Τις βραβεύσεις των παλαιμάχων που έχουν προσφέρει τα μέγιστα στον Παναθηναϊκό θα συνεχίσει η «πράσινη» ΠΑΕ στο ημίχρονο του ντέρμπι με την ΑΕΚ.  

Συγκεκριμένα οι Μίμης Δομάζος, Αντώνης Αντωνιάδης, Τάκης Οικονομόπουλος και Τότης Φυλακούρης θα βρεθούν στη σέντρα του γηπέδου όπου μεγαλούργησαν για να τιμηθούν και να χειροκροτηθούν από τους φιλάθλους.  

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο Τάκης Οικονομόπουλος παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα «ΦΩΣ», όπου και μίλησε για την εποχή όπου εκείνος ήταν παίκτης στον Παναθηναϊκό, αλλά την κατάκτηση που βρίσκεται σήμερα η ομάδα, υπογραμμίζοντας πως κανένας από τους παίκτες που βρίσκονται σήμερα στο ρόστερ του «τριφυλλιού» δε θα μπορούσε να παίξει στην ομάδα την οποία εκείνος αγωνίζονταν.

Διαβάστε αναλυτικά την συνέντευξη του:

Πόσο ύψος είχατε;

1,86 μ.

Ψηλός για την εποχή.

Ε, βέβαια. Ήμουν ο πιο ψηλός. Και ήμουν πολύ γυμνασμένος.

Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο ατού που είχατε;

Το ότι ήμουν πολύ προπονημένος.

Από ποιον;

Είχα τον ξάδερφό μου που ήταν τερματοφύλακας στον Φωστήρα. Αυτός ήξερε τα πάντα. Είχαμε μεγάλη διαφορά ηλικίας και με προπονούσε από 5 χρόνων.

Πόσα χρόνια παίξατε στον Παναθηναϊκό;

13 χρόνια. Ζήσαμε πέντε κατακτήσεις πρωταθλημάτων και τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο «Γουέμπλεϊ». Πήραμε και το ευρωπαϊκό με την Εθνική Ενόπλων.

Ξένη ομάδα σάς είχε ζητήσει ποτέ;

Η Ρεάλ Μαδρίτης.

Πότε;

Δύο φορές. Αλλά και στις δύο φορές υπήρχε η χούντα… Δεν άφηνε η χούντα. Δεν με έδινε ο Παναθηναϊκός. Μου είχαν πει από τον Παναθηναϊκό ότι έδινε η Ρεάλ 15 εκατομμύρια. Με ζήτησε και το 1967 και το 1971. Εδώ δεν με άφηνε η χούντα να παίξω με την εθνική ομάδα τη χρονιά του «Γουέμπλεϊ» για να μην τραυματιστώ και δεν προχωρήσουμε με τον Παναθηναϊκό στο Κύπελλο Πρωταθλητριών!

Τι ομάδα ήσασταν μικρός;

Παναθηναϊκός. Γεννημένος.

Πού;

Στην Καλλιθέα. Σε γειτονιά όπου κοντά ήταν όλοι οι μεγάλοι παίκτες! Ποδοσφαιρομάνα η Καλλιθέα. Κοντά μου έμενε ο Κοτρίδης, κάθε μέρα ερχόταν από το παντοπωλείο του πατέρα μου και έλεγε «ρε θα έρθεις στον Ολυμπιακό;». Στη γειτονιά κοντά και ο Νεστορίδης. Και ο Βαλιάνος. Και ο Παπουλίδης. Και ο Μπέμπης. Και ο Σούλης. Και ο Ψύχος. Ο Ερμίδης. Ο Σκρέκης. Ξέρεις για τι ονόματα σου μιλάω;

Ξέρω. Πού μένατε;

Κοντά στον σταθμό του ΗΣΑΠ.

Πώς γίνατε Παναθηναϊκός; Από τον πατέρα σας;

Όχι. Ο πατέρας μου ήταν παλαιστής, καμία σχέση με ποδόσφαιρο. Και ο αδελφός μου ήταν πυγμάχος αλλά και σέντερ μπακ στον Φωστήρα. Ο ξάδερφός μου όπως σου είπα ήταν τερματοφύλακας. Αθλητική οικογένεια. Με έπαιρνε ο πατέρας μου μικρό και πηγαίναμε σε αγώνες πάλης! Είχαμε ένα μεγάλο οικόπεδο στο σπίτι και είχε στήσει ένα ρινγκ στην αυλή ο πατέρας μου! Εκεί έκανε προπονήσεις με τον αδελφό μου! Αργότερα εγώ έφερα προβολείς στην αυλή, έριξα και άμμο, έκανα προπονήσεις ως γκολκίπερ. Είχαμε μεγάλη θέληση να φτάσουμε κάπου. Πολλή δουλειά, πολλή προπόνηση.

Πώς γίνατε Παναθηναϊκός δεν μου είπατε.

Ήταν ένα ματς Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός που ασχολούνταν όλοι. Είχα πει ότι θα υποστηρίζω την ομάδα που θα κερδίσει. Νίκησε ο Παναθηναϊκός 2-0 και έγινα Παναθηναϊκός.

Ο Ολυμπιακός πήγε ποτέ να σας πάρει;

Πριν πάω στον Παναθηναϊκό, όταν έπαιξα στην Προοδευτική έναν χρόνο. Ήθελαν οι Προοδευτικάνοι να με δώσουν στον Ολυμπιακό, στον Χρυσαφίδη. Γιατί ο Βουλγαράκης που έκανε κουμάντο στην Προοδευτική ήταν και μέλος του Ολυμπιακού. Όμως με ήθελε και ο Παναθηναϊκός και προτιμούσα να πάω εκεί επειδή ήμουν Παναθηναϊκός. Ο Μηγιάκης με πήρε, ενώ λίγα χρόνια πριν, όταν ήμουν 12 χρόνων, με είχε απορρίψει. Ήμουν αδύνατος και μου είχε πει «να πας να δυναμώσεις και αργότερα ξαναέλα».

Και ποια ήταν η πρώτη σας ομάδα;

Η Αθλητική Ένωση Καλλιθέας. Στα 16 μου.

Πώς πήγατε εκεί; Ποιος σας είδε;

Έπαιζα στην αλάνα και με είδε ο Γαργαρέτας που ο πατέρας του έγινε πρωταθλητής στα 800 μέτρα. Μου λέει «εσύ παίζεις σε καμία ομάδα;». Του είπα «όχι». Μου λέει «θέλεις να έρθεις σε εμάς;». Του λέω «να ρωτήσω τον αδελφό μου», γιατί τον πατέρα μου δεν τόλμαγα να τον ρωτήσω, δεν ήθελε να ακούει για ποδόσφαιρο. Μου λέει ο αδελφός μου «πήγαινε και βλέπουμε». Σε πληροφορώ ότι έκατσα μόνο μισή χρονιά στην Καλλιθέα, κατευθείαν με πήρε ο Απόλλων Αθηνών στα 16 μου με 5.000 δραχμές!

Ο μεγάλος τότε Απόλλων.

Μεγάλη ομάδα. Με τον Γιώργο Καμάρα, τον Αριστείδη Καμάρα. Είχε ένα πόδι ο Γιώργος Καμάρας τρομερό. Σε έβρισκε η μπάλα και σε σκότωνε. Μια μέρα μού κάνει ένα σουτ και, ενώ ήμουν μικρός, του το πιάνω στο «Γ». «Τι είσαι εσύ ρε» μου είπε και από τότε με ήθελε να γυμνάζομαι μαζί του και έγινα το δεξί του χέρι. Δεύτερος στη βαθμολογία ήταν ο Απόλλων, για τέτοια ομάδα μιλάμε. Με έπαιρναν ρεζέρβα στην πρώτη ομάδα, ενώ ήμουν πολύ μικρός! Και πήραμε το πρωτάθλημα στο εφηβικό αήττητοι και φάγαμε μόνο ένα γκολ!

Παίζετε έναν χρόνο στην Προοδευτική και πάτε στον Παναθηναϊκό 20 χρόνων.

Ναι. Μαζί με τον Βασίλη Κωνσταντίνου. Ταυτόχρονα.

Ποιος έπαιζε;

Ο Βουτσαράς στην αρχή. Είχε υπάρξει πολύ καλός τερματοφύλακας, αυτός ήταν το όνομα στον Παναθηναϊκό, ήταν παλιός. Και ο Βόμβας. Ο Βουτσαράς είχε την ατυχία να σκοτωθεί ο Ιωάννου από φάση μαζί του, σε φιλικό ματς με τον Εθνικό. Αυτό τον επηρέασε…

Και πότε αρχίζετε να παίζετε εσείς στον Παναθηναϊκό;

Από την πρώτη χρονιά κιόλας! Ξεκίνησε ο Παναθηναϊκός με εναλλαγές Βουτσαρά και Βόμβα, δεν πήγαιναν καλά. Παίζω το πρώτο μου ματς εγώ με τον Πιερικό μέσα στη Λεωφόρο. Παίζω με τη Νίκη Βόλου. Παίζω με το Αιγάλεω. Παίζω με τον Ολυμπιακό! Παίζω με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα όπου κάνω φοβερό παιχνίδι! Παίζω με τη μεγάλη τότε Δόξα Δράμας μέσα στη λάσπη και ήμουν ο καλύτερος του γηπέδου. Δεν ξαναβγήκα. Παίρνουμε το αήττητο πρωτάθλημα με τον Μπόμπεκ. Και την επόμενη χρονιά, τη δεύτερή μου χρονιά, κάνω το ρεκόρ που κρατάει μέχρι σήμερα. Από το 1965.

Πόσα λεπτά ακριβώς δεν δεχτήκατε γκολ;

Πάνω από 1.100 λεπτά. Όχι 1.086 που λένε. Είναι πολύ δύσκολο να ξαναγίνει αυτό. Και μετρήσανε μόνο αγώνες πρωταθλήματος, όχι και τους αγώνες του Κυπέλλου όπου και εκεί δεν είχα δεχτεί γκολ. Αλλά και έτσι όπως το έχουν μετρήσει και έχει καθιερωθεί, παραμένει ένα ρεκόρ που δεν έχει σπάσει από το 1965.

