Η Στέλλα Ντζάνη, παίκτρια της ομάδας ποδοσφαίρου γυναικών του Παναθηναϊκού μίλησε στην επίσημη σελίδα του ΠΣΑΠΠ και συγκλόνισε με την ιστορία της.
Η Eλληνίδα διεθνής αφού αναφέρθηκε στην αγάπη της για το ποδόσφαιρο, αλλά και στη μητρότητα, η οποία την ανάγκασε να σταματήσει το ποδόσφαιρο, στη συνέχεια γνωστοποίησε τη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο.
«Όταν ήμουν 26 χρονών αποφάσισα να κάνω οικογένεια και σταμάτησα. Δεν μπορούσα να τα συνδυάσω και τα δύο. Ίσως και να μπορούσα, αλλά στην Ελλάδα είναι ακόμα άγουρο αυτό το κομμάτι. Όσο ήμουν έγκυος σκεφτόμουν να περάσουν οι μέρες, να πάνε όλα καλά, να γεννήσω και να επιστρέψω στο ποδόσφαιρο», ανέφερε αρχικά για τη δύσκολη απόφαση που πήρε να αποσυρθεί για λίγο από το ποδόσφαιρο.
Έπειτα αναφέρθηκε στη μάχη που έδωσε με τον καρκίνο: «Όταν ακούς τη λέξη καρκίνος βάζεις διαφορά στο μυαλό σου. Ήταν δύσκολη στιγμή, έκανα ένα τυπικό έλεγχο. Η γιατρός ψηλάφισε κάτι που αποδείχτηκε κακοήθεια. Δεν το πίστεψα, νόμιζα ότι η γιατρός έχει κάνει λάθος, ότι αφορούσε κάποια άλλη γυναίκα. Ήταν σαν ψέμα. Πήγα μόνη μου στη γιατρό, την επόμενη μου ανακοίνωσαν ότι πρέπει να ξεκινήσω μια σειρά από εξετάσεις και από χειρουργείο. Ήταν σκληρή πραγματικότητα αλλά το πάλεψα μέχρι τέλους και τώρα είναι όλα καλά», ανέφερε.
«Ο γιατρός το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν ότι θα πρέπει να πάω σε ψυχολόγο, για να το διαχειριστώ. Δεν πήγα και δεν το λέω για να το παίξω δυνατή. Νόμιζα ότι μπορώ μόνη μου να το διαχειριστώ. Η αναμονή ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι, ακόμα και από το χειρουργείο. Έπαιρνα δύναμη εννοείται από τον Χάρη. Το πρώτο πράγμα που είπα ήταν “γιατρέ, πες μου ότι θα ζήσω, γιατί έχω ένα μικρό παιδί”. Όταν ακούς τη λέξη καρκίνος βάζεις διάφορα στο μυαλό σου. Σκεφτόμουν πόσες μέρες χρειάζομαι για να επιστρέψω στο ποδόσφαιρο. Ήταν ένα γερό μάθημα, για να καταλάβω πόσο σημαντικός είναι ο εαυτός».
Για το όνειρό της να παίξει στη γεμάτη Λεωφόρο ανέφερε: «Παίξαμε και πέρυσι στη φιέστα, σκόραρα 4 γκολ και ήταν ό,τι καλύτερο. Είχαν έρθει και οι οργανωμένοι του Παναθηναϊκού και μάς είδαν. Το όνομά μου το φώναζαν από τα μεγάφωνα... ελπίζω να παίξουμε στη γεμάτη Λεωφόρο. Ο Παναθηναϊκός για μένα ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα. Όταν δημιουργήθηκε η ομάδα στη Γ' Εθνική σκέφτηκα μόνο τον Παναθηναϊκό τον έβαλα πάνω από την Στέλλα και πήγα για να φτάσουμε την ομάδα εκεί που ανήκει στην Α' Εθνική».