Ένας από τους πιο αγαπητούς παίκτες που έχουν φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού, δίνει τον μεγαλύτερο αγώνα της ζωής του κόντρα στον καρκίνο.

Ο λόγος για τον Ρενέ Χένρικσεν, ο οποίος σε συνέντευξή του στην «Ekstra Bladet» γνωστοποίησε πως παλεύει με μία σπάνια μορφή καρκίνου, η οποία δεν μπορεί να θεραπευτεί αλλά δύναται να σταθεροποιηθεί σε ένα σημείο μέσω της κατάλληλης θεραπείας.

«Νόμιζα πως είχαν τελειώσει τα παιχνίδια της ζωής μου στον αγωνιστικό χώρο. Τώρα το αντιμετωπίζω αυτό ως τον αγώνα της ζωής μου», δηλώνει αρχικά ο Δανός και αναφέρεται πως εντόπισε ότι πάσχει από τη συγκεκριμένη ασθένεια:

«Ξαφνικά άρχισα να λαχανιάζω όταν ανέβαινα τις σκάλες. Αυτό δεν ταίριαζε με το γεγονός ότι ήμουν σε καλή φυσική κατάσταση. Έτσι άρχισα να το ψάχνω μέχρι που οι γιατροί βρήκαν ότι έχω πολλαπλούν μυέλωμα. Πλέον ακλουθώ μία θεραπεία με βλαστοκύτταρα με την οποία ελπίζουμε ότι η νόσος θα σταματήσει να αναπτύσσεται. Πρόκειται για ασθένεια που δεν μπορεί να θεραπευτεί, αλλά μπορώ να ζήσω για πολλά χρόνια. Σαν αθλητής που ήμουν, με ενοχλεί ότι δεν μπορώ να κερδίσω, ότι δεν μπορώ να ξεπεράσω την ασθένεια. Σε αντάλλαγμα όμως μπορώ να το μειώσω στο ελάχιστο, οπότε μπορώ τουλάχιστον να παίξω για την ισοπαλία», καταλήγει.

Όπως είναι φυσικό το άκουσμα της είδησης άφησε άφωνους όλους όσους σχετίζονται με τον Παναθηναϊκό και όχι μόνο, αλλά και πρώην συμπαίκτες του Χένρικσεν, με πρώτο το συμπατριώτη του και πρώην συμπαίκτη του στο «τριφύλλι» Γιαν Μικάελσεν. Μάλιστα ο παλαίμαχος μέσος σε μία κίνηση στήριξης άλλαξε την εικόνα του προφίλ του στο Facebook βάζοντας μία όπου και οι δύο κρατούν στα χέρια τους το τρόπαιο του πρωταθλήματος που κατέκτησαν το 2004.

Δείτε τη φωτογραφία

Δηλώσεις σε μέσα της πατρίδας του έκανε ο Γιάν Μικάελσεν σχετικά με τα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στο ελληνικό ποδόσφαιρο, τα οποία έχουν κάνει το γύρο του κόσμου.

Ο πρώην άσσος του Παναθηναϊκού μίλησε στην Ekstra Bladet και ανέφερε: 

Για την εμπειρία του στην Ελλάδα με τον Παναθηναϊκό: 

«Πέρασα ωραία εκεί κάτω. Τώρα που τα σκέφτομαι, είναι καλό που δεν ήμουν 19 όταν πήγα. Οι Έλληνες είναι ιδιαίτερα συναισθηματικοί. Είναι απίστευτα παθιασμένοι. Συχνά αισθανόμουν πως οι ποδοσφαιριστές ήταν αναστατωμένοι για κάτι που σχετιζόταν με κάτι που συνέβη στον σύλλογο ή με τα Media. Ήταν τόσο αναστατωμένοι που μερικές φορές χρειαζόταν να ρωτήσω αν θα αγωνιστούμε την Κυριακή. Όταν ρώταγα την επόμενη μέρα, όμως, μου έλεγαν πως εντάξει δεν ήταν τόσο άσχημα τα πράγματα τελικά. Ποτέ δεν είχα κάποια εμπειρία με όπλα, αλλά στις μέρες μου ήταν ένας πρόεδρος στον 
Πανιώνιο που ήταν κάτι σας αρχηγός της… Μαφίας και τελικά είχε μια μεγάλη τιμωρία. 

Υπάρχει μια άναρχη αγορά εκεί κάτω ουσιαστικά, προσελκύοντας μεγάλους τύπους που θέλουν αναγνώριση μέσω των Μέσων και της εξουσίας. Πάντα υπήρχαν τέτοια φαινόμενα. Ίσως τώρα να είναι ευκολότερα όμως, λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που συνεχίζεται. Υπήρχε μεγάλη πίεση στους δικαστές. Αλλά και στις ομάδες που έπαιζαν εκτός έδρας. Ο κόσμος ήταν μόλις μισό μέτρο απ’ τον αγωνιστικό χώρο. Είχα δει τον Ριβάλντο να καλύπτεται από αναπτήρες, κέρματα, μέχρι και τηλέφωνα! Ίσως να ήταν ένας απ’ τους λόγους που κι εμείς ήμασταν τόσο δυνατοί εντός έδρας. 

Για το περιβόητο ντέρμπι στη Ριζούπολη που κόστισε ένα πρωτάθλημα στον Παναθηναϊκό: 

«Πριν απ’ το παιχνίδι αρκετοί παίκτες μας χτυπήθηκαν από πυραύλους (σ.σ. στυλό-φωτοβολίδες). Έπρεπε να κάνουμε ζέσταμα στον κύκλο του κέντρου για να αποφύγουμε να χτυπηθούμε και οι υπεύθυνοί τους δεν έκαναν τίποτα. Το πρώτο τέταρτο δεν μπορούσαμε ούτε να βρούμε ο ένας τον άλλο. Χάσαμε 3-0 και ο πρόεδρός τους μας αποκάλεσε “κότες” μετά το ματς. Την επόμενη μέρα οι ίδιοι μας οι οπαδοί που ήταν δυσαρεστημένοι, ήρθαν στο προπονητικό κέντρο και έσπασαν τα αυτοκίνητά μας. 

Για το ελληνικό ποδόσφαιρο: 

«Ένας οπαδός είχε δολοφονηθεί με μαχαίρι και υπήρχε διακοπή στο πρωτάθλημα για λίγο χρονικό διάστημα. Παίζαμε κάποιες φορές σε μικρά γήπεδα 3.000-5.000 θεατών. Οι μισοί απ’ αυτούς ήταν αστυνομικοί. Όπως είχε αποδειχθεί, κάποιες φορές ήταν απαραίτητο αυτό. Φοβάμαι πως όταν πηγαίνει η προσοχή μας στο Ελληνικό ποδόσφαιρο, σκεφτόμαστε τα σκάνδαλα. Αυτό σημαίνει υποτίμηση του πόσο καλό ποδόσφαιρο παίζουν εκεί κάτω. Ουσιαστικά… πυροβολούν το σήμα του ποδοσφαίρου τους με όσα συμβαίνουν».