Μαζί με εσάς ποιους άλλους τερματοφύλακες θεωρείτε κορυφαίους στην Ιστορία του Παναθηναϊκού;

Τον Βουτσαρά και τον Βάντσικ. Και τον Βασίλη Κωνσταντίνου. Τον Βάντσικ τον προπονούσα πολλά χρόνια, ήταν φιλότιμος, δουλευταράς. Ήμουν προπονητής τερματοφυλάκων στον Παναθηναϊκό από το 1979 έως το 2006! 27 χρόνια! Ήμουν στον Παναθηναϊκό από το 1963 ως τερματοφύλακας 20 χρόνων και σταμάτησα το 2006 ως προπονητής τερματοφυλάκων, σχεδόν μισό αιώνα! Γι’ αυτό πονάω με αυτά που βλέπω τώρα…

Με την κατάντια. Είναι κατάντια;

Ναι, είναι κατάντημα. Παλέψαμε, μοχθήσαμε δεκαετίες να κάνουμε τον Παναθηναϊκό μεγάλο και κοιτάξτε πώς έχει γίνει… Να παίζει τρεις φορές με τα Γιάννινα σε λίγες μέρες και να χάνει και τις τρεις.

Όχι μόνο πια δεν είναι ισότιμος του Ολυμπιακού, αλλά τον έχουν ξεπεράσει και ο ΠΑΟΚ με την ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια.

Αυτή είναι η αλήθεια. Είναι αδιανόητο αυτό που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Ποτέ στην Ιστορία δεν είχε γίνει αυτό. Ο Παναθηναϊκός να είναι σταθερά κάτω από τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ.

Πείτε μου τους τρεις κορυφαίους συμπαίκτες που είχατε ποτέ, κατά τη γνώμη σας, ως παίκτες.

Πώς να σου πω μόνο τρεις; Σέντερ μπακ σαν τον Παπουλίδη δεν υπήρχε άλλος. Ο Σούρπης. Ο Καμάρας. Φυσικά ο Δομάζος και ο Λουκανίδης. Ο Φυλακούρης που ήταν εργαλείο και τρεχαντήρι. Ο Παπαεμμανουήλ. Ο Ελευθεράκης. Ο Καψής. Υπέροχος ο Καψής. Από το Κερατσίνι ήρθε και δούλεψε σαν σκυλί για να εξελιχθεί. Ξέρεις τι κάναμε με τον Καψή;

Πείτε μου, τέτοια θέλω.

Εγώ, ο Καμάρας και ο Καψής πηγαίναμε μετά την προπόνηση του Παναθηναϊκού και κάναμε έξτρα δουλειά στην αίθουσα της πυγμαχίας κάτω από το γήπεδο. Και μετά αφήναμε το κλειδί στο καφενείο απέναντι. Κάναμε ασκήσεις, γυμναστήριο, βάρη, ενδυνάμωση, αλτικότητα. Είχε αθλητές ο Παναθηναϊκός, όχι μόνο παίκτες κλάσης. Και βλέπεις τώρα…

Ποιος από τον σημερινό Παναθηναϊκό θα μπορούσε να χωρέσει στην ομάδα που παίζατε εσείς για πολλά χρόνια;

Κανένας. Ούτε ένας.

Ποιος από τον σημερινό Παναθηναϊκό θα μπορούσε να χωρέσει στην ομάδα του Βαρδινογιάννη στην οποία ήσασταν προπονητής τερματοφυλάκων για πολλά χρόνια;

Ούτε ένας.

Ποιος από τον Παναθηναϊκό του Βαρδινογιάννη θα μπορούσε να παίξει στον Παναθηναϊκό στον οποίο παίζατε εσείς;

Ο Σαραβάκος και ο Βαζέχα. Άκουσέ με. Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού είναι το ότι υπάρχουν άσχετοι άνθρωποι με το ελληνικό ποδόσφαιρο και με το μέγεθος του Παναθηναϊκού. Εμείς παίζαμε με σπασμένα πόδια, με βγαλμένες ωμοπλάτες, ξέραμε τις απαιτήσεις, το μέγεθος του συλλόγου, θέλαμε να προσφέρουμε. Τώρα χτυπάνε το δαχτυλάκι και θέλουν να φύγουν. Δεν μπορούν να κουμαντάρουν την ομάδα. Ανανέωση είχαμε κάνει, οκτώ παίκτες είχαν φύγει, νέα παιδιά ήρθαν, ήταν όμως τόσο καλές οι επιλογές από ανθρώπους που ήξεραν το ποδόσφαιρο, που βγήκαμε την πρώτη χρονιά δεύτεροι! Και την επόμενη χρονιά πήραμε το πρωτάθλημα! Είχαμε όμως Λάκη Πετρόπουλο καθοδηγητή που έκανε φοβερή προπόνηση, ήταν και φοβερός στο κοουτσάρισμα.

Και αργότερα με Γκμοχ πάλι ένα τέτοιο πρωτάθλημα είχε πάρει με νέα παιδιά, όταν δεν τον υπολόγιζε κανένας.

Μόνο τα τελευταία χρόνια ο Παναθηναϊκός είναι έτσι, ακίνδυνος.

Έτσι όπως είναι η κατάσταση διοικητικά, πιστεύετε ότι μπορεί να διεκδικήσει πρωτάθλημα τα επόμενα χρόνια;

Όχι.

Ο εγωισμός που είχατε ως προσωπικότητα φαίνεται και από τον τρόπο που φύγατε από τον Παναθηναϊκό. Θα το πείτε;

Έπειτα από 13 χρόνια, σηκώθηκα και πήγα σπίτι μου και δεν έπαιξα πουθενά. Είχα τσατιστεί, είχα πεισμώσει. Γιατί εκείνη τη χρονιά έβαζαν εμένα στα εκτός έδρας και τον Κωνσταντίνου στα εντός. «Να παίξει και ο Βασιλάκης» μου έλεγαν. Για καθίστε, να παίζω εγώ στα δύσκολα, να τρώω όλη την πίεση και να βγαίνει ο άλλος στον αφρό στα εύκολα; Έφυγα. Μετά από λίγο καιρό πάει ο Παναθηναϊκός και τρώει τέσσερα στο Καραϊσκάκη, τρώει έξι από τον Ηρακλή, τρώει τρία στη Βέροια και με παίρνει τηλέφωνο ο Μίμης Δομάζος.

Τι σας είπε;

Μου είπε «σε παρακαλώ έλα γιατί έχουμε γίνει ρεζίλι». Αρνήθηκα. Είχα πεισμώσει. Πήγα στη μεγάλη τότε Παναχαϊκή. Και μετά πήγα να κλείσω την καριέρα μου στον Απόλλωνα. Όπου την τελευταία μου χρονιά έκανα σπουδαία ματς.

Με Θόδωρο Νικολαΐδη στο «ΦΩΣ» μιλούσατε; Μου έχει πει ο Δομάζος ότι του έλεγε «δεν μπορείς, ρε παιδάκι μου, να αρρωστήσεις, να μην παίξεις;».

Ναι, τον γνώριζα τον Θόδωρο Νικολαΐδη. Μια ζωή με ήθελε στον Ολυμπιακό. Και ο Κούδας μού είχε αδυναμία με τον Σαράφη. Και ο Χάιτας, παικτάρα μεγάλη ο Χάιτας, μηχανή ασταμάτητη.

Ποιον αντίπαλο επιθετικό φοβόσασταν πιο πολύ;

Τον άμπαλο! Αυτόν που αλλού θέλει να σουτάρει και αλλού πάει η μπάλα.

Το ίδιο μου είχε πει και ο Χρηστίδης!

Αλήθεια είναι.

Το «πουλί» πώς βγήκε;

Μέχρι τότε με έλεγαν «Γιασίν». Ήταν όμως ένα ματς στη Νέα Φιλαδέλφεια με την ΑΕΚ όπου μείναμε με οκτώ εμείς απέναντι σε έντεκα της ΑΕΚ. Είχε φτάσει το ματς να γίνεται «βομβαρδισμός» στο τέρμα μας και είχα κατεβάσει ρολά. Στο τέλος του ματς μού λέει ο Δομάζος «ρε πουλί ήσουν! Πουλί»! Το άκουσε ένας δημοσιογράφος, το έγραψε και έμεινε από τότε.

Καλύτερος προπονητής που είχατε ποτέ;

Ο Μπόμπεκ. Και μετά ο Λάκης Πετρόπουλος.

Καλύτερο προπονητή που είδατε όταν εσείς προπονούσατε τους τερματοφύλακες στον Παναθηναϊκό;

Ο Όσιμ. Αυτός μου έδινε και το δικαίωμα να επιλέγω τον τερματοφύλακα που θα παίζει βασικός. Και μετά τον Όσιμ, ο Μαρκαριάν ήταν καλός προπονητής. Μπορούσε να σου πάρει ένα ματς από το τίποτα.

Το ματς με τον Ολυμπιακό στη Λεωφόρο το είδατε;

Το είδα. Ό,τι πήγαινε μέσα έγραφε… Αλλά ποιος να διδάξει το παιδί… Δεν φταίει το παιδί. Ποιος να του πει τα μυστικά στο τετ α τετ… Ρώτα τον Σιδέρη τι μου έλεγε για τα τετ α τετ. Τρελαινόταν πώς μπορώ να του πιάνω την μπάλα μέσα από τα πόδια.

Δεν πλακωνόσασταν με αντιπάλους μέσα στο γήπεδο.

Ποτέ, ποτέ.

Το λένε όλοι ότι ήσασταν κύριος. Για δωροδοκία σάς πλησίασε κανείς ποτέ;

Ούτε μία φορά.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ένας από τους ικανότερους τερματοφύλακες που έχουν περάσει ποτέ από τον Παναθηναϊκό, ο οποίος έχει συνδέσει το όνομά του με την πορεία του «τριφυλλιού» στο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο Γουέμπλεϊ το 1971, ο Τάκης Οικονομόπουλος αναφέρθηκε στη σημερινή κατάσταση που βιώνει ο σύλλογος.

Ο παλαίμαχος άσσος των «πρασίνων» με άρθρο του στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας «Το Παρόν» σημείωσε πως ο Παναθηναϊκός στην παρούσα φάση δεν έχει ικανό προπονητή, τόνισε πως ο σχεδιασμός είναι πρόχειρος, ενώ υπογράμμισε πως «ο Παναθηναϊκός είναι άρρωστος και δεν έχουμε και καλό γιατρό».

Διαβάστε το άρθρο του Τάκη Οικονομόπουλου:

Η σημερινή ομάδα δεν έχει καμιά σχέση με τη δική μας. Κατ’ αρχάς, ήταν αμιγώς ελληνική, όλοι Ελληνόπουλα και μπορώ να πω ότι ήταν Παναθηναϊκοί βαμμένοι και τα έδιναν όλα για την πρόοδό της.

Όλα τα παιχνίδια τα αντιμετωπίζαμε εξίσου σοβαρά και επιπλέον είχαμε έναν εξαιρετικό τεχνικό, τον θρυλικό Φέρεντς Πούσκας, που μας είχε περάσει το μήνυμα ότι κανένας, μα κανένας δεν είναι καλύτερος από εμάς. Τηρούσαμε κατά γράμμα τις εντολές του και τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Στην παρούσα φάση δεν έχουμε ικανό προπονητή γιατί τα πάντα έχουν σχεδιαστεί πρόχειρα. Και θέλω να πω ότι στα ποδοσφαιρικά θέματα θα μπορούσαμε να έχουμε γνώμη και εμείς, οι παίκτες οι παλαιοί, όμως ποτέ δεν μας κάλεσε κανείς να του προσφέρουμε την πείρα και τις γνώσεις μας. Δεν γνωρίζω το γιατί, ωστόσο είναι μεγάλο μειονέκτημα, διότι, ξέρετε, η πείρα μας αυτή ίσως αποδεικνυόταν πιο πολύτιμη και αποτελεσματική από τα τεχνοκρατικά μοντέλα.

Ο Παναθηναϊκός είναι άρρωστος και δεν έχουμε και καλό γιατρό. Ο Γιάννης Αλαφούζος βάζει χρήματα, αλλά δεν έχει βοήθεια, οι δε επιλογές του, και σε πρόσωπα, είναι λάθος. Ποτέ δεν φώναξε πέντε – έξι ανθρώπους από την ένδοξη εποχή να του πουν τη γνώμη τους. 

Όλο πενταετή πλάνα καταστρώνονται και δύο πενταετίες δεν έχω δει το παραμικρό. Είναι μια δύσκολη κατάσταση, που μπορεί να γίνει αναστρέψιμη από τη στιγμή που θα επιλέξει να ρωτά σωστά για όλα όσα αφορούν την ομάδα μας.

Φυσικά και υπάρχουν ποδοσφαιριστές με ταλέντο, όπως είναι ο Μακέντα και ο Χατζηγιοβάνης, όμως ο κ. Μπόλονι τους αφήνει συστηματικά έξω γιατί φαίνεται πως έχει κόντρα μαζί τους. Θα του πρότεινα να βάλει νερό στο κρασί του, γιατί αν το πηγαίνει πεισματικά, δεν πρόκειται ποτέ να βγει αποτέλεσμα και θα τους χάσει και αυτούς και όλους. Να δημιουργήσει μια σταθερή ενδεκάδα, έναν κορμό στέρεο και να αφήσει στην άκρη τους πειραματισμούς. Μόνο έτσι ο Παναθηναϊκός θα μπορεί να ελπίζει σε ένα καλύτερο σήμερα και αύριο.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Οι Τάκης Οικονομόπουλος, Χάρης Γραμμός και Άνθιμος Καψής φιλοξενήθηκαν στην σε διαδικτυακή εκπομπή της ιστοσελίδας sdna.gr αναφορικά με τη συμπλήρωση 50 ετών από το έπος του Γουέμπλεϊ.

Οι τρείς παλαίμαχοι άσσοι του «τριφυλλιού» μίλησαν για το ματς που έδωσαν σαν σήμερα (9/3) το 1971 στο Γκούντισον Παρκ κόντρα στην Εβέρτον, αναφέρθηκαν στην πορεία του Παναθηναϊκού στο Κύπελλο Πρωταθλητριών μέχρι να φτάσει στον τελικό του Γουέμπλεϊ και φυσικά αποκάλυψαν πλήθος πληροφοριών για τα όσα διαδραματίζονταν στις τάξεις της ομάδας.

Αναλυτικά όσα είπαν:

Αρχικά τον λόγο πήρε ο Τάκης Οικονομόπουλος: « Έχω να πω για τον Χάρη Γραμμό ότι μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει βγει τέτοιο εξτρέμ. Ήταν πραγματικά αέρινος. Μπορούσε να σε ντριμπλάρει με ταχύτητα και να βγάλει μια σέντρα ακριβείας. Είχε πολύ ωραίο πόδι. Ηταν ένα άτομο πολύ ομαδικό και πολύ θετικό σε όλη την καριέρα του. Και για το Άνθιμο θέλω να πω ότι ήταν ένα παιδί που κάναμε και παρέα και τον στήριζα πάντα. Ήταν ένα εξαίσιο παιδί. Χάρη στο πείσμα του και στην επιμονή που έδειχνε μέσα στο γήπεδο, γιατί δεν είναι εύκολο πράγμα τη μία φορά να είσαι και να κουβαλάς τα πράγματα της ομάδας και την άλλη μέρα να είσαι το βασικότερο στέλεχος και να είσαι μεγάλος σεντέρ μπακ. Είναι πολύ δύσκολο αυτό.  Ο Άνθιμος τα κατάφερε γιατί είχε υπομονή και επιμονή και βεβαίως άκουγε τις συμβουλές των μεγαλύτερων. Βέβαια, έκανε παρέα με μένα, τον Καμάρα, τον Σούρπη και τους άλλους. Είχε αποκτήσει μια νοοτροπία που ήταν σχεδόν σαν τη δική μας τη νοοτροπία, καθώς ήταν παιδί που άκουγε και ήξερε ότι αυτό που του λέγαμε θα τον βοηθήσουν».

Στη συνέχεια μίλησε ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής του «τριφυλλιού», Χάρης Γραμμός και τόνισε:

«Θα ήθελα να πω μια καλησπέρα στα αδέρφια μου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Τάκη για τα καλά του λόγια. Εγώ δεν μπορώ να βρω λόγια για να πω για την ποδοσφαιρική αξία αλλά και για τον χαρακτήρα του Τάκη Οικονομόπουλου. Εξάλλου όταν ζούσα στη Μυτιλήνη άκουγα στο ράδιο για τον Τάκη Οικονόπουλο στα ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό. Τον θαύμαζα από μικρός και θυμίζω ότι δεν υπήρχαν τηλεοράσεις τότε. Μετά είχα την τύχη να γίνω συμπαίκτης του. Να πω δε ότι και εκείνος και ο Δομάζος και ο Σούρπης βοήθησαν το να γίνει η μεταγραφή μου από την Μυτιλήνη στον Παναθηναϊκό. Μια περιπετειώδης μεταγραφή και ο Τάκης ξέρει την ιστορία και όσον αφορά την ποδοσφαιρική αξία του Τάκη Οικονομόπουλου θέλω να πω ότι είναι ο νούμερο 1 γκολκίπερ σε όλη την ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Από την άλλη ο Άνθιμος δούλεψε πάρα πολύ μαζί με τον Αντώνη Αντωνιάδη, ο οποίος και αυτός όταν ήρθε στον Παναθηναϊκό είχε πολλές αδυναμίες. Δούλεψαν πολύ και οι δύο. Ο Άνθιμος αξιώθηκε να δει τον γιο του να φτάνει στην κορυφή της Ευρώπης, πράγμα πολύ σημαντικό και για το οποίο θα πρέπει να είναι πολύ περήφανος, όπως είμαστε όλη μας για τα παιδιά μας».

Έπειτα μίλησε και ο Άνθιμος Καψής και ανέφερε: «Κατ΄ αρχήν ευχαριστώ τους φίλους μου για τα καλά λόγια που λένε για μένα. Ότι έγινα τα οφείλω όλα σε αυτούς. Ειδικά ο Τάκης, ο Καμάρας και ο Σούρπης είναι τα τρία άτομα, τα οποία εγώ καθόμουν και έβλεπα όταν τελείωνε η προπόνηση. Παρακολουθούσα τι έκαναν και ντρεπόμουν να πάω να τους πω αν μπορώ να κάνω και εγώ. Και ο Τάκης μαζί με τον Καμάρα μου είπαν: «Μικρέ θες να έρθεις να μπεις και εσύ μαζί μας;». Από τη στιγμή εκείνη και μέσα σε πολύ μικρό διάστημα έχασα δεκαέξι κιλά. Όλα αυτά τα οφείλω στους τρεις αυτούς ανθρώπους. Δουλέψανε μαζί μου και με έκαναν αυτό που με έκαναν. Φυσικά και στους υπόλοιπους, οι οποίοι ήταν πάντα δίπλα μου. Όπως ο Δομάζος, ο Αντωνιάδης και τα άλλα τα παιδιά. Όλα τα παιδιά που ήταν τότε στην ομάδα με αγαπούσαν και γι΄ αυτό πέτυχα τόσο πολύ».

Αναλυτικά όσα είπαν οι Οικονομόπουλος , Γραμμός και Καψής:

Για την κλήρωση με την πρωταθλήτρια Αγγλίας ΈΒερτον:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Εγώ πάντα όταν είχαμε δύσκολα παιχνίδια ήμασταν καλύτεροι. Κάναμε το κάτι παραπάνω και πραγματικά μας έβγαινε.Όταν έγινε η κλήρωση μας είχαν για πέντε γκολ με την Έβερτον, αλλά κατεβήκαμε εμείς μέσα στο γήπεδο και δείξαμε τι μπορούμε να κάνουμε. Δεν έχει σημασία ότι είχαν εκείνοι την υπεροχή, αλλά εμείς καταφέραμε και κρατήσαμε το αποτέλεσμα, όπως το θέλαμε. Αν δεν είχε γίνει η φάση να με χτυπήσουν εμένα για να φάμε το γκολ, δεν υπήρχε περίπτωση να δεχτώ κάποιο τέρμα. Και ο Άνθιμος έκανε εκείνη την ημέρα ένα από τα πιο καλά του παιχνίδια. Τον είχε εξουδετερώσει τελείως τον Ρόϋλ. Δεν του πήρε ούτε μία κεφαλιά. Επίσης με βοήθησε και μένα πάρα πολύ, καθώς ότι δεν μπορούσα να προλάβω εγώ, το προλάβαινε αυτός».

Για το πως έμαθε ο Άνθιμος Καψής ότι θα παίξει:

Άνθιμος Καψής: «Αρχικά εγώ δεν ήξερα ότι θα παίξω. Ο Πούσκας μας πήγαινε νωρίτερα στο γήπεδο γενικότερα. Είχαμε πάει να δούμε ένα παιχνίδι Κυπέλλου Έβερτον – Κόλτσεστερ. Μια ομάδα πρώτης Εθνικής με μία ομάδα τέταρτης Εθνικής. Είδαμε ένα παιχνίδι που η διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων δεν φαινόταν. Ήταν ομαδάρες και οι δύο. Εκεί είπα για αστείο να πάρω μια φωτογραφική μηχανή να τους απαθανατίσω.  Εκείνη τη στιγμή δεν ήξερα ότι θα παίξω. Εντωμεταξύ, στην αποστολή ήταν ο γενικός γραμματέας αθλητισμού τότε, Ασλανίδης και μου λέει θα πάμε μια βόλτα. Τότε του απαντάω: «Εγώ πως θα πάω βόλτα; Πρέπει να πάρω άδεια από τον προπονητή». Εκεί μου λέει ότι τα έχει κανονίσει όλα αυτός. Φεύγουμε με τον κ. Ασλανίδη και μπαίνουμε σε μια Ρολς Ρόις. Εγώ από το Κερατσίνι τώρα ξαφνικά μπήκα σε μία Ρολς Ρόις. Με πάει ο γενικός γραμματέας κάτω και μου λέει: «Ψώνισε για την πειραιώτισσα». Του λέω «Κ. Ασλανίδη πολλά ξέρετε. Ποιος σας τα έχει πει όλα αυτά;». Η απάντηση του ήταν ξεκάθαρη: «Μικρέ μην μιλάς. Αν χρειαστεί να παίξεις. Θα παίξεις;».

Τότε σοκαρισμένος του λέω: «Πλάκα μου κάνετε; Εγώ θα είμαι στην εξέδρα. Ούτε στην αποστολή δεν θα είμαι». Κάποια στιγμή έρχεται η ώρα να μας σχεδιάσει στον πίνακα ο Πούσκας και να γράψει την ενδεκάδα. Ο Πούσκας είχε γράψει δέκα ονόματα στον πίνακα και δε είχε γράψει το εντέκατο και έψαχναν να βρουν όλοι ποιος είναι ο εντέκατος. Δεν έβρισκε κανένας ποιος ήταν. Όταν τελειώνει η κουβέντα του λέμε: «Mr. ποιος είναι εντέκατος;». Μας είπε λοιπόν να περιμένουμε και ξαφνικά γράφει Καψής. Εγώ εκεί μένω με ανοιχτό το στόμα και λέω θα ξαναγυρίσω στο Κερατσίνι. Μετά πήγαμε μέσα με τον Τάκη στο δωμάτιο και του λέω: «Τάκη μου, τελείωσα».

Εκεί ο Τάκης μου είπε να μην φοβάμαι. Ο Τάκης πάντα με γέμιζε με ενθουσιασμό και πάντα με πρόσεχε. Τελικά ξεκίνησε το ματς, ο Τάκης ήταν σε τρομερή φόρμα, όπως και όλη η ομάδα. Αυτό που είχαμε κατορθώσει τότε ήταν να είμαστε μια παρέα. Οι παλιοί μαζί με τον  Πούσκας είχαν κατορθώσει να κάνουν μια μεγάλη παρέα και φυσικά μας πρόσεχαν. Υπήρχαν παιχνίδια που έκανα ένα λάθος και όλα τα παιδιά μου έδιναν κουράγιο και μου έλεγαν: « Δεν πειράζει, όλοι κάνουμε λάθη».

Θυμάμαι χαρακτηριστικά σε ένα ματς στη Λεωφόρο, όταν είχαμε φάει ένα γκολ και με είχε περάσει ο σέντερ φορ και μου είπε ο Δομάζος: «Μικρέ μην φοβάσαι. Εγώ έκανα λάθος. Εγώ φταίω». Ήταν το κλίμα τέτοιο. Ήταν όλοι αξιαγάπητοι».

Για τη χρησιμοποίηση του Άνθιμου Καψή έκανε το δικό του σχόλιο και ο Χάρης Γραμμός:

Χάρης Γραμμός: «Στην φωτογραφία του Match programme υπήρχε η ενδεκάδα η γνωστή με τον Καλλιγέρη εντέκατο. Το πρόγραμμα είχε κάτω κατω το Παναθηναϊκός με μπλε γράμματα. Προφανώς δήλωνε την ελληνική καταγωγή. Στη σύνθεση λοιπόν έλεγε τον Καλλιγέρη. Την άλλη μέρα ο Πούσκας επέλεξε τον Άνθιμο προφανώς γιατί θεώρησε ότι μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Ρόιλ. Πάνω σε αυτά που είπαν τα παιδιά για την παρέα που είχαμε, εμπνευστής ήταν ο Φέρεντς ο Πούσκας. Είμαστε η παρέα. Ήμασταν τα ελληνόπουλα που φορούσαν το τριφύλλι στο στήθος, αλλά είχαμε όμως έναν συνταγματάρχη, έναν αρχηγό, έναν φίλο, ο οποίος από τότε που ήρθε μας καθοδήγησε και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε. Αυτό το κατάφερε με την ηρεμία του, με το χιούμορ του και με την αυτοπεποίθηση που μας μετέφερε, που είχε ο ίδιος ως ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές στον κόσμο. Ήταν ένα από τα μυστικά που ο Πούσκας μας καθοδήγησε να φτάσουμε εκεί που φτάσαμε. Σε αυτό το πρόγραμμα που προανέφερα γράφονταν οι συνθέσεις. Η Έβερτον τότε είχε μεγάλα ονόματα. Θέλω να πω ότι σε μας (σ.σ. στους παίκτες του Παναθηναϊκού) είχε κάνει μια απλή αναφορά ενώ ένα μεγάλο κομμάτι το είχε αφιερώσει στον Φέρεντς Πούσκας. Όλη η αξία του Παναθηναϊκού λοιπόν μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ο Φέρεντς Πούσκας. Απλώς από εμάς ήλπιζαν όλοι ότι θα προσφέρουμε ένα καλό θέαμα στον κόσμο. Με λίγα λόγια μας θεωρούσαν κομπάρσους και βέβαια διαψεύστηκαν».

Για το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός άλλαξε το σύστημα που έπαιζε συνήθως στο ματς με την Έβερτον:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Εγώ θεωρώ ότι παίξαμε με 4-5-1. Με τον Αντώνη Αντωνιάδη στην κορυφή, ο οποίος είχε ένα τρομερό σουτ και πάντα υπολογίζαμε ότι παίρνοντας  την μπάλα έξω από την περιοχή μπορούσε να κάνει ένα γκολ. Όπως και έγινε δηλαδή».

Για το γεγονός ότι όλοι θεωρούσαν ξεγραμμένο τον Παναθηναϊκό στα ματς:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Πάντως αυτοί πίστευαν ότι θα έρθουν στην Ελλάδα και θα πάρουν εύκολα τη νίκη και την πρόκριση, αλλά διαψεύστηκαν».

Για την πίεση που άσκησαν στον Παναθηναϊκό οι παίκτες στην Έβερτον στο πρώτο ματς:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Είχε πάρα πολύ πίεση. Θυμάμαι ότι δεν προλάβαινα να δώσω την μπάλα και είχε έρθει πάλι. Όλοι μαζί όμως καταφέραμε να πάρουμε την πρόκριση».

Για το αν είναι η μεγαλύτερη βραδιά στην καριέρα του Τάκη Οικονομόπουλου:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Εγώ νομίζω ότι στο παιχνίδι με την Σλόβαν ήμουν ακόμα καλύτερος».

Χάρης Γραμμός: «Είναι τόσα πολλά τα καλά παιχνίδια που έχει κάνει ο Τάκης, αλλά θεωρώ ότι πράγματι αυτό το παιχνίδι ήταν ιστορικό για τον Τάκη. Θυμάμαι μάλιστα στην επιστροφή μας στην Ελλάδα, ο κόσμος είχε φτάσει μέχρι το αεροπλάνο. Όλους μας χτύπαγαν την πλάτη, αλλά τον Τάκη ειδικά τον αποθέωναν. Αυτό λοιπόν αποδεικνύει ήταν εκείνη την βραδιά έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του».

Άνθιμος Καψής: «Εγώ νομίζω ότι στο ματς με την Σλόβαν ήταν πολύ καλύτερος. Όχι ότι με την Έβερτον δεν ήταν καλός. Γενικότερα είχε πολλά καλά παιχνίδια στην καριέρα του. Δεν μπορείς να βρεις παιχνίδι που να μην ήταν καλός».

Για το γεγονός πως αν υπήρχε το VAR θα είχε ακυρώσει το γκολ της Έβερτον:

Άνθιμος Καψής: «Σίγουρα θα το είχε ακυρώσει».

Για το γκολ του Αντωνιάδη:

Χάρης Γραμμός: «Στη σημερινή εποχή θα λέγαμε ότι ο Γραμμός τη συγκεκριμένη στιγμή έκανε μία ασίστ. Τότε όμως δεν είχαμε αυτές τις ορολογίες. Απλώς ο Γραμμός έκανε μία καλή πάσα, έπαιξε το 1-2 με τον Αντωνιάδη και βάλαμε το γκολ. Δεν υπήρχαν οι ασίστ και καλύτερα που δεν υπήρχαν, καθώς χρησιμοποιούσαμε την  ποδοσφαιρική ορολογία την ελληνική. Με τον Αντώνη Αντωνιάδη είχαμε πολύ καλή συνεργασία. Σε εκείνο το ματς μπορώ να πω ότι πιάσαμε την Έβερτον στον ύπνο που λέμε, διότι ο Καμάρας έκανε μια μακρινή μπαλιά από μία στημένη φάση, ο Αντώνης πήρε την κεφαλιά όπως πάντοτε έκανε και εγώ έκανα την πάσα στον Αντώνη και αυτός με ένα φοβερό αριστερό έκανε το γκολ. Είναι μαγική στιγμή, που όταν τη βλέπουμε μετά από πενήντα χρόνια συνειδητοποιούμε το ότι ήταν μια πολύ ωραία φάση. Για να μην πω ονειρεμένη και μαγική».

Για την ποιότητα του Χάρη Γραμμού:

Άνθιμος Καψής: «Δεν υπήρχε παίκτης στην Ελλάδα, που να μπορεί να αντιμετωπίσει τον Χάρη. Μέσα στη Λεωφόρο τα ματς τα καθάριζε ο Χάρης με τον Αντώνη, οι οποίοι συνεργαζόντουσαν πολύ καλά με τον Μίμη τον Δομάζο. Νομίζω ότι ο Χάρης ήταν ένας καταπληκτικός ποδοσφαιριστής μέσα στη Λεωφόρο».

Για το αν μπορούσε να φανταστεί ο Άνθιμος Καψής ότι ξεκινούσε μια τόσο μεγάλη καριέρα μετά το ματς με την Έβερτον στην Αγγλία:

Άνθιμος Καψής: «Όχι. Πιστεύω γενικότερα ότι στο ποδόσφαιρο πρέπει να έχεις και τύχη. Εγώ στο ποδόσφαιρο εκτός του ότι δούλεψα πολύ ήμουν και τυχερός. Όπως έχω ξαναπεί «έμπλεξα» σε μία οικογένεια, η οποία ήταν πολύ καλή. Πάντα προσπαθούσα να είμαι εντάξει απέναντί τους. Με βοήθησαν όλα τα παιδιά. Και οι αναπληρωματικοί και οι βασικοί. Για να σας δώσω να καταλάβετε το πρώτο ταξίδι που έκανα στην Ευρώπη, το έκανα χάρη στα χρήματα που έδωσαν οι συμπαίκτες μου μετά από πρωτοβουλία του Πιτυχούτη και του Ροκίδη. Όλα τα παιδιά δώσανε λεφτά για να κάνω το πρώτο μου ταξίδι. Δεν τα ξεχνάς ποτέ αυτά τα πράγματα».

Για την Έβερτον και τι έλεγε ο Πούσκας:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Δεν φοβόταν κανένα παιχνίδι ο Πούσκας. Μας έλεγε μπείτε μέσα και αν δεν μπορείτε να κερδίσετε το παιχνίδι σε ένα γήπεδο χαλί όπως αυτό, είστε άξιοι της μοίρας σας. Μας προετοίμαζε πολύ καλά για τα ματς. Έντεκα αυτοί - έντεκα εμείς παίζουμε και κερδίζουμε. Στην προπόνηση βάζαμε στοίχημα ποιος θα κερδίσει και στο τέλος μας έκανε το τραπέζι ο Πούσκας».

 Χάρης Γραμμός: «Από ένα σημείο και μετά μας έλεγε, παίξτε και χαρείτε το, αν χάσουμε δεν τρέχει κάτι γιατί τότε δεν μας ήξερε και κανένας, δεν ήξεραν τον Παναθηναϊκό. Αν όμως κερδίσουμε θα κερδίσουμε πάρα πολλά και στο τέλος βγήκε σωστός.

 Μετά από την πίεση του Πετρόπουλου, μας έδωσε τη φιλοσοφία της ελευθερίας του ποδοσφαίρου τόσο μέσα στον αγωνιστικό χώρο αλλά και εκτός. Αυτό ήταν ένα από τα μυστικά που μας βοήθησε στην πορεία».

 Άνθιμος Καψής: «Υπάρχει προπονητής που παραμονή του αγώνα θα έλεγε φύγετε πηγαίντε στα μαγαζιά και γυρίστε μια ώρα πριν την προπόνηση ή πριν το παιχνίδι δεν υπάρχει κανείς ούτε τώρα που να το λέει αυτό. Ήθελε να μας βγάλει την πίεση από πάνω μας.

Την πρώτη μέρα που ήρθε στο ξενοδοχείο μας είδε που δεν πίναμε ούτε σόδα και μας λέει βάλτε να πιείτε κρασί και μπίρα ότι θέλετε. Μία από τις φορές που ήρθε ο Πετρόπουλος του είπα: «Γιατί μας πιέζατε τόσο όταν ήμασταν πιο μικροί και σας φοβόμασταν;» μου απάντησε: «Όλοι ήσασταν μικροί αν δεν ήμουν σκληρός και σας πίεζα θα σας έχανα όλους». Δεν σκεφτόταν άσχημα, το δικαιολόγησα».

Για το φάουλ που δεν είδε στον Οικονομόπουλο ο διαιτητής αλλά και τι έγινε μετά στα αποδυτήρια:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Όλα ήταν πολύ ταπεινά αφού είχαμε κρατήσει το μηδέν. Περίμεναν να κερδίσουν μέσα στην Αθήνα, αλλά την πάτησαν. Όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο, όλοι ήταν εκεί ΑΕΚτζήδες, Ολυμπιακοί μας ακολούθησαν από το αεροδρόμιο μέχρι τη Λεωφόρο και ο Φρονιμίδης είχε έρθει και αυτός».

Χάρης Γραμμός: «Το παιχνίδι κόντρα στην Έβερτον ήταν τελείως άνισο, ήταν πολύ καλύτερη αλλά καταφέραμε με ψυχή και πίσμα να πάρουμε το σπουδαίο αποτέλεσμα. Η Έβερτον είχε τον Νιούτον αριστερό μπακ, σπουδαίος ποδοσφαιριστής και στην αρχή τον φοβόμουν. Στο πρώτο παιχνίδι είχα θέμα, αλλά στη Λεωφόρο έκανα το καλύτερό μου παιχνίδι».

 Άνθιμος Καψής: «Δεν νομίζω πως το είδε γιατί υπήρχε κόσμος γύρω από τον Τάκη. Πήγα καλά με την βοήθεια όλων. Εκτός όλοι ήμασταν φίλοι, είχαμε την συμπαράσταση όλων. Ο Γουλανδρής (σ.σ. πρόεδρος του Ολυμπιακού) σε ένα παιχνίδι μας είχε δώσει και πριμ. Ήταν άλλο το κλίμα τότε και πρέπει όλοι να τα πάμε καλύτερα όχι όπως τώρα που δεν υπάρχει κόσμος και των δύο ομάδων στα γήπεδα».

 Για το αν έβγαλαν λεφτά από την πορεία του Παναθηναϊκού:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Είχαμε πάρει 600 χιλιάδες δραχμές όχι μόνο από την πορεία μας στο Γουέμπλεϊ αλλά και από το πρωτάθλημα στο σύνολο. Δεν είχαμε τίποτα παραπάνω από αυτά που μας υποσχέθηκαν, εμείς χαιρόμαστε που κάναμε αυτή την πορεία».

Χάρης Γραμμός: «Αν ήταν οι σημερινές εποχές θα είχαμε βγάλει λεφτά. Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν κερδίσαμε χρήματα πολλά. Το ότι μας θυμάστε εσείς μετά από 50 χρόνια αξίζει περισσότερο. Πήραμε κάποια λίγα χρήματα και κάτι... οικόπεδα που ποτέ δεν μας δώσανε, μετά τον τελικό παίζαμε με τον ΟΦΗ φάγαμε πρόστιμο επειδή φέραμε 0-0. Αυτό που μας έχει μείνει είναι πως παίξαμε στο Γουέμπλεϊ και μας θυμούνται όλοι. Στη ζωή είναι δύο τα σημαντικά γεγονότα η οικογένεια, ο γιος μου έγινε πατέρας πριν ένα χρόνο και ελπίζω να ζήσω να του μάθω μπάλα και η γυναίκα μου που με ανέχτηκε 50 χρόνια και το άλλο μεγάλο γεγονός είναι το Γουέμπλεϊ που σίγουρα έχουν σημαδέψει τη ζωή μας».

 Άνθιμος Καψής: «Οι Έλληνες έρχονταν παντού. Μέχρι εκεί που φτάσαμε είχα στόχο να παντρευτώ τη γυναίκα μου, μαζεύαμε χρήματα για να παντρευτώ και όταν έφτασα στον τελικό είχα τα χρήματα για να το κάνω».

 Για το τι σημαίνει η λέξη Γουέμπλεϊ αλλά και για τον τελικό:

Τάκης Οικονομόπουλος: «Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία του ποδοσφαίρου και αυτοί που έπαιξαν στον τελικό έγιναν με λεφτά που έβαλα εγώ και ο Δομάζος για να φτιάξουμε την ομαδάρα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να ξαναγίνει. Η Σλόβαν μας είχε πατήσει αλλά κάθε φορά που βγαίναμε στην επίθεση βάζαμε γκολ. Θα έλεγα πως θα μπορούσαμε να βάλουμε δύο γκολ. Εάν ο Πούσκας μας είχε πει πως είναι μεγάλη ομάδα θα την κερδίζαμε. Αν ξέραμε πως θα μας πίεζαν τόσο θα αλλάζαμε και θα κερδίζαμε».

Χάρης Γραμμός: «Το 1991 πήγα σα γυμναστής στον Παναθηναϊκό. Μετά από ένα φιλικό με τον Ηλυσιακό ένα παιδί μου έδωσε μία κασέτα με τον τελικό του 71' έγχρωμος. Όταν το είδα το παιχνίδι, κατάλαβα πως παίξαμε πολύ καλά και το μέγεθος της επιτυχίας. Το όνειρο του κάθε ποδοσφαιριστή ακόμα και σήμερα είναι να παίξει στο Γουέμπλεϊ. Είμαστε μια ευλογημένη γενιά που παίξαμε μέσα στο ναό του ποδοσφαίρου και συγκινήθηκα».

Άνθιμος Καψής: «Μας άλλαξε τη ζωή. Πέτυχα κάτι που δεν άλλαζε, το καλύτερο θα ήταν να το πάρουμε, με τον Άγιαξ είχαμε περισσότερες ευκαιρίες απ΄ ότι με τις άλλες ομάδες απλά δεν τα βάλαμε. Θα μπορούσαμε να το είχαμε πάρει. Η Σλόβαν μας είχε πατήσει. Τα εγγόνια μου μιλάνε με άλλους και καταλαβαίνουν ποιος είμαι και τι έχω κάνει».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού, Τάκης Οικονομόπουλος έχει σήμερα τα γενέθλιά του και η ΠΑΕ Παναθηναϊκός μέσω ανάρτησης δεν παρέλειψε να ευχηθεί χρόνια πολλά στο «πουλί», όπως ήταν το προσωνύμιό του. Θυμίζουμε πως ο Οικονομόπουλος ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας του «τριφυλλιού» που έγραψε το έπος του Γουέμπλεϊ το 1971.

Η ανάρτηση του Παναθηναϊκού 

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Για την παρουσία του ενόσω ήταν ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού αλλά και μετά το τέλος της καριέρας του από τα υπόλοιπα πόστα που πέρασε από το «τριφύλλι», μίλησε ο Τάκης Οικονομόπουλος.

Ο παλαίμαχος πορτιέρο των «πρασίνων» μεταξύ άλλων μιλώντας στο soccerplus αναφέρθηκε στα γεγονότα της Ριζούπολης, στην μετέπειτα πολυμετοχιτότητα, αλλά και στις ευρωπαϊκές επιτυχίες του Παναθηναϊκού.   

Συγκεκριμένα δήλωσε:

Τάκη, είσαι ο κορυφαίος τερματοφύλακας του Ελληνικού πρωταθλήματος, μετρώντας 1.088 λεπτά απαραβίαστης εστίας. Από τις 17/1/1965 έως τις 16/5/1965. Ξεκίνησες με «μπουφάν» και τελείωσες με κοντομάνικο….

«Καταρχάς πρέπει να πω ότι το ρεκόρ μου δεν είναι 1.088 όπως λανθασμένα αναγράφεται και στο wikipedia, το ρεκόρ μου είναι 1.178 λεπτά καθώς το ρεκόρ έσπασε στις καθυστερήσεις ενός εντός έδρας αγώνα κόντρα στην Καλαμαριά και εκείνο το 90λεπτο δεν μου το έχουν μετρήσει! Όσον αφορά τα κοντομάνικα πρέπει να πω ότι ήταν αδύνατο να φορέσεις κοντομάνικο σαν τερματοφύλακας καθώς εκείνη την εποχή τα γήπεδα είχαν κάτω χαλίκι».

Και πως έσπασε αυτό το ρεκόρ; Με αυτογκόλ, με πέναλτι ή με κάποιον άλλο τρόπο; 

«Tο ρεκόρ έσπασε από μια κακή συνεννόηση. Υπήρχαν Ιταλοί διαιτητές σε εκείνο τον αγώνα και λέει ο διαιτητής με τον επόπτη, Finito. O επόπτης απαντάει καταφατικά και εγώ ξεκινάω για τα αποδυτήρια. Ήμασταν και μπροστά στο σκορ με 4-0 και ένας παίκτης της Καλαμαριάς κλωτσάει τη μπάλα σχεδόν από το κέντρο του γηπέδου, αυτή καταλήγει στα δίχτυα και ο διαιτητής το μετράει! Δεν έγινε καν σέντρα μετά από αυτό το γκολ. Ήταν μια άτυχη στιγμή».

Πόσα πέναλτι είχες πιάσει μέσα σε αυτά τα 1.178 λεπτά;

«Είχα πιάσει δυο ή τρία πέναλτι, ενώ όλη εκείνη την αγωνιστική περίοδο είχα δεχτεί μόλις δυο γκολ».

Ήσουν στο προπονητικό τιμ του Μαρκαριάν και είχατε και την επιμέλεια των τερματοφυλάκων τόσο στις ακαδημίες όσο και στην βασική ομάδα. Πως βλέπεις τους σημερινούς γκολκίπερ του Παναθηναϊκού; 

«Ναι έβγαζα παίκτες από τις ακαδημίες. Όσο για το σήμερα πρέπει να σου πω ότι μου αρέσουν και οι δυο οι μικροί τερματοφύλακες και ο Ξενόπουλος και ο Χρηστογεώργος».

Ο Μαρκαριάν σε μια συνέντευξη του είχε ερωτηθεί για τα γεγονότα της Ριζούπολης και απάντησε «Δεν έχω προβλήματα και δεν θέλω να αποκτήσω. Γι’ αυτό δεν θα πω τίποτα για εκείνο τον αγώνα». Γιατί αν εξαιρέσεις ένα – δυο παίκτες του Παναθηναϊκού, οι περισσότεροι, καθώς και μέλη που ήταν εντός αποστολής, αποφεύγουν να μιλήσουν για εκείνο τον αγώνα;

«Γιατί ενδεχομένως να μην ξέρουν από πού μπορεί να τους έρθει. Πάντα υπάρχει φόβος».

Φόβος τύπου φούρνου Κωνσταντινέα, τύπου αυτοκινήτου Δαλούκα κτλ;

«Ε, ναι»

Επειδή εκτιμώ ότι υπάρχει μια ασάφεια από τις απαντήσεις για το τι ακριβώς έγινε εκείνη την ημέρα, θα ήθελα να μου πεις όλα όσα έγιναν και υποχρέωσαν τον Παναθηναϊκό σε μια αναγκαστική απώλεια ενός «δικού του» πρωταθλήματος. Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Πριν από αυτόν τον αγώνα, περιμένατε ότι πήγαινε να στηθεί ένα σκηνικό τρόμου εναντίων σας;

«Όχι τόσο έντονο, όχι σε τέτοιο βαθμό. Όμως πρέπει να σου πω ότι η Ριζούπολη είχε ξεκινήσει νωρίτερα, όταν είχαμε παίξει στα Γιάννενα κόντρα στον ΠΑΣ με τον διαιτητή Σπυρόπουλο να μας σφάζει με αποκορύφωμα ένα απίστευτο πέναλτι που είχε δώσει εναντίον μας. Από κοντά και οι επόπτες που δίνουν τον Κωνσταντίνου σε θέση οφσαιντ ενώ ήταν έτοιμος να ανοίξει το σκορ. Αυτό ήταν το παιχνίδι που είχαμε αιτηθεί να αναβληθεί καθώς θα παίζαμε αμέσως μετά τον αγώνα κόντρα στην Πόρτο. Αν εκεί είχαμε νικήσει θα είχε τελειώσει το πρωτάθλημα. Αρκεί να πούμε ότι τα Γιάννενα εναντίον μας πήραν με τον τρόπο που πήραν το 0-0, ενώ ο Ολυμπιακός είχε το πιο εύκολο απόγευμα της χρονιάς, νικώντας με 3-0».

Οι παίκτες του Ολυμπιακού μετά από εκείνο το παιχνίδι, είπαν «ε, εντάξει δεν έγινε και τίποτα», «και εμείς στην Τούμπα τα ίδια περνάμε», «και στην Λεωφόρο τα ίδια γίνονται»…

«Αυτό ήταν διαφορετικό. Και εμείς όταν πηγαίναμε στην Τούμπα γινόταν χαμός αλλά αυτό ήταν διαφορετικό. Ειδικά από τη στιγμή που βγήκαμε από το πούλμαν μέχρι να φτάσουμε στο γήπεδο…Φτάνει η αποστολή. Βγαίνετε έξω από το πούλμαν, τι ακριβώς γίνεται;Με το που βλέπουν το πούλμαν να έρχεται, πετούσαν πέτρες από την εξέδρα. Με το που κατεβαίνω από το πούλμαν, βλέποντας τι γινόταν, αναγκάζομαι να βάλω μια τσάντα που είχα μαζί μου πάνω από το κεφάλι μου και όντως με βρήκε μια πέτρα. Αν εγώ δεν είχα την τσάντα μου, αυτή η πέτρα θα με είχε σκοτώσει, θα με είχε αφήσει στον τόπο…».

Οι υπόλοιποι παίκτες που πέρασαν από την «επιτροπή υποδοχής» που στήθηκε στη Ριζούπολη, φοβήθηκαν για την ζωή τους με μια αντίστοιχη βαριά πέτρα που πήγαινε κατά πάνω τους;

«Ναι, φοβήθηκαν τα παιδιά, ήταν πολύ αισθητό όλο αυτό. Εκεί γύρισε κάποιος παίκτης να πει «Έτσι δεν γίνεται αγώνας, αυτά τα πράγματα δεν είναι σοβαρά…»Εκεί κάποιος θα έπρεπε να πάρει απόφαση. Δεν μπορούσα ούτε εγώ να πάρω την απόφαση, ούτε ο προπονητής. Έπρεπε να υπήρχε ένας άνθρωπος από την διοίκηση και να πει «Τι πράγματα είναι αυτά; Φεύγω!».

Δεν θα έπρεπε σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι να υπήρχε μαζί κάποιος από την διοίκηση;

«Σίγουρα έπρεπε να υπήρχε κάποιος από την διοίκηση…».

Με αυτό που μου λες, είναι ξεκάθαρο ότι η τότε διοίκηση φέρει ακόμα την ευθύνη για εκείνη την ημέρα. Εσείς από την πλευρά σας, γυρίσατε να πείτε κάτι στην αστυνομία, για παράδειγμα «Τι γίνεται εδώ; Τους έχετε αμολήσει;»

«Όχι γιατί ήταν πολύ λίγοι οι αστυνομικοί σε εκείνο τον αγώνα και από αυτό που βλέπαμε και οι ίδιοι φοβόντουσαν».

Καταφέρατε να κάνετε καθόλου προθέρμανση;

«Όχι καθόλου ήταν αδύνατο να γίνει προθέρμανση. Επειδή σε κάθε αγώνα βγαίναμε για να δούμε το εκάστοτε γήπεδο, δεν μας άφησαν με τίποτα. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού που ήταν πάνω από την φυσούνα, μπορούσαν να έρθουν σε επαφή μαζί σου και να σε χτυπήσουν. Μόνο ο Μπασινάς βγήκε έξω επειδή ήταν ο πιο ψύχραιμος και στην συνέχεια δυσκολεύτηκε να μπει μέσα».

Αυτοί ήταν στη φυσούνα, δεν υπήρχε κανένας αστυνομικός εκεί που θα έπρεπε να ήταν κενά τα καθίσματα και έβριζαν, πέταγαν αντικείμενα, φωτοβολίδες. Δεν άφηναν τον Μπασινά να επιστρέψει στα αποδυτήρια ή να βγει η ομάδα για προθέρμανση. Εσύ, ένα ζωντανός θρύλος του ποδοσφαίρου, που ήσουν στην αποστολή του Παναθηναϊκού, πως το έζησες αυτό;

«Εγώ έφαγα δυο κέρματα τα οποία μάλιστα ήταν περιτυλιγμένα με ταινία, τα οποία επειδή ερχόντουσαν στο κεφάλι μου, αναγκάστηκα να βάλω τα χέρια μου για να προστατευτώ και μου έκοψε τα δάχτυλα στο πλάι και έτρεχε το αίμα συνέχεια. Το ένα μάλιστα ερχόταν στο μάτι μου, αν δεν έβαζα τα χέρια μου θα μου είχε βγάλει το μάτι…».

Είναι πολύ σημαντική αυτή η δήλωση γιατί λίγο πριν σου πάρω την συνέντευξη, διάβαζα μια συνέντευξη του Αλέκου Αλεξανδρή που έλεγε ότι δεν μπορεί να βγει κάποιος από τον αγώνα της Ριζούπολης και να πει «εμένα με χτύπησαν» και ότι κανένας εκείνο το απόγευμα δεν είχε χτυπήσει… Ο Σεϊταρίδης από την άλλη, είχε δηλώσει ότι είχαν ανοίξει την πόρτα των αποδυτηρίων φουσκωτοί και σας είχαν απειλήσει προκειμένου να μην κερδίσετε. Τι ακριβώς έγινε εκεί; 

«Ένας πραγματικός χαμός. Ήταν ακριβώς έξω από την πόρτα των αποδυτηρίων και συνέχεια κλωτσούσαν συνέχεια την πόρτα, βρίζανε… Γύρισα και κοίταξα τον Κόλκα και είχε αλλάξει το χρώμα του…».

Με όλες αυτές τις συνθήκες βγαίνετε αναγκαστικά για να γίνει ο αγώνας. Αισθανθήκατε την ανάγκη πριν ξεκινήσει ο αγώνας, σαν αντίδραση για όλο αυτό που περάσατε, να πάτε μπροστά από τους φίλους του Παναθηναϊκού να σας εμψυχώσουν και να δώσετε ένα όρκο νίκης;

«Δεν υπήρχε περίπτωση. Ήταν περιμετρικά οπαδοί του Ολυμπιακού, χωρίς κάγκελα, όλοι αφύλακτοι, μπορούσαν να μπουν μέσα αν χρειαζόταν. Δεν γνωρίζω αν θα γινόταν κάτι τέτοιο σε περίπτωση που πηγαίναμε στους οπαδούς του Παναθηναϊκού, θα έμπαιναν μέσα για να πάνε δήθεν στους παίκτες της δικής τους ομάδας. Όμως πρέπει να σου πω ότι η ομάδα παρ’ όλα αυτά και παρ’ ότι δείχνει το γρήγορο 2-0, προσπαθήσαμε να διεκδικήσουμε κάτι καλύτερο. Αλλά ο Μποροβήλος έδειξε εξ αρχής τις προθέσεις του και με κάτι ανύπαρκτα φάουλ υπέρ των «ερυθρόλευκων», προσπάθησε να βάλει τον Ολυμπιακό μέσα στην περιοχή μας, προκειμένου να σταματήσει και η τελευταία ελπίδα που είχαν οι παίκτες της ομάδας για να κάνουν κάτι καλό… Δεν μας άφησε να βγούμε από την περιοχή μας με τίποτα».

Πριν ξεκινήσει ο αγώνας κάθεστε στον πάγκο, πως ήταν τα πράγματα; 

«Εκεί μας πετούσαν καθ’ όλη την διάρκεια του αγώνα βεγγαλικά δυνατού κρότου, ήταν αδύνατο να σηκωθείς από τον πάγκο και να βγεις έξω, να πεις κάτι, να διαμαρτυρηθείς, ένα να έτρωγες, τελείωνες…».

Μετά τελειώνει ο αγώνας, τι κλίμα υπήρχε; 

«Ήταν στεναχωρημένα όλα τα παιδιά και η στεναχώρια μας έγινε μεγαλύτερη όταν μετά τον αγώνα είχανε μπει οπαδοί μέσα στην Παιανία και μας σπάσανε τα αυτοκίνητα. Εγώ πιστεύω ότι οι οπαδοί στην κακή μέρα πρέπει να σε εμψυχώνουν. Θυμάμαι χαρακτηριστικά κάτι που μου είχε πει ο Γιώργος ο Δώνης, όταν είχε πάρει μεταγραφή για την Blackburn. Μου λέει «Παίζουμε πρώτο παιχνίδι και χάνουμε παίζουμε δεύτερο παιχνίδι και χάνουμε, παίζουμε τρίτο παιχνίδι, χάνουμε ξανά και μετά σκέφτομαι ωχ τώρα θα μας πλακώσουν, αλλά μας είπαν μην πτοείστε, εμείς εδώ είμαστε, βάλτε τα δυνατά σας και κοιτάξτε μπροστά…». Μιλάμε για τελείως διαφορετική νοοτροπία…».

Αν ο Παναθηναϊκός έστηνε μια αντίστοιχη Ριζούπολη, εσύ θα το πανηγύριζες ένα τέτοιο πρωτάθλημα;

«Δεν μου αρέσουν τα πρωταθλήματα που παίρνονται με άλλες μεθόδους, πλην της ποδοσφαιρικής».

Ο Αλεξανδρής σε συνέντευξή του έχει πει ότι το να επικαλείσαι γεγονότα όπως αυτά της Ριζούπολης το 2003 «τα θεωρώ παιδιάστικα και για τις… τιτίκες». Όμως κάποια  χρόνια αργότερα η ομάδα του,  ο Ολυμπιακός, αποχώρησε από το γήπεδο της Λεωφόρου επειδή μια φωτοβολίδα έπεσε στην προθέρμανση στο μπούτι του Φιμπόγκαρσον και κέρδισε τον αγώνα «στα χαρτιά». Τελικά,  η φράση του Αλεξανδρή σε ποιούς κολλάει; Σε αυτούς που μένουν ή σε αυτούς που φεύγουν;

«Όποιος θέλει μπορεί να καταλάβει».

Όμως ακόμα και τότε, ο Παναθηναϊκός έκανε Ευρωπαϊκές επιτυχίες που άλλοι δεν έχουν δει στα πιο τρελά τους όνειρα. Η μεγαλύτερη εξ αυτών, με τον Μαρκαριάν στο πάγκο και εσένα στο προπονητικό τιμ, ήταν η νίκη επί της Πόρτο του Μουρίνιο. Πες μου κάτι που σου έκανε εντύπωση σε εκείνο τον αγώνα… 

«Ήταν μεγάλη νίκη μέσα εκεί. Όταν τελείωσε το παιχνίδι πάμε προς τα αποδυτήρια, εκεί έρχεται ο Μουρίνιο και δίνει το χέρι του στον Μαρκαριάν και δεν του λέει συγχαρητήρια, του λέει στην ρεβάνς θα ρθω και θα σε κερδίσω!».

Και στη ρεβάνς τι έγινε και στράβωσε ο αγώνας;

«Είχαμε τον Μπασινά με θλάση από τον προηγούμενο αγώνα και κατά την διάρκεια του παιχνιδιού κόντρα στην Πόρτο, έπαθε θλάση και ο Σεϊταρίδης, λίγο μετά αφού ισοφάρισε η Πόρτο το σκορ του πρώτου αγώνα και αποκλειστήκαμε. Αν δεν είχε πάθει θλάση ο Μπασινάς δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα στην ρεβάνς. Το ίδιο ισχύει και για τον Σεϊταρίδη, η θλάση του οποίου στοίχισε γιατί αυτό αξιοποίησε η Πόρτο και έφτασε στο δεύτερο γκολ που της έδωσε την πρόκριση».

Αυτή ήταν και η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή επιτυχία του Παναθηναϊκού, καθώς μετά από εκείνη την χρονιά, άρχισε μια σταδιακή καθίζηση στην Ευρώπη και η ομάδα ξαναπήρε τα πάνω της σε Ευρωπαϊκό επίπεδο επί πολυμετοχικότητας , καθώς νίκησε μέσα – έξω την Ρόμα. Εσένα ποια είναι η γνώμη σου για την πολυμετοχικότητα;

«Η πολυμετοχικότητα διαλύθηκε για βλακείες. Θα μπορούσε ο Παναθηναϊκός να κάνει μια νέα δυναστεία αν δεν είχε διαλυθεί…».

Ποιος ήταν κατά την γνώμη σου ο καλύτερος προπονητής που είχες στον Παναθηναϊκό;

«Ο Στέφαν Μπόμπεκ. Αυτός έδινε σημασία ακόμα και στα αράουτ για το πώς θα εκτελούνται και τι κινητικότητα θα έχει η ομάδα… ‘Ηταν φοβερός αλλά είχε και παικταράδες…».

Εσύ πως τον έζησες τον άθλο του Wembley;

«Ήταν μια φοβερή επιτυχία γιατί παίξαμε κόντρα σε πολύ μεγάλες ομάδες. Είχαμε αποκλείσει την Σλόβαν Μπρατισλάβας, μια εκπληκτική ομάδα που νίκησε στον περσινό τελικό την Μπαρτσελόνα με 3-2, κατακτώντας εκείνη το τρόπαιο. Και στο μεταξύ μας αγώνα εμείς να παίζουμε με 10 παίκτες επί 20 λεπτά γιατί είχε χτυπήσει ο Καμάρας και να γίνεται καταιγισμός επιθέσεων και να τα βγάζω όλα. Νομίζω ότι αυτός ήταν ο καλύτερος μου αγώνας και εντός και εκτός έδρας».

Το ψευδώνυμο σου «το πουλί» πως σου δόθηκε;

«Μου δόθηκε την περίοδο 64-65, έπειτα από ένα ντέρμπι με την ΑΕΚ. Εκεί ξεκινάει το παιχνίδι και αποβάλεται ο Λουκανίδης. Τότε δεν υπήρχαν αλλαγές. Τραυματίζεται ο Ανδρέου, τραυματίζεται ο Κυριακίδης και παίζαμε με οκτώ παίκτες! Εκεί, έπειτα από ένα εκπληκτικό παιχνίδι που έληξε 2-2, ο Δομάζος μου λέει «Πως τα έπιασες αυτά; Πουλί ήσουν;».

Είσαι ο καλύτερος Έλληνας τερματοφύλακας.” Τι ήταν αυτό που σε έκανε να διαφέρεις από τους υπόλοιπους;

«Το διαφορετικό, ακόμα και στους τερματοφύλακες του σήμερα, είναι ο τρόπος που κινιόμουν μέσα στην μεγάλη περιοχή, η ευχέρεια και η ευκολία που είχα. Η προνοητικότητα να «αποσοβήσω το γκολ» πριν δημιουργηθεί μια επικίνδυνη φάση για την εστία. Αυτοί που με είχαν παρακολουθήσει, καταλαβαίνουν ακριβώς τι λέω…».

Εσύ αυτή τη στιγμή, σαν ένα μέλος της ομάδας του Wembley, είσαι ικανοποιημένος από τις κινήσεις που έχουν κάνει διαχρονικά οι διοικήσεις του Παναθηναϊκού για να τιμήσουν αυτή την ομάδα;

«Καμία διοίκηση δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα…Σε αυτό δεν έχουν ευθύνη όλοι οι πρόεδροι που έχουν περάσει από τον Παναθηναϊκό; Ασφαλώς και έχουν. Βλέπουμε σε όλα τα μέρη του κόσμου, αθλητές που έχουν τέτοια ιστορία να τιμούνται. Άγαλμα τους έχει κάνει ο Άγιαξ τους παίκτες του και σε εμάς. Είχε πάει να μπει ο Πανάκης μέσα στο γήπεδο (σ.σ. ο σκόρερ του 0-1 επί του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη στο αήττητο πρωτάθλημα του Παναθηναϊκού), στην θύρα 3 του «Απόστολος Νικολαϊδης» και δεν τον άφησαν να μπει μέσα».

Έχεις ελπίδα να κάνει κάτι η σημερινή ΠΑΕ με αφορμή την συμπλήρωση του μισού αιώνα από το Wembley;

«Καταρχάς θα έπρεπε η διοίκηση να μας είχε σε μια περίοπτη θέση στο γήπεδο. Πόσοι ήμασταν; 20-23 άτομα; Να ήμασταν εμείς σε ξεχωριστές θέσεις…Από τον δήμο Αθηναίων, έχεις κάποιο παράπονο που δεν έχει κάνει κάτι για να τιμήσει την ομάδα της πόλης του; Θα έπρεπε ο δήμος της Αθήνας να έχει κάνει κάτι γι’ αυτό. Πραγματικά δεν ξέρω γιατί κανένας από τους εκάστοτε δημάρχους που έχουν περάσει από αυτή την θέση δεν έκανε τίποτα…».

Άρα ο δήμος της Αθήνας δεν έχει κάνει ποτέ κάτι για να σας τιμήσει. Δεν είναι όμως φάουλ αυτό;

«Όχι και γι’ αυτό καλό είναι να κοιτάξει να κάνει το γήπεδο για να εξιλεωθεί».

Πως είδατε τον Παναθηναϊκό στην Τρίπολη κόντρα στην τοπική ομάδα;

«Στα πρώτα 15 λεπτά, έπρεπε να τρώμε τρία γκολ. Μετά κάναμε ένα καλό εικοσάλεπτο, παίζοντας καλή μπάλα. Στο δεύτερο ημίχρονο δεν υπήρχε η ομάδα».

Και τώρα υπάρχει ο αγώνας στη Λάρισα και οι φίλοι της ομάδας δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει…

«Ναι γιατί είναι δύσκολο να περάσεις από κει. Το βλέπω φοβερά δύσκολο και ελπίζω το βράδυ της Δευτέρας να διαψευστώ».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram 

Πολύ καλή χαρακτήρισε τη δουλειά που κάνει ο Γιώργος Δώνης στον Παναθηναϊκό, ο Τάκης Οικονομόπουλος. Ο παλαίμαχος άσσος του «τριφυλλιού» φιλοξενήθηκε στον «αέρα» του ραδιοφωνικού σταθμού ΣΠΟΡ FM και παράλληλα εξέφρασε την πεποίθηση του για αναγέννηση των «πρασίνων».

Αναλυτικά οι δηλώσεις του  

«Ο Δώνης κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά και θα φανεί και στη συνέχεια. Πιστεύω πως ο Παναθηναϊκός θα αναγεννηθεί στη συνέχεια. Είναι ο μοναδικός προπονητής αυτή τη στιγμή που θα μπορούσε να φτιάξει την ομάδα. Έχει ένα εξαιρετικό επιτελείο, έχει κατασταλάξει σε ορισμένα πράγματα και η ομάδα θα βρει το δρόμο της. Και οι μεταγραφές που έγιναν έχουν βοηθήσει πολύ την ομάδα».

Μιλώντας για το ντέρμπι κόντρα στην ΑΕΚ είπε: «Πιστεύω πως ο Παναθηναϊκός θα κοντράρει την ΑΕΚ. Παίζει ρόλο και η τύχη. Στο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ έγιναν δύο φάσεις που απέκρουσε ο Διούδης και θα μπορούσαν να αλλάξουν τη ροή του αγώνα».

Για τις αναμνήσεις από τα ντέρμπι απέναντι στην ΑΕΚ είπε: «Πιστεύω πως τα καλύτερά μου παιχνίδια τα έχω κάνει απέναντι στην ΑΕΚ και κυρίως μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ήμουν πολύ τυχερός που έπαιξα εκείνη την εποχή. Στον Παναθηναϊκό είχα τεράστιους συμπαίκτες».

Για τον Σωκράτη Διούδη και την παρουσία του στο «τριφύλλι»: «Έχει πάρει παιχνίδια και ανέβηκε. Πρέπει όμως να υπάρχουν και άλλοι καλοί τερματοφύλακες στην ομάδα, για να υπάρχει ανταγωνισμός».

Τέλος, αναφέρθηκε και στον Αντώνη Νικοπολίδη και την εξέλιξή του: «Ο Νικοπολίδης δούλευε ακατάπαυστα γι’ αυτό και εξελίχθηκε τόσο. Τον είχα πάρει δίπλα στον Βάντσικ, βελτιώθηκε πολύ και έκανε υπομονή. Του είχα πει να περιμένει την ευκαιρία του και να είναι έτοιμος».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Τρεις πολύ μεγάλες Παναθηναϊκές προσωπικότητες, οι οποίες έχουν συνδέσει το όνομά τους με το «τριφύλλι» μίλησαν για την κατάσταση που επικρατεί το τελευταίο διάστημα στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Ο λόγος για τους Τάκη Οικονομόπουλο, Κριστόφ Βαζέχα και Γιόσεφ Βάντσικ οι οποίο μίλησαν στην εφημερίδα «Real News».   

Αναλυτικά, όσα δήλωσαν:

Οικονομόπουλος: «Όλα ξεκινούν από το ότι δεν υπάρχει χρήμα. Όταν δεν υπάρχει χρήμα, αρχίζει η γκρίνια και ενός κακού μύρια έπονται. Γνώμη μου είναι πως πρέπει να βρεθεί ένας επιφανής οικονομικά παράγοντας, ο οποίος όχι απλώς να μπορεί να συντηρήσει την ομάδα, αλλά να την απογειώσει. Και εννοείται ότι τον θέλω Παναθηναϊκό. Υπάρχουν σοβαροί επιχειρηματίες, ωστόσο δεν εμφανίζονται και, αν δεν αλλάξει αυτό, δε βλέπω φώς. Για τον Δώνη θα πω ότι είναι ένας πολύ καλός προπονητής που έδειξε πέρυσι πόσο σωστά δουλεύει και τι έργο έχει δυνατότητα να παρουσιάσει. Φέτος δεν ξέρω τι γίνεται, όμως σίγουρα η εικόνα είναι κάκιστη. Φταίνε οι ποδοσφαιριστές, αλλά για μένα πιο πολύ ευθύνονται οι μάνατζερ που πέφτουν δίπλα τους και τους παίρνουν τα μυαλά. Όταν δεν είσαι συγκεντρωμένος και αφοσιωμένος σε ό,τι κι αν κάνεις, δεν υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρεις. Εμείς όλη την εβδομάδα μελετούσαμε τον αντίπαλο και δε σκεφτόμασταν τίποτα άλλο από το παιχνίδι της Κυριακής».

Βαζέχα: «Φαίνεται πως υπάρχει κρίση στην ομάδα, πρόβλημα σοβαρό που πρέπει να λυθεί άμεσα. Αν με ρωτάτε, είμαι κατά της αλλαγής προπονητή, τον οποίο πιστεύω πολύ και ξέρω καλά πόσο σωστά και μεθοδικά δουλεύει. Άποψή μου είναι να επικρατήσουν η ηρεμία και η καθαρή σκέψη και όχι βιαστικές κινήσεις. Μεγάλη ευθύνη φέρουν οι ποδοσφαιριστές, οι οποίοι πρώτα από όλα πρέπει να κοιταχτούν στον καθρέπτη και να αναλογιστούν αν συμπεριφέρονται στο γήπεδο όπως ταιριάζει σε εκείνους που φορούν αυτή την φανέλα. Με προβληματίζει που δεν τη ματώνουν, που δε βγάζουν εγωισμό, που λείπουν ο τσαμπουκάς και το πάθος. Ας έπαιζαν δυνατά κι ας έχαναν, ο κόσμος δε θα έλεγε τίποτα. Ενώ τώρα; Κι εμείς δεν κερδίζαμε πάντα, αλλά τα δίναμε όλα στο γήπεδο και στο τέλος μας χειροκροτούσαν, ακόμη και μετά από ήττες».

Βάντσικ: «Δηλαδή ο Δώνης με τις μεγάλες νίκες στα φιλικά ήταν καλός και τώρα όχι; Σίγουρα κάτι φταίει, όχι αυτός όμως. Τι να πω, μήπως χαλάρωσαν με τις καλές εμφανίσεις του καλοκαιριού και κάπου επαναπαύτηκαν; Μήπως οι καινούργιοι δεν έχουν μπει στο κλίμα της ομάδας; Δεν ξέρω... Το βέβαιο είναι πως αν δεν τρέχεις, δε μαρκάρεις, δε σκυλιάζεις μες στο παιχνίδι, κάνεις δώρο στον αντίπαλο. Δεν μπορεί να φταίει συνέχεια ο προπονητής. Από την άλλη, είναι εύκολη η κριτική, όμως μόνο όσοι είναι μέσα μπορούν να γνωρίζουν τι πραγματικά συμβαίνει. Έχω ξαναπεί ότι ο Παναθηναϊκός είναι μαγαζί γωνία και κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν πολλοί ενδιαφερόμενοι. Όμως, τα τελευταία χρόνια μόνο πολλά λόγια ακούμε και από πράξεις τίποτα. Μόνο ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δείχνει διάθεση να ασχοληθεί. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που πρέπει να κάνουμε οι Παναθηναϊκοί είναι να στηρίζουμε την ομάδα μας, με όποιο τρόπο μπορούμε. Να είμαστε δίπλα της και στα εύκολα, και στα δύσκολα. Μόνο τότε ίσως βρεθεί λύση για τα προβλήματά της».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram