνει. Ξέρω ότι περνάει πολύ καλά στη Μπολόνια. Προφανώς, όταν σε καλούν η Μίλαν ή η Νάπολι, το σκέφτεσαι. Για μένα είναι προπονητής που αξίζει μια τέτοια εμπειρία. Δεν θα με εξέπληττε αν έμενε στη Μπολόνια, αν ο σύλλογος του υποσχόταν δυνατή μεταγραφική περίοδο. Για μένα ήταν υπέροχο περιβάλλον».

Για όταν αντιμετώπισε τη Μίλαν: «Ο Ιταλιάνο δεν ήθελε να παίξω απέναντι στη Μίλαν. Την πρώτη φορά που τους αντιμετωπίσαμε, με φώναξε στο δωμάτιό του και μου είπε: “Νομίζεις ότι θα παίξεις; Σου κάνω χάρη…”.

Πίστευε ότι με προστάτευε, αλλά ως επαγγελματίας δεν συμφωνούσα. Ίσως το πήρα πολύ προσωπικά γιατί δεν αντέδρασα καλά. Ήθελα να παίξω και να δείξω στη Μίλαν ότι είχε κάνει λάθος.

Εκείνος ήθελε να με προστατεύσει από επιθέσεις. Ειλικρινά όμως, μετά από 10 χρόνια στη Μίλαν, ξέρω ότι έχω “πανοπλία”. Ήθελα να παίξω απέναντι στον Ράφα και αστειευόμουν με τον Ερναντέζ λέγοντάς του: “Θα σου κλωτσήσω τον κ…”.

Στον τελικό του Coppa Italia ήταν μια σχέση αγάπης-μίσους. Κατάλαβα ότι δεν θα ξεκινούσα βασικός, αλλά μου είπαν ότι θα έπαιζα αργότερα. Ήθελα να κερδίσω το Coppa Italia. Πιστεύαμε ότι μπορούσαμε να το πάρουμε και είχαμε ετοιμάσει ένα μπουκάλι με τη φράση “Campioni d’Italia” στα αποδυτήρια πριν από τον ημιτελικό με την Ίντερ.

Είχα παντού εικόνες του Coppa Italia. Όταν βρίσκεσαι εκεί, θέλεις να κερδίσεις. Πιστεύω ότι ήταν υπέροχο για την ομάδα και για την πορεία του συλλόγου. Μέσα μου όμως υπήρχε και μια πίκρα που με έκανε να σκέφτομαι ότι αν ήμουν εκεί, ίσως να το είχαμε κερδίσει με τη Μίλαν. Πρώτα σκέφτηκα να παρηγορήσω τους πρώην συμπαίκτες μου αντί να πανηγυρίσω. Όμως ήξερα ότι εκείνη τη χρονιά η Μπολόνια άξιζε να κερδίσει».

Για την εθνική ομάδα: «Ίσως έκανα κάποια λάθη λόγω νεότητας. Ήμουν σίγουρος ότι άξιζα θέση στην εθνική, εν μέρει επειδή ήμουν βασικός στη Μίλαν. Ποτέ δεν ένιωσα πραγματικά μέρος εκείνης της ομάδας λόγω κάποιων επιλογών του προπονητή.

Ακόμα κι αν ήμουν μέλος της, θα ήμουν μάλλον συμπληρωματικός παίκτης. Ως ποδοσφαιριστής έχω κάποιες τύψεις, αλλά ξέρω ότι έδωσα τον καλύτερό μου εαυτό εκείνη την περίοδο. Υπήρξε και ατυχία, γιατί τραυματίστηκα δύο φορές όταν κλήθηκα.

Πιστεύω ότι η εθνική πρέπει να βασίζεται στην αξία και όχι σε “κλειστά γκρουπ”, γιατί είναι μια εμπειρία μικρής διάρκειας».

Για την μητέρα του: «Για τη διαδρομή που έκανα, πρέπει σίγουρα να ευχαριστήσω τη μητέρα μου. Χωρίς εκείνη δεν θα είχα παίξει ούτε ένα λεπτό στη Serie A, αλλά χάρη σε εκείνη έπαιξα για 10 χρόνια στην ομάδα που αγαπώ.

Εκείνη τη στιγμή που ήθελα να τα παρατήσω, ήταν αυτή που με έκανε να σκεφτώ ξανά. Τι μπορώ να της πω; Ξέρει ήδη. Δεν είμαι πολύ εκφραστικός ή ρομαντικός, οπότε ξέρει ήδη ότι της οφείλω τα πάντα και ότι θα είμαι πάντα δίπλα της. Ό,τι έχω είναι χάρη σε εκείνη».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Δύο σημαντικές απώλειες προστέθηκαν για τον Παναθηναϊκό και τον προπονητή του, Ράφα Μπενίτεθ, καθώς ο Ανδρέας Τεττέη και ο Ντάβιντε Καλάμπρια θα λείψουν από τους επόμενους αγώνες του «τριφυλλιού» στο πρωτάθλημα.

Οι δύο ποδοσφαιριστές συμπλήρωσαν τις τρεις κίτρινες κάρτες, κάτι που σημαίνει ότι και οι δύο θα απουσιάσουν σε έναν από τους επόμενους τέσσερις αγώνες της ομάδας. Ο Ανδρέας Τεττέη, ο οποίος έχει καταφέρει να εδραιωθεί στην επίθεση, θα εκτίσει την τιμωρία του στον αγώνα του Παναθηναϊκού κόντρα στην ΑΕΛ.

Από την άλλη, ο Ντάβιντε Καλάμπρια, ο Ιταλός δεξιός μπακ, θα απουσιάσει από την εξ αναβολής αναμέτρηση με τον ΟΦΗ.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Το ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο, συνοδεύτηκε από μεγάλη ανησυχία για τους «πράσινους», καθώς στη διάρκεια του αγώνα είδαν τον Ντάβιντε Καλάμπρια να αποχωρεί με φορείο. Ο Ιταλός δεξιός μπακ υπέστη ένα χτύπημα μετά από σύγκρουση με τον Ποντένσε, γεγονός που τον υποχρέωσε να βγει αναγκαστικά από το παιχνίδι.

Ευτυχώς, οι εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε ο Ιταλός ποδοσφαιριστής ήταν καθαρές, καθώς η αξονική τομογραφία αυχενικής μοίρας δεν έδειξε κάποιο σοβαρό πρόβλημα.

Παρ' όλα αυτά, η κατάσταση του Καλάμπρια παραμένει υπό παρακολούθηση, με τον Παναθηναϊκό να περιμένει να δει αν ο ποδοσφαιριστής θα είναι διαθέσιμος για τη ρεβάνς του Κυπέλλου Ελλάδας με τον ΠΑΟΚ.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Στο νοσοκομείο μετέβη ο Ντάβιντε Καλάμπρια μετά τον τραυματισμό που υπέστη στο «αιώνιο» ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, προκαλώντας ανησυχία στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού.

Ο Ιταλός δεξιός μπακ του «τριφυλλιού» τραυματίστηκε έπειτα από σύγκρουση με τον Ντανιέλ Ποντένσε, με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να συνεχίσει την αναμέτρηση. Ο Καλάμπρια αποχώρησε αναγκαστικά από το παιχνίδι, βγαίνοντας από τον αγωνιστικό χώρο με φορείο και κολάρο, σε εικόνα που προκάλεσε έντονη ανησυχία.

Μετά το τέλος του αγώνα, ο ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου και υποβάλλεται σε αξονική τομογραφία αυχενικής μοίρας, προκειμένου να διαπιστωθεί το μέγεθος του τραυματισμού του.

Στο «πράσινο» στρατόπεδο περιμένουν με αγωνία τα αποτελέσματα των εξετάσεων, τα οποία θα καθορίσουν τόσο τη σοβαρότητα της κατάστασής του όσο και το χρονικό διάστημα της απουσίας του από τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Σενάρια μεταγραφικής κινητικότητας γύρω από τον Ντάβιντε Καλάμπρια φέρνει στο προσκήνιο ο Ιταλός δημοσιογράφος Ματέο Μορέτο, συνδέοντας το όνομα του δεξιού μπακ του Παναθηναϊκού με πιθανή επιστροφή στη Serie A, ακόμη και μέσα στην τρέχουσα μεταγραφική περίοδο.

Ο Καλάμπρια αποκτήθηκε από το «Τριφύλλι» το καλοκαίρι του 2025 ως ελεύθερος, υπογράφοντας συμβόλαιο έως το 2028, ενώ από την πρώτη στιγμή έχει καθιερωθεί ως βασικός δεξιός οπισθοφύλακας.

Ενδιαφέρον από Ιταλία

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο Μορέτο, ομάδες από την Ιταλία παρακολουθούν στενά την περίπτωσή του έμπειρου αμυντικού, χωρίς ωστόσο να αποκαλύπτονται συγκεκριμένα ονόματα συλλόγων.

Ο Ιταλός ρεπόρτερ τονίζει ότι την τελευταία εβδομάδα του μεταγραφικού «παραθύρου» ενδέχεται να προκύψουν εξελίξεις που θα μπορούσαν να φέρουν τον Καλάμπρια ξανά στη Serie A, αφήνοντας ανοιχτό κάθε ενδεχόμενο.

Προς το παρόν, στον Παναθηναϊκό δεν προκύπτει θέμα αποχώρησης, με τον ποδοσφαιριστή να θεωρείται κομβικός για τη συνέχεια της σεζόν τόσο σε Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο Ντάβιντε Καλάμπρια σε δηλώσεις που έκανε ενόψει του ντέρμπι του Παναθηναϊκού κόντρα στην ΑΕΚ, εξέφρασε την πίστη του ότι οι επιστροφές ποδοσφαιριστών έχουν αλλάξει ουσιαστικά την εικόνα του Παναθηναϊκού. Ο Ιταλός μπακ του «Τριφυλλιού» αναφέρθηκε τόσο στον τρόπο που είχε έρθει η ήττα στο ματς του πρώτου γύρου, όσο και στην αγωνιστική βελτίωση της ομάδας μετά τις τελευταίες προσθήκες στο ρόστερ.

Αναλυτικά όσα είπε ο Ιταλός αμυντικός:

Έρχεστε από δύο συνεχόμενα θετικά αποτελέσματα και ειδικά η πρόκριση επί του Άρη στο Κύπελλο σας βοήθησε πολύ και στην ψυχολογία σας. Στον αντίποδα, ο αντίπαλος του μεγάλου ντέρμπι, η ΑΕΚ δεν τα κατάφερε. Το γεγονός αυτό θα επηρεάσει το συγκεκριμένο ντέρμπι;

«Δεν νομίζω πως θα επηρεάσουν τα πρόσφατα αποτελέσματα. Το Κύπελλο είναι μια ξεχωριστή διοργάνωση. Δεν είδαμε τον αγώνα Κυπέλλου της ΑΕΚ, αλλά γνωρίζετε πως οι μεγάλες ομάδες μετά από μια ήττα ψάχνουν ν’ ανέβουν ψυχολογικά, να κάνουν το καλύτερο. Με τον Άρη είχαμε ένα θετικό αποτέλεσμα, παίξαμε καλά, αλλά όπως είπα και πριν, πρόκειται για έναν διαφορετικό αγώνα, θα είναι δύσκολο παιχνίδι και δεν θα είναι απλό για εμάς».

Νομίζω πως ο τρόπος που χάσατε στο ντέρμπι με την ΑΕΚ… στριφογυρίζει ακόμη στο κεφάλι σας. Ήταν μάλιστα ένα αποτέλεσμα που σας «πλήγωσε» για αρκετό διάστημα. Τι θεωρείς λοιπόν, πως θα πρέπει να κάνετε καλά απέναντι σε μια ομάδα, η οποία πριν τις διακοπές ήταν σε πολύ καλή κατάσταση;

«Θεωρώ πως πρέπει ν’ αγωνιστούμε με τον ίδιο τρόπο που παίξαμε πριν λίγες ημέρες κόντρα στον Άρη. Με επιθετικότητα, αμεσότητα και πιστεύω πως αν επαναλάβουμε τον ίδιο αγώνα θα έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα».

Οι παίκτες που έχουν έρθει μέχρι τώρα στην ομάδα σας έχουν βοηθήσει σε τομείς στους οποίους ενδεχομένως να υπήρχε ένα έλλειμμα νωρίτερα. Στην ταχύτητα, την ένταση και τη δύναμη. Σας βοηθούν να αλλάξετε κάπως το αγωνιστικό σας πλάνο. Πόσο πιστεύεις πως θα βοηθήσει την ομάδα αυτό και δεύτερον, ακριβώς μπροστά σου υπάρχουν ποδοσφαιριστές όπως οι Πελίστρι και Παντελίδης, οι οποίοι παίζουν εντελώς διαφορικά συγκριτικά με τον Τετέ. Πώς προσαρμόζεσαι σ’ αυτή τη νέα κατάσταση;

«Όντως ήρθαν ποδοσφαιριστές οι οποίοι μπορούν να αποδειχθούν ωφέλιμοι για την ομάδα, να καλύψουν κενά τα οποία υπήρχαν. Υπάρχουν βέβαια και οι παίκτες οι οποίοι επέστρεψαν όπως ο Πελίστρι, ο οποίος θα μας δώσει ταχύτητα, ο Παντελίδης επίσης αδιαμφισβήτητα στο επιθετικό κομμάτι. Αυτό που ελπίζω και εύχομαι είναι να συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Στο μεταγραφικό ρεπορτάζ της Ιταλίας βρίσκεται ο Ντάβιντε Καλάμπρια, καθώς σύμφωνα με δημοσίευμα, ο δεξιός μπακ του Παναθηναϊκού έχει μπει στο «στόχαστρο» της Φιορεντίνα και της Λάτσιο, ενόψει της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου.

Όπως αναφέρει ο Ιταλός δημοσιογράφος Μάρκο Κοντέριο του «tuttomercatoweb», οι δύο σύλλογοι της Serie A παρακολουθούν την περίπτωση του 29χρονου Ιταλού πλάγιου αμυντικού, ο οποίος αγωνίζεται στο «τριφύλλι» από το περασμένο καλοκαίρι.

Ο Καλάμπρια αποφάσισε για πρώτη φορά στην καριέρα του να φύγει εκτός Ιταλίας, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό, αποτελώντας έναν από τους ακριβοπληρωμένους παίκτες του ρόστερ. 

Μέχρι στιγμής, ο Ιταλός δεξιός μπακ μετρά 16 συμμετοχές με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, έχοντας σημειώσει 2 γκολ και 1 ασίστ, δείχνοντας ολοένα και πιο σημαντικός στον αγωνιστικό σχεδιασμό των «πράσινων».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο Ντάβιντε Καλάμπρια άνοιξε την καρδιά του σε μεγάλη συνέντευξη σε ιταλικό μέσο, μιλώντας για όλη την πορεία της καριέρας του, από τα χρόνια στη Μίλαν, την αποχώρηση που τον πλήγωσε, τη Μπολόνια, τα ψυχολογικά προβλήματα, το ενδιαφέρον από την Premier League, αλλά και την απόφαση να συνεχίσει την καριέρα του στον Παναθηναϊκό.

Ο Ιταλός δεξιός μπακ, που παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα του ιταλικού ποδοσφαίρου, αναφέρθηκε εκτενώς στη νέα του ζωή στην Ελλάδα και στο «τριφύλλι», τονίζοντας πως πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή προσωπικής και επαγγελματικής εξέλιξης.

Αναλυτικά όσα είπε στο «rivistaundici.com»:

Πώς πάνε οι πρώτοι μήνες στην Ελλάδα; Στο Europa League ήρθε κι ένα γκολ.

«Το περίμενα, είχα μόλις επιστρέψει από έναν τραυματισμό που ήρθε σε μια στιγμή που ένιωθα πολύ καλά. Μου έδωσε ανεμελιά, δεν μου αρέσει να μένω εκτός. Δεν είναι εύκολο ούτε όταν είσαι μακριά από το σπίτι. Όμως είμαι καλά, είναι μια νέα εμπειρία, πολύ διαφορετική. Ειλικρινά, σχεδόν τα πάντα είναι διαφορετικά από αυτά που είχα συνηθίσει. Μιλάμε για ένα διαφορετικό Πρωτάθλημα, για μια ομάδα οργανωμένη με διαφορετικό τρόπο. Αλλά εξαρτάται από το πώς το βλέπεις: κάποιες φορές είμαι πολύ θετικός, άλλες φορές δυσκολεύομαι λίγο περισσότερο, όμως το περίμενα. Είναι μια εμπειρία που επέλεξα να κάνω και συνολικά είμαι ικανοποιημένος. Όπως κι αν πάει, σίγουρα θα μου αφήσει κάτι σε προσωπικό επίπεδο. Και ελπίζω να φέρω και τρόπαια στο σπίτι».

«Δεν γνωρίζω όλες τις ομάδες του κόσμου, αλλά πιστεύω πως η Μπολόνια ήταν σίγουρα μία από τις καλύτερες στις οποίες θα μπορούσα να βρεθώ. Και πράγματι, με λύπησε που δεν μπόρεσα να μείνω. Η ενέργεια ανάμεσα στην πόλη, την ομάδα και τα αποδυτήρια ήταν υπέροχη, εξαιρετικά ευχάριστη. Ήμουν πολύ χαρούμενος. Δεν ήθελα να φύγω από τη Μίλαν, αλλά το να βρω μια κατάσταση σαν κι αυτή με έκανε ξανά χαρούμενο. Βρήκα μια ομάδα όπου ένιωθα καλά. Τη Μπολόνια δυσκολεύεσαι να την εξηγήσεις: όλο το περιβάλλον είναι πολύ οικογενειακό. Είχα τη Μίλαν ως μοναδικό σημείο αναφοράς, βρήκα μια νέα διάσταση, με απίστευτη εγγύτητα στην ομάδα. Με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Δυστυχώς εκείνος ο άτυχος τραυματισμός στο Κύπελλο Ιταλίας με κράτησε εκτός για μερικές εβδομάδες και στεναχωρήθηκα, γιατί τότε ήμουν βασικός και έπαιζα σε όλα. Μετά όμως ήρθε το Κύπελλο Ιταλίας, το κερασάκι στην τούρτα μιας πορείας και της χαράς που αναπνέει αυτή η πόλη».

Ο Ιταλιάνο πώς είναι;

Και το Κύπελλο Ιταλίας;

«Μια τεράστια χαρά. Μας κατέκλυσε όταν κάναμε τον γύρο της πόλης με το πούλμαν. Το να κερδίσεις ένα Κύπελλο για τη Μπολόνια ήταν κάτι εκτός του συνηθισμένου. Στο Μιλάνο η νίκη ήταν κάτι που έπρεπε να γίνεται, κι εγώ μεγάλωσα με αυτή τη νοοτροπία. Για τους Μπολονέζους και τη Μπολόνια ήταν κάτι καινούργιο. Απόλυτα άξιο. Μετά τα πρώτα ματς ήμουν σίγουρος από την αρχή ότι θα το κερδίζαμε. Και στα αποδυτήρια υπήρχε αυτή η αίσθηση. Για να εμψυχώσω τον εαυτό μου και το περιβάλλον, είχα κρεμάσει φωτογραφίες του τροπαίου παντού: στο ντουλάπι μου, στα αποδυτήρια, έξω από το γυμναστήριο και στη φυσικοθεραπεία. Το ένιωθα, το έλεγα συχνά και στους φίλους μου. Μόνο που ήλπιζα να μη συναντήσουμε τη Μίλαν…».

Η Μίλαν. Μεγάλωσες στο Μιλανέλο, κέρδισες τρόπαια και οδήγησες την ομάδα των ονείρων σου ως αρχηγός. Πώς είναι όταν όλα τελειώνουν από τη μια στιγμή στην άλλη;

«Στη ζωή όλα τελειώνουν, άρα αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε. Φυσικά, ήλπιζα πάντα να είναι πιο μετά παρά πιο νωρίς. Είμαι υπερήφανος που ήμουν μέρος της Μίλαν για τόσα χρόνια, από τις Ακαδημίες μέχρι την πρώτη ομάδα. Είναι κάτι που λίγοι μπορούν να πουν, ειδικά το να μεγαλώσεις στο φυτώριο, να κάνεις ντεμπούτο, να μείνεις στην πρώτη ομάδα, να γίνεις αρχηγός και να κερδίσεις τρόπαια. Άλλαξαν συμπαίκτες, προπονητές, διοικήσεις και ιδιοκτησίες, αλλά εγώ έμεινα για καιρό παίζοντας συχνά. Δεν έχω κανένα απωθημένο. Είμαι περήφανος. Ως οπαδός, το να παίζω στη Μίλαν ήταν το όνειρό μου και το πέτυχα· ποτέ δεν θα φανταζόμουν ότι θα γινόμουν αρχηγός της. Σηκώσαμε τρόπαια, μπήκα σε μια Μίλαν που δεν ήταν αυτό που είχε συνηθίσει να είναι και άφησα μια ομάδα που πάλευε για Πρωτάθλημα και Κύπελλα, αν και πιστεύω πως έλειπε ένα τελευταίο κομμάτι για να είναι ανταγωνιστική στο Champions League. Επαναλαμβάνω: όλα τελειώνουν. Τελείωσε όπως τελείωσε, συνέβη. Υπήρξαν πράγματα που πλήγωσαν λίγο όλους, γεννημένα σε μια κακή σεζόν για συγκεκριμένους λόγους. Πιστεύω ότι εγώ ζημιώθηκα περισσότερο· ίσως ήμουν υπερβολικά δεμένος με τη Μίλαν και κάποια πράγματα δυσκολευόμουν να τα καταπιώ. Εκείνοι οι μήνες ήταν βαριοί. Μέχρι που η καλλιεργημένη δυσφορία βγήκε στην επιφάνεια και πάρθηκε η απόφαση να χωρίσουμε. Η κατάσταση είχε γίνει βαριά, έπρεπε να γίνει κάτι. Δεν ήταν καθόλου πρόθεσή μου να φύγω από τη Μίλαν. Αυτό που συνέβη το ξέρετε όλοι, ακόμη κι αν κανείς δεν το λέει».

Δηλαδή;

«Μετά από τόσα χρόνια ανάμεσα στο Βισμάρα και το Μιλανέλο, με ανθρώπους που γνώριζα και αγαπώ, και αφού μοιράστηκα τόσα, με στενοχώρησε που έφυγα λόγω κάποιων δυσάρεστων επεισοδίων. Πιστεύω ότι εκείνες οι στιγμές χάλασαν λίγο την εικόνα μου, χωρίς να έχω κάνει τίποτα κακό… Όσοι με γνωρίζουν πραγματικά ξέρουν πώς είμαι: έχω χαρακτήρα, βάζω πάντα το πρόσωπο και την καρδιά μου, νοιαζόμουν ιδιαίτερα, ήμουν αρχηγός. Δεν είμαι από αυτούς που αυταπατώνται ότι όλα θα πάνε πάντα καλά και κάνουν πως δεν υπάρχουν προβλήματα. Πολλοί εκτονώνονταν σε μένα. Με συζήτηση και σεβασμό βελτιώνεσαι. Αυτό ίσως γύρισε εναντίον μου εκείνη την περίοδο. Σίγουρα προτιμώ να «πεθάνω» με τις δικές μου ιδέες παρά με τις ιδέες άλλων. Έπρεπε να το αποδεχτώ· ειλικρινά δεν ήθελα πια να έχω σχέσεις με ορισμένους. Οι λύσεις ήταν λίγες: να μείνω εκτός ομάδας ή να έχω άλλα προβλήματα. Ή να φύγω. Και αν σου πω πώς δημιουργήθηκε η ευκαιρία της Μπολόνια…».

Ευθυγραμμίστηκαν οι πλανήτες;

«Ναι. Εκείνη τη στιγμή δεν έπαιζα στη Μίλαν. Η Μπολόνια είχε ζητήσει πληροφορίες. Προφανώς για μένα δεν υπήρχε συζήτηση, ήθελα να μείνω στο Μιλάνο. Μου είπαν ότι ο Σαρτόρι είχε κάνει μια πλάκα στον πρώην ατζέντη μου: «Αν ποτέ διαφωνήσει με τον προπονητή, να ξέρετε ότι εμείς είμαστε εδώ». Δύο μέρες μετά συνέβη αυτό που όλοι είδαμε δυστυχώς… Στενοχωρήθηκα πολύ. Ήταν πολύ άβολο και εκτός τόπου για μένα, δεν μπορούσα να το εξηγήσω. Η κατάσταση ήταν λεπτή. Έτσι εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία να πάμε στη Μπολόνια».

Τι σου πέρασε από το μυαλό όταν έφυγες από το Μιλάνο κλαίγοντας;

«Όλα έγιναν γρήγορα. Μια κάπως σουρεαλιστική στιγμή. Έφευγα από το Μιλανέλο για να μην ξαναμπώ ποτέ. Και δυσκολεύτηκα πολύ να το αποδεχτώ μετά από τόσα χρόνια. Σκεφτόμουν ότι δεν θα ξανάβλεπα όλους τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί μέσα, τους συμπαίκτες μου που μου έλεγαν να μη φύγω—ακόμη και τώρα μου το επαναλαμβάνουν. Τους οπαδούς, που πιστεύω ότι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο. Το να μη φορέσω ξανά τη φανέλα της ομάδας της καρδιάς μου. Ήταν πραγματικά ένα πολύ σκληρό χτύπημα. Από τη μία κατάλαβα πόσο νοιάζονταν και με αγαπούσαν πολλοί, μέσα κι έξω από το Μιλανέλο, και αυτό με χαροποίησε. Από την άλλη αναρωτιέσαι πόσο σωστό είναι να αφήνεις ομάδα και περιβάλλον τη στιγμή που η θέλησή σου είναι να μείνεις. Όταν έλαβα την επίσημη ειδοποίηση της αποχώρησης, έκανα τον γύρο των γηπέδων του Μιλανέλο, έκλαψα πολύ, χαιρέτησα όλους—απίστευτοι που συνέβαινε στ’ αλήθεια—πήρα τα πράγματά μου και έφυγα γνωρίζοντας ότι την επόμενη μέρα δεν θα επέστρεφα μετά από δώδεκα χρόνια. Δεν ήταν εύκολο, καθόλου. Πόνεσε. Αλλά έπρεπε να το αποδεχτώ για να προχωρήσω».

Ο Ματέο Γκάμπια είπε ότι είσαι ο μέντοράς του. Σημαίνει ότι, παρόλα αυτά, άφησες καλό αποτύπωμα, έτσι;

«Δεν το είχα διαβάσει, χαίρομαι. Ξέρω ότι ο Ματέο με εκτιμά και το ίδιο ισχύει κι από μένα, τον νοιάζομαι πολύ. Είναι από αυτούς που προσπάθησαν περισσότερο να με πείσουν να μείνω, ανεξάρτητα από την κατάσταση… Πολλά πράγματα δεν βγαίνουν προς τα έξω. Δεν είμαι άνθρωπος που μιλά πολύ σε social, συνεντεύξεις και εφημερίδες, αν δεν μου ζητηθεί. Αλλά αν κάποιος ρωτούσε για μένα στο Μιλανέλο, πιστεύω ότι όλοι θα μιλούσαν καλά: δούλεψα, σεβάστηκα και αγάπησα τον καθένα, έκανα πάντα το καλύτερο για να βοηθήσω όποιον μπορούσα, έχω σχέσεις με όλους εκεί μέσα ακόμη και σήμερα. Με είδαν να μεγαλώνω, δημιουργήθηκαν δεσμοί με πολλούς. Και με τον Ματέο συνέβη το ίδιο. Είναι από αυτούς που μιλάμε πιο συχνά και ταιριάζουμε περισσότερο. Επιτέλους αρχίζουν να μιλούν γι’ αυτόν με πολύ θετικό τρόπο, χωρίς να τον υποτιμούν άδικα. Αποδεικνύει πολλά και είμαι πραγματικά περήφανος και χαρούμενος για όσα κάνει· είναι σημαντικός και έξυπνος παίκτης, που ξέρει ποδόσφαιρο».

Ποιος ήταν ο δικός σου μέντορας στη Μίλαν;

«Ίσως είναι κάτι που μου έλειψε. Μπήκα στην πρώτη ομάδα σε μια περίοδο σύγχυσης: οι παίκτες άλλαζαν κάθε έξι μήνες, δεν υπήρχε σταθερή βάση, στα πρώτα τέσσερα χρόνια πέρασαν τρεις διαφορετικές διοικήσεις. Δεν υπήρξε η δυνατότητα να έχω μέντορα, αν και θα το ήθελα πολύ. Ένα πράγμα που υποτιμάται—και το είπε πρόσφατα και ο Κιάερ, με τον οποίο συμφωνώ—είναι να υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν να επικοινωνούν, στους οποίους μπορείς να βασιστείς, με εμπειρία και ηγεσία, ειδικά τη σιωπηλή ηγεσία, αυτή που στη στιγμή της ανάγκης σε βοηθά να αναδειχθείς και να κρατήσεις ένα γκρουπ συμπαγές για χρόνια. Είναι κάτι που τα δεδομένα της μόδας σήμερα δεν μπορούν να δουν. Αν αλλάζεις συνεχώς, δεν είναι βέβαιο ότι βρίσκεις τη σωστή κατεύθυνση. Πρέπει να καταλάβεις και τις σχέσεις μέσα σε ένα γκρουπ, τους δεσμούς που δημιουργούνται και σε κάνουν να μεγαλώνεις, ίσως ακόμη περισσότερο από το ταλέντο. Αν έπρεπε να διαλέξω ποια φιγούρα να είμαι, θα έλεγα τον Σίμον Κιάερ. Είναι από αυτούς με τους οποίους ταίριαξα περισσότερο τα τελευταία χρόνια: δεν είναι στα στόματα όλων, δεν είναι ποτέ στα πρωτοσέλιδα, αλλά στα αποδυτήρια είναι από αυτούς που μιλούν στην ομάδα—και με τον σωστό τρόπο, με ηρεμία και εξυπνάδα. Δεν τον ενδιέφερε καθόλου η δημόσια πλευρά, ήταν πάντα ουσιαστικός. Έτσι μου αρέσει και έτσι θέλω να είμαι».

Απάντηση κοφτή: η Μίλαν του Αλέγκρι είναι για Σκουντέτο;

«Ναι, απολύτως. Η ομάδα είναι δυνατή, βρήκαν επιτέλους μια φιγούρα ικανή να δημιουργήσει ένα συνεκτικό γκρουπ και να το προστατεύσει, δίνοντας στέρεες αμυντικές βάσεις—κατά τη γνώμη μου θεμελιώδεις για να κερδίζεις. Ο Αλέγκρι είναι νικητής, έχει ήδη κερδίσει πολλά στην Ιταλία και ξέρει πώς. Έχει εμπειρία και, επιπλέον, παίζουν μία φορά την εβδομάδα: έχουν χρόνο να ανακτήσουν ενέργεια και να δουλέψουν τις ιδέες του. Θα ήμουν περίεργος να με προπονήσει· όλοι μιλούν καλά γι’ αυτόν και είναι ευχαριστημένοι. Και, τέλος, μου αρέσει απίστευτα το πώς επικοινωνεί—είναι ο καλύτερος σ’ αυτό και συχνά σε κάνει να γελάς».

Στενοχωρήθηκες για το πώς τελείωσε η εμπειρία του Πιόλι στη Φλωρεντία;

«Πολύ. Έχω εξαιρετική σχέση με τον κόουτς, για μένα ήταν σημαντικός. Μας στενοχώρησε απίστευτα όταν έφυγε από τη Μίλαν και φάνηκε πόσο τον αγαπήσαμε παίκτες και κόσμος. Πήρε έναν σύλλογο σε κρίση και τον έφερε εκεί που αξίζει. Φαντάζομαι ότι ήξερε κι ο ίδιος πως η Φλωρεντία θα ήταν δύσκολη πρόκληση· πιστεύω ότι «κούμπωσαν» άσχημα κάποιες δυναμικές που απ’ έξω δεν μπορείς ποτέ να ξέρεις. Το ποδόσφαιρο όμως είναι παράξενο: τα πράγματα καταρρέουν σε μια στιγμή και το αντίστροφο. Ναι, μιλήσαμε· πρόσφατα μου έγραψε μετά το γκολ και εγώ του είχα γράψει όταν απολύθηκε από τη Φλωρεντία. Ήταν πολύ στενοχωρημένος γιατί είχε διαφορετικές φιλοδοξίες και ελπίδες. Ελπίζω να ξαναξεκινήσει—το αξίζει».

Ζήτησες βοήθεια στις δύσκολες στιγμές;

«Απολύτως. Όταν ήμουν μικρός δεν ήμουν προετοιμασμένος. Τώρα όμως έχω μια ψυχολόγο που με βοηθά εδώ και καιρό. Είναι σαν να μιλάω με μια φίλη, όχι μόνο στις δύσκολες περιόδους. Αν και όλα ξεκίνησαν από εκεί: τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στο Μιλάνο έζησα μια πολύ, πολύ περίπλοκη προσωπική φάση εκτός γηπέδου. Αντιμετώπισα μεγάλες δυσκολίες, κανείς δεν ήξερε τίποτα. Ίσως κάποιοι πολύ κοντινοί συμπαίκτες να υποψιάζονταν, λίγοι φίλοι και οι γονείς μου, αλλά κανείς δεν ήξερε—δεν ήθελα να μαθευτεί για να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος στο γήπεδο ή γιατί είμαι πολύ ιδιωτικός άνθρωπος. Το ποδόσφαιρο ήταν η άγκυρά μου, η ευκαιρία να «αδειάσω» το μυαλό—ή έστω να προσπαθήσω. Στην πραγματικότητα όμως δυσκολευόμουν να βρω θετικά κίνητρα εκείνη την περίοδο, ήμουν πραγματικά πεσμένος, είναι δύσκολο να το περιγράψω. Είναι άσχημο γιατί δημόσια δεν φαίνεται τίποτα, όμως μετά υπάρχουν οι εμφανίσεις και όλα τα υπόλοιπα. Έπρεπε να ισορροπήσω τα πράγματα, να χωρίσω προσωπική ζωή και δουλειά. Έφτασα σε σημείο που το μόνο που με ενδιέφερε ήταν να βγω από το σκοτεινό σημείο. Έπρεπε να κάνω κάτι. Θα ήθελα να δώσω ακόμη περισσότερα σε επίπεδο ηγεσίας σε μια δύσκολη στιγμή της ομάδας, αλλά κάποιες φορές δεν μπορούσα να βοηθήσω όσο ήθελα—πρώτα απ’ όλα δυσκολευόμουν να βοηθήσω τον εαυτό μου. Το να ζητάς βοήθεια είναι θεμελιώδες, και ο κόσμος της ψυχολογίας μού αρέσει πολύ. Αρχίζει τώρα να «αποστιγματίζεται». Εύχομαι στο μέλλον όλες οι ομάδες, ακόμη και σε εθνικό επίπεδο, να κάνουν κάτι προς αυτή την κατεύθυνση, για ευαισθητοποίηση και βοήθεια. Η Μίλαν ίσως ήταν από τις πρώτες που κινήθηκαν, ήδη στις Ακαδημίες υπήρχε κάποιος, αλλά ήταν ακόμη λίγο επιφανειακό. Αν γύριζα πίσω, θα εμβάθυνα νωρίτερα. Για ένα διάστημα είχα και mental coach—είναι διαφορετικό από τον ψυχολόγο. Εκεί μιλούσαμε ή έκανα συγκεκριμένες ασκήσεις για την απόδοση ή τη συνειδητή διαχείριση των πιέσεων· ήταν εξίσου ενδιαφέρον και με βοήθησε να καταλάβω καλύτερα κάποια πράγματα. Είναι πραγματικά ουσιώδης πτυχή: αν είσαι καλά στο μυαλό, αποδίδεις. Το σημαντικό είναι να βρεις τη σωστή ψυχολόγο. Όπως και με τους προπονητές: με κάποιον ταιριάζεις πολύ, με άλλον λιγότερο. Είναι κάτι πολύ υποκειμενικό που αλλάζει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Υπάρχει και ένα ακόμη θέμα».

Ποιο;

«Δεν αρκεί να πεις στην ψυχολόγο «εντάξει, κατάλαβα», να γυρίσεις και να τα ξεχάσεις όλα. Δεν χρειάζεται βιασύνη· πρέπει να δουλέψεις πάνω στις έννοιες, να τις αφομοιώσεις. Είναι μια μακρά διαδρομή».

Πώς απομονώνεσαι από την κριτική σε μια δύσκολη στιγμή;

«Εξαρτάται από τον χαρακτήρα και πολλά άλλα. Διάβασα για τον Αραούχο που ζήτησε από την Μπαρτσελόνα να σταματήσει. Εγώ δεν ήθελα να σταματήσω, γιατί δεν ήταν θέμα κριτικής—απλώς δεν ήθελα να παίζω άσχημα σε μια σκοτεινή προσωπική περίοδο. Ίσως θα έπρεπε, δεν ξέρω· δεν το ξέρεις ποτέ… Κάποια στιγμή αποφάσισα να ανοιχτώ στους γιατρούς της Μίλαν για να καταλάβουμε τι μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να βοηθηθώ και να λυθεί η κατάσταση, μαζί με την ψυχολόγο μου. Επαναλαμβάνω: η κριτική δεν με ενδιέφερε καθόλου ούτε θα με ενδιαφέρει ποτέ. Αντίθετα, εκείνη την περίοδο ακόμη λιγότερο—ήταν ζήτημα μόνο ανάμεσα σε μένα και τον εαυτό μου. Αν και μερικές φορές θα χρειαζόταν περισσότερη ευαισθησία. Από την αρχή ήμουν εκτεθειμένος στα ΜΜΕ. Ένα παιδί μεγαλωμένο σε άλλη πραγματικότητα από τη Μίλαν ίσως θα είχε καταρρεύσει. Εξαρτάται πραγματικά από τον χαρακτήρα και την εμπειρία του καθενός, υπάρχουν πολλοί παράγοντες και σκέψεις—είναι προσωπικό».

Και λοιπόν, ποιος είναι σήμερα ο Ντάβιντε Καλάμπρια;

«Ένας άνθρωπος ικανοποιημένος, αλλά σε συνεχή εξέλιξη, με ακόμη πολλές φιλοδοξίες και προκλήσεις μπροστά του. Είμαι πολύ χαρούμενος που έζησα τόσο άσχημες στιγμές. Είναι πολύ εύκολο να ζεις μόνο τις καλές—δεν σε βοηθούν ιδιαίτερα. Το να περνάς δύσκολες εμπειρίες, όπου ίσως δεν θέλεις να κάνεις τίποτα για μέρες αλλά πρέπει, σε διαμορφώνει ως άνθρωπο. Είμαι 29 ετών και χαίρομαι με το σημείο στο οποίο έχω φτάσει. Πιστεύω ότι είναι πιο σημαντικό να είσαι καλός άνθρωπος, πριν ακόμη από καλός ποδοσφαιριστής: να ξέρεις να στέκεσαι στον κόσμο, να είσαι καλά με τον εαυτό σου και στην κοινωνία, να σχετίζεσαι με τους ανθρώπους. Όλοι έχουμε προτερήματα και ελαττώματα, φυσικά. Σήμερα είμαι ευτυχισμένος».

Τι αξία έχουν τα social στο ποδόσφαιρο;

«Δεν ξέρω… για μένα μικρή, αλλά πρέπει να ισορροπείς τα πάντα. Υπάρχει μια ιστορία που μου έμαθε να μη δίνω βάρος σε όσα γράφονται στα social. Όταν ήμουν 14, είχα ανεβάσει ένα post εναντίον του Αμπιάτι μετά από ένα ματς Champions League αν δεν κάνω λάθος. Στα 18 βρέθηκα στην πρώτη ομάδα. Και ο «γερουσιαστής» των αποδυτηρίων ήταν ακριβώς αυτός—ο μόνος που είχε μείνει από την παλιά φρουρά… Μόλις είχα κάνει ντεμπούτο και έπαιζα καλά στα πρώτα μου ματς. Οπότε όλοι πήγαν να ψάξουν τα social μου. Και φυσικά βρήκαν το post όπου τα έβαζα με τον Αμπιάτι. Δεν του είπα τίποτα· νομίζω το είδε αλλά έκανε πως δεν είδε. Άλλωστε ήταν ο βετεράνος που διάβαζε το tweet—ή ό,τι ήταν—ενός πιτσιρικά που τότε είχε παίξει μισό παιχνίδι. Σε εκείνη την ηλικία δεν το σκέφτεσαι καν, στα 14 δεν υπάρχει κανείς να σε εκπαιδεύσει σε αυτό. Ντράπηκα τόσο πολύ για τον εαυτό μου που κατάλαβα πόσο επιφανειακές και άχρηστες είναι οι κριτικές και τα σχόλια στα social. Δεν θα το έκανα ποτέ από κοντά—οι γονείς μου με έμαθαν να σέβομαι τους πάντες—κι όμως εκεί φαίνεται να επιτρέπονται τα πάντα. Δεν νομίζω ότι είναι σωστό. Γι’ αυτό πιστεύω ότι χρειάζεται εκπαίδευση στα social στα σχολεία. Είναι πλέον μέρος της καθημερινότητάς μας, αλλά πρέπει να διαχειρίζονται και να αξιοποιούνται καλύτερα».

Πετάμε στην Ελλάδα, στον Παναθηναϊκό. Τι σε εξέπληξε περισσότερο στο ελληνικό ποδόσφαιρο και στην Ελλάδα;

«Πριν έρθω εδώ είχα αρνηθεί προτάσεις—και σημαντικές—κυρίως από το εξωτερικό. Εγώ ειλικρινά ήθελα να μείνω στην Ιταλία, ήλπιζα να μείνω στη Μπολόνια. Μετά ήρθαν προσφορές που δεν με έπεισαν. Κατάλαβα ότι υπήρχε η δυνατότητα να πάω στο εξωτερικό και ήθελα να την εκμεταλλευτώ για μια νέα εμπειρία, αλλά που να ταιριάζει με τις ανάγκες ζωής μου. Η Ελλάδα πλησίαζε περισσότερο στις ιδέες μου. Ήμουν περίεργος να δοκιμάσω μια όμορφη πόλη όπως η Αθήνα και να βελτιώσω τα αγγλικά μου. Υπάρχει και η δυνατότητα να κερδίσεις τρόπαια μπαίνοντας σε ένα ενδιαφέρον, αναπτυσσόμενο πρότζεκτ που παίζει στο Europa League. Εδώ οι τέσσερις μεγάλες ομάδες είναι καλά εξοπλισμένες, υπάρχει οργάνωση και φιλοδοξία για γρήγορη ανάπτυξη, έχουν μεγάλο δυναμικό. Είμαι χαρούμενος—είδα καινούργια πράγματα και είναι μια προσωπική εμπειρία που θα με βοηθήσει γενικότερα στη ζωή».

Πώς ήταν η πρώτη επαφή με τον Μπενίτεθ;

«Είμαι χαρούμενος που είναι εδώ μαζί μας. Ο κόουτς έχει τεράστια εμπειρία· φαίνεται ότι έχει προπονήσει πολλές από τις καλύτερες ομάδες του κόσμου και ότι έχει κερδίσει πολλά. Είναι προσεκτικός, ευαίσθητος, επικοινωνεί καλά και μιλά με όλους. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη και είναι πάντα διαθέσιμος· έχει ακόμη τη θέληση και τη φιλοδοξία να κάνει κάτι όμορφο και σημαντικό. Σεβόμαστε πολύ ο ένας τον άλλον και χτίζουμε μια όμορφη, ειλικρινή σχέση. Νιώθω τυχερός που τον έχω ως σημείο αναφοράς τώρα».

Μιλάνο, Μπολόνια ή Αθήνα;

«Όλες πανέμορφες με τον τρόπο τους—ζεις πολύ καλά και στις τρεις, για διαφορετικούς λόγους. Αυτό ήταν προτεραιότητά μου: να ζω σε μια όμορφη πόλη. Εγώ προσωπικά διαλέγω πάντα το Μιλάνο. Αλλά ίσως είμαι μεροληπτικός, είναι το σπίτι μου… Αν και αυτά που σου προσφέρει το Μιλάνο ίσως στα προσφέρει μόνο η Μαδρίτη. Ίσως και το Λονδίνο. Άλλωστε…».

Τι;

«Πριν μήνες με είχαν προσεγγίσει και από την Premier League. Αλλά τότε δεν ήθελα να πάω στο εξωτερικό, δεν ένιωθα έτοιμος και η Αγγλία δεν με έπειθε ως τόπος ζωής. Πιθανότατα, αν γύριζα πίσω, θα έκανα πολλά διαφορετικά. Οι δυναμικές αλλάζουν με τον χρόνο: παλιά δεν σκεφτόμουν το εξωτερικό. Σήμερα θα μου άρεσε να ζήσω μια εμπειρία στην Ισπανία, ή ίσως και στην Αγγλία. Σίγουρα σου λείπει η οικογένεια και νιώθεις την απόσταση. Αλλά μόλις «ξεμπλοκάρεις» γίνεται πιο εύκολο. Η νοοτροπία μου έχει αλλάξει πάρα πολύ: βλέπεις νέες εγκαταστάσεις, γήπεδα, οπαδούς. Είναι ευκαιρίες που σε διαμορφώνουν ως άνθρωπο—και υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες».

Υπάρχουν αρκετοί Ιταλοί στην Ελλάδα. Ποιος σου έδωσε συμβουλές για να γυρίσεις την Αθήνα;

«Ή και μη Ιταλοί, όπως ο Γιόβιτς ή ο Κυριακόπουλος! Ας πούμε ότι κυρίως στην αρχή έκανα κάποια δείπνα με τους Ιταλούς που είναι εδώ: Πιρόλα, Στρεφέτσα, Μπρινιόλι, Μακέντα. Ζήτησα συμβουλές από όλους· τώρα με τις διοργανώσεις έχουμε λίγο χρόνο να βλεπόμαστε…».

Αγαπημένο μέρος στην Αθήνα;

«Υπάρχουν πάρα πολλά όμορφα μέρη: το κέντρο, η Ακρόπολη. Αν όμως πρέπει να διαλέξω μόνο ένα, το ξενοδοχείο Four Seasons εδώ είναι απίστευτο. Η θάλασσα είναι κρυστάλλινη—δεν το περίμενα: υπέροχα νερά, καταπληκτική άμμος, φαγητό και εξυπηρέτηση φανταστικά, μαγευτικό μέρος».

Και ο Μπρινιόλι σου θύμισε εκείνο το γκολ στο Μπενεβέντο–Μίλαν;

«Συνέβη… Του είπα: «Τι έκανες;». Ούτε ο ίδιος το ξέρει—είναι μέρος του παιχνιδιού. Έγινε πριν από τόσα χρόνια κι όμως ακόμη συζητιέται. Αυτό δείχνει την απήχηση και τη σημασία μιας ομάδας όπως η Μίλαν».

Θα σε ξαναδούμε στην Ιταλία;

«Θα δούμε…».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο Ντάβιντε Καλάμπρια άνοιξε τα χαρτιά του στο MatchDay Mag της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, μιλώντας για την εικόνα της ομάδας, το κρίσιμο ματς με τη Βικτόρια Πλζεν στο Europa League, τη συνεργασία του με τον Ράφα Μπενίτεθ, αλλά και τη νέα ζωή του στην Αθήνα.

Ο πρώην αρχηγός της Μίλαν στάθηκε στις αλλαγές που έχουν γίνει στο «τριφύλλι» και στους στόχους που θέτει για τη φετινή σεζόν.

Αναλυτικά όσα είπε:

Η ισοπαλία με την ΑΕΛ ήταν ένα πισωγύρισμα στη νέα προσπάθεια που κάνει ο Παναθηναϊκός, όμως έπεται ένα σημαντικό ευρωπαϊκό παιχνίδι με τη Βικτόρια Πλζεν. Είναι μια ευκαιρία για άμεση αντίδραση;

«Προφανώς, δεν ήταν ένα λαμπρό παιχνίδι από εμάς το προηγούμενο με την ΑΕΛ. Κάναμε κάποια λάθη που μας στοίχισαν. Πρέπει να βελτιωθούμε σε αρκετούς τομείς, κυρίως όμως στη διαχείριση των αγώνων, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει. Δυστυχώς, ήρθε η ισοπαλία, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε. Όπως λένε όλοι στο ποδόσφαιρο, τα παιχνίδια διαδέχονται το ένα το άλλο, παίζουμε κάθε τρεις μέρες, οπότε είναι σημαντικό να αντιμετωπίσουμε το ματς με τη Βικτόρια Πλζεν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για να το κερδίσουμε. Είναι μια καλή ομάδα, δεν πρέπει να την υποτιμήσουμε. Έχει καλούς επιθετικούς και δεν θα είναι εύκολο, όμως πρέπει να γυρίσουμε σελίδα».

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε ένα καλό σημείο στη League Phase του Europa League με τρεις νίκες σε πέντε αγώνες. Τα επόμενα τρία ματς όμως θα κρίνουν τα πάντα. Ποια είναι τα στοιχεία που πρέπει να έχει η ομάδα για να πετύχει τον στόχο της;

«Η League Phase του Europa League είναι πολύ απρόβλεπτη. Ένα ματς μπορεί να αλλάξει τα πάντα, μπορεί να σε στείλει από τα ψηλά στα χαμηλά. Δεν είναι καθόλου εύκολο. Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τη Βικτόρια Πλζεν. Όπως προείπα, διαθέτει καλή ομάδα και δεν θα είναι εύκολο να την αντιμετωπίσουμε. Στόχος μας όμως είναι να συνεχίσουμε όσο πιο μακριά μπορούμε στο Europa League. Βρισκόμαστε σε καλή θέση, αλλά πρέπει να συνεχίσουμε, να προχωράμε και να βελτιωνόμαστε. Θεωρώ ότι μας λείπει η σταθερότητα. Η σταθερότητα και η συνέχεια είναι αυτά που κάνουν μια ομάδα μεγάλη».

Λένε ότι μετά από ένα κακό παιχνίδι, είναι καλό να παίζεις σε σύντομο χρονικό διάστημα για να αφήσεις γρήγορα πίσω το αρνητικό αποτέλεσμα. Σας βοηθά που αμέσως μετά την ισοπαλία με την ΑΕΛ, έχετε έναν σημαντικό αγώνα, που μπορεί να σας δώσει την ευκαιρία να ανακάμψετε;

Η ομάδα κάνει μια νέα μεγάλη προσπάθεια, ένα νέο ξεκίνημα υπό την καθοδήγηση του Ράφα Μπενίτεθ και με την έλευση του Μιγκέλ Κορόνα και του Στέφανου Κοτσόλη για να φτάσει εκεί όπου αξίζει. Έχουν αλλάξει πολλά από τη μέρα που ήρθες, νιώθεις όμως αισιόδοξος για το νέο κεφάλαιο που έχει ανοίξει για τον σύλλογο;

«Σίγουρα έχουν αλλάξει πολλά από τότε που ήρθα στην ομάδα, άρα δυστυχώς κάτι δεν λειτουργούσε. Νομίζω ότι η εμπειρία του προπονητή μαζί με τους νέους διευθυντές μπορούν να αποτελέσουν ένα βήμα μπροστά για να βοηθήσουν την ομάδα. Πιστεύω ότι βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο. Μετά από αλλαγές, φυσικά, χρειάζεται υπομονή. Δεν είναι κάτι που αλλάζει από τη μια μέρα στην άλλη. Το ποδόσφαιρο προχωράει γρήγορα, αλλά αυτές οι καταστάσεις δεν πάνε το ίδιο γρήγορα. Υπάρχουν πολλά ακόμη που πρέπει να διορθώσουμε, υπάρχει μεγάλο περιθώριο βελτίωσης, και πιστεύω ότι με τη βοήθεια αυτών των ανθρώπων μπορούμε να τα καταφέρουμε, μπορούμε να πάμε καλά».

Πώς είναι η συνεργασία με τον Ράφα Μπενίτεθ;

«Το παλμαρέ του είναι απίστευτο! Έχει προπονήσει κάποιες από τις καλύτερες ομάδες στον κόσμο. Νιώθω τυχερός που δουλεύω μαζί του, είναι κάτι που μου αρέσει πολύ. Ο mister έχει προπονήσει τη Ρεάλ Μαδρίτης, τη Λίβερπουλ, την Τσέλσι, την Ίντερ, τη Νάπολι, που συγκαταλέγονται μεταξύ των κορυφαίων συλλόγων στον κόσμο. Έχει κερδίσει τίτλους! Μου αρέσει πολύ η στάση του και η αντιμετώπιση των πραγμάτων, ο τρόπος που επικοινωνεί. Είναι πολύ απλός άνθρωπος αλλά και πολύ ευθύς, πηγαίνει κατευθείαν στην ουσία και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ χρήσιμο».

Μετά από μια ολόκληρη ζωή στη Μίλαν, άνοιξες ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα σου ερχόμενος στον Παναθηναϊκό. Στο διάστημα που βρίσκεσαι στην ομάδα έχουν συμβεί πολλά και σε ομαδικό αλλά και σε ατομικό επίπεδο. Πώς έχεις βιώσει αυτό το διάστημα;

«Νομίζω πως η προσαρμογή μου ήταν καλή και γρήγορη. Προσαρμόζομαι γενικά γρήγορα. Για μένα, το ποδόσφαιρο είναι κάτι απλό. Ποδοσφαιρικά μιλώντας, αρκεί να καταλάβω τι ζητάει ο προπονητής και προσπαθώ να ανταποκριθώ γρήγορα σε ό,τι μου ζητηθεί. Προσαρμόζομαι στις απαιτήσεις. Σίγουρα, για τη φυσική μου κατάσταση χρειάστηκε χρόνος, και δυστυχώς όταν άρχισα να νιώθω καλύτερα, ήρθε η άτυχη στιγμή του τραυματισμού, που με πήγε πίσω και με καθυστέρησε. Και πάλι όμως πιστεύω πως σε σύντομο χρονικό διάστημα θα είμαι ξανά σε πλήρη ετοιμότητα και σε επίπεδο φυσικής κατάστασης. Ήδη αισθάνομαι καλύτερα. Τα δύο γκολ που πέτυχα με τη Στουρμ και την ΑΕΛ με έκαναν χαρούμενο, αλλά αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο είναι η ομάδα, οι νίκες, οι τίτλοι. Μου αρέσει όταν σκοράρω αλλά δεν με ενδιαφέρει τόσο, όσο το να κερδίζει η ομάδα. Οπότε, ναι, είναι μια νέα εμπειρία, μια νέα πρόκληση. Δεν είναι εύκολο. Είμαι μακριά από το σπίτι, την οικογένεια, τη σύντροφό μου, τους φίλους μου, αλλά το ήξερα. Βρίσκομαι εδώ γιατί είμαι συγκεντρωμένος στο ποδόσφαιρο. Και αυτό που θέλω να πετύχω εδώ, είναι να βοηθήσω τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει τίτλους. Αυτός είναι ο στόχος μου».

Πώς αισθάνεται ο Ντάβιντε μετά από 3,5 μήνες στην ομάδα;

«Για μένα ήταν σίγουρα μια διαφορετική κατάσταση από ό,τι είχα συνηθίσει. Στη Μίλαν ξεκίνησα και ανδρώθηκα. Ήταν η ζωή μου, το σπίτι μου. Όταν ήρθα στον Παναθηναϊκό όλα ήταν καινούργια: νέα πρόσωπα, νέα γλώσσα, νέα κουλτούρα, νέα πόλη. Είναι μεν διαφορετικά, αλλά απ’ αυτή την οπτική γωνία είμαι χαρούμενος. Αισθάνομαι ότι με έχουν αγκαλιάσει όλοι, ότι με εκτιμούν, με αγαπούν και κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να με εντάξουν όσο καλύτερα γίνεται στην ομάδα. Οπότε, από αυτή την άποψη, είμαι απόλυτα ικανοποιημένος».

Πώς είναι η νέα ζωή στην Αθήνα;

«Η Αθήνα είναι μια από τις σημαντικότερες πόλεις του κόσμου, με τεράστια ιστορία, και αυτό έπαιξε ρόλο στην απόφασή μου μαζί με το πρότζεκτ του Παναθηναϊκού. Βρίσκομαι εδώ και για την πόλη. Είχα κι άλλες προτάσεις με άλλες δυνατότητες, αλλά έκρινα ότι αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή για μένα. Είναι σημαντικό για μένα να νιώθω καλά και εκτός γηπέδου. Νομίζω ότι η Αθήνα είναι μια υπέροχη πόλη, που βρίσκεται σε διαρκή κίνηση, ζωντανή, γεμάτη πράγματα να δεις και να κάνεις. Μου αρέσει να την εξερευνώ, να βλέπω νέα μέρη, γνωρίζοντας έναν νέο πολιτισμό, μια νέα κουλτούρα. Είμαι χαρούμενος που ζω αυτή την εμπειρία. Φυσικά, παίζοντας κάθε τρεις μέρες, δεν έχω πολύ χρόνο να τη δω, αλλά από τα λίγα που έχω προλάβει, είναι πανέμορφη».

Ο Παναθηναϊκός χτίζει κάτι μεγάλο, κάτι καινούργιο. Ποια θεωρείς ότι πρέπει να είναι η προσέγγιση της ομάδας αλλά και των φιλάθλων σ’ αυτό που δημιουργείται;

«Χρειάζεται χρόνος. Πρέπει να έχουμε υπομονή. Ξέρω πως οι φίλαθλοι δεν έχουν πολλή υπομονή διότι θέλουν νίκες. Κι εγώ το ίδιο. Ούτε εγώ είμαι υπομονετικός. Πάντοτε θέλω να νικάω αμέσως. Πρέπει όμως να δούμε το θέμα ρεαλιστικά. Πρέπει να μείνουμε προσηλωμένοι στον στόχο. Πιστεύω πως τα βήματα που έχουμε κάνει το τελευταίο διάστημα είναι προοδευτικά και στη σωστή κατεύθυνση. Για να ξανακάνουμε κάτι καλό, για να επιστρέψουμε στις νίκες, για να ανταγωνιστούμε ξανά στο υψηλότερο επίπεδο, τόσο στο Πρωτάθλημα και το Κύπελλο, όσο και στην Ευρώπη. Η κατάσταση είναι περίπου όπως στο Μιλάνο. Όταν ανέβηκα στην πρώτη ομάδα, η Μίλαν δεν κέρδιζε για χρόνια. Ήταν εκτός Champions League, δεν διεκδικούσε το Κύπελλο, τερμάτιζε 6η, 7η, 8η, στη μέση της βαθμολογίας. Οι φίλαθλοι δεν ήταν ευχαριστημένοι, δεν υπήρχε καλό κλίμα, ούτε και καλά vibes. Νομίζω πως η κατάσταση εδώ είναι παρόμοια. Τώρα βρισκόμαστε σε μια περίοδο που οι φίλαθλοι δεν είναι χαρούμενοι, είναι κουρασμένοι. Λένε ότι “πρέπει να κερδίσουμε”. Αλλά αυτό είναι μια διαδικασία, είναι ένα ταξίδι και χρειάζεται χρόνος και υπομονή. Καταλαβαίνω τους φιλάθλους, γιατί κι εγώ είμαι φίλαθλος. Καταλαβαίνω τι σημαίνει. Αλλά καταλαβαίνω και τη διοίκηση του Παναθηναϊκού που πράττει το σωστό. Καταλαβαίνω προς τα πού πάμε. Χρειάζεται λίγη ακόμα υπομονή, αλλά αν συνεχίσουμε έτσι, πιστεύω πως τα βήματα -αν και όχι εύκολα- μπορούν να είναι αρκετά γρήγορα για να δημιουργήσουμε κάτι καλό».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram