Ο Έργκιν Άταμαν στις δηλώσεις του κατά τη διάρκεια της Media Day ενόψει του αγώνα με την Βίρτους Μπολόνια στο ΟΑΚΑ, ανέφερε πως η πραγματική Euroleague ξεκινάει τώρα, στάθηκε και πάλι στην άμυνα, ενώ ζήτησε τη βοήθεια των φιλάθλων σε κάθε εντός έδρας ματς.
«Η Βίρτους δεν είναι η ομάδα που ήταν στην αρχή της σεζόν. Με τον κόουτς Ιβάνοβιτς κέρδισε πολλά σημαντικά παιχνίδια τόσο εκτός όσο κι εκτός έδρας. Παίζει πιο επιθετικά, στην επίθεση χρησιμοποιεί περισσότερο τον Γουίλ Κλάιμπερν και τον Αϊζάια Κορντινιέ, ενώ κι ο Ακίλε Πολονάρα είναι πιο ενεργός. Θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην άμυνα, να είμαστε επιθετικοί και να βρούμε πόντους στο ανοιχτό γήπεδο στην έδρα μας».
Σε ερώτηση για την ανανέωση του συμβολαίου του Ματίας Λεσόρ απάντησε ότι: «Έχουμε ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι. Δεν μπορούμε να εστιάσουμε σε ένα συμβόλαιο ή στην επόμενη σεζόν. Αύριο οι φίλαθλοι και η ομάδα θα πρέπει να κάνουμε focus στο παιχνίδι με τη Virtus Segafredo Bologna, που είναι πολύ δύσκολο. Είμαστε πλέον στο δεύτερο κομμάτι της EuroLeague. Πρέπει να κερδίσουμε, είναι ένα must win παιχνίδι. Γι' αυτό δεν θα ήθελα να κάνω κάποιο σχόλιο για τα συμβόλαια».
Για το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός κερδίζει κάθε φορά που παίζει την άμυνα που θέλει να βλέπει ο ίδιος, σημείωσε: «Φυσικά! Ειδικά με τον νέο παίκτη που έχουμε. Η άμυνα είναι το κλειδί, μπορούμε να βρούμε έξτρα πόντους στον αιφνιδιασμό και το transition στο γήπεδό μας. Είναι πολύ σημαντικό αυτό και σε αυτό θα εστιάσουμε στον αυριανό αγώνα.
Είμαστε σε καλή θέση στην κατάταξη τώρα. Πριν από τέσσερις εβδομάδες ήμασταν σε τραγική κατάσταση, αν θυμάστε όμως. Κάθε αγώνας είναι σημαντικός, όπως επίσης είναι σημαντικό να προστατεύσουμε αυτή τη θέση στην κατάταξη και να προσπαθήσουμε να ανεβούμε, να παραμείνουμε στην πρώτη τετράδα. Φυσικά, ο κόσμος και η ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ είναι σημαντική. Δεν θέλω να έρθει ο κόσμος στο ΟΑΚΑ για να απολαύσει και να δει το σόου, αλλά να μας υποστηρίξει από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό και να δείξει σε όλους πως το ΟΑΚΑ είναι μια δύσκολη έδρα. Οι φίλαθλοι θα πρέπει να εστιάσουν στην ομάδα και να της δώσουν έξτρα κίνητρο. Γιατί όταν μας δίνουν έξτρα κίνητρο, η ομάδα είναι πιο επιθετική στην άμυνα. Το πάρτι τελείωσε, το είπα και στους φίλους μου. Το πάρτι των εορτών τελείωσε. Το πραγματικό κομμάτι της EuroLeague ξεκινά τώρα και όλοι οι φίλαθλοι θα πρέπει να μας βοηθήσουν για να κερδίζουμε τους αγώνες».
Ο Έργκιν Άταμαν στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα του Παναθηναϊκού κόντρα στην Καρδίτσα, ανακοίνωσε πως θα κάνει τον απολογισμό του 2024 μέσω ανάρτησης στο Instagram, όπως και έκανε.
Σε αυτή ο Τούρκος τεχνικός υπογράμμισε πως το 2024 ήταν μία εξαιρετική χρονιά για εκείνον, ευχαρίστησε όλους όσους συνέβαλαν για να συμβεί αυτό και υπογράμμισε πως το 2025 θα συνεχίσει να κυνηγάει τα όνειρά του, τόσο με τον Παναθηναϊκό, όσο και με την Εθνική ομάδα της χώρας του.
«Το 2024 ήταν μια εξαιρετική χρονιά για μένα. Για αυτή τη χρονιά ιστορικών επιτυχιών, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλο το επιτελείο μου, τους παίκτες, τον πρόεδρο και τους επαγγελματίες του συλλόγου μας, τους εκπληκτικούς φιλάθλους μας, την οικογένειά μου και όλους τους φίλους μου που έδειξαν αμέριστη υποστήριξη.
Η επιτυχία δεν είναι ποτέ ένα τέλος, είναι ένα ατελείωτο ταξίδι. Το 2025, όλοι μαζί θα συνεχίσουμε να κυνηγάμε τα όνειρά μας με αποφασιστικότητα τόσο στον Παναθηναϊκό όσο και στην Εθνική μας ομάδα και θα πετύχουμε ξανά. Εύχομαι η νέα χρονιά να είναι γεμάτη υγεία, ευτυχία, φιλία και ειρήνη. Και τέλος θυμάμαι με οίκτο δύο ανθρώπους που έχασα το 2024, τον πατέρα μου και τον αγαπημένο μου φίλο Τίτο Άμπι που ήταν πάντα δίπλα μου. Είθε οι ψυχές τους να αναπαυθούν εν ειρήνη».
Ο Έργκιν Άταμαν στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε μετά τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Καρδίτσας με 96-72, δε θέλησε να κάνει την ανασκόπηση της μαγικής χρονιάς του 2024, την όποια και θα πραγματοποιήσει στο Instagram.
«Νομίζω ότι κάναμε ένα πολύ καλό παιχνίδι, γιατί είναι μία από τις καλές ομάδες στο πρωτάθλημα η Καρδίτσα και στο πρώτο ημίχρονο με την επιθετική μας άμυνα και τους αιφνιδιασμούς τελειώσαμε το παιχνίδι. Πήγαμε στο ημίχρονο με μεγάλη διαφορά και στο δεύτερο ημίχρονο ξεκουράσαμε τους περισσότερους βασικούς παίκτες και δώσαμε χρόνο στους νεαρούς και στους παίκτες από τον πάγκο και πήραμε ακόμα μία καθαρή νίκη εντός έδρας. Ήταν μια καλή νίκη γιατί δεν κάναμε καμία προπόνηση για το ματς. Ήρθαμε χθες το βράδυ από το Μόναχο και δεν είχαμε χρόνο. Αλλά ήταν ένα καλό παιχνίδι».
Για το αν είναι σημαντικό να παραμείνει αήττητος ο Παναθηναϊκός στο ελληνικό πρωτάθλημα: «Παλεύουμε και στο πρωτάθλημα και στη Euroleague, το πλεονέκτημα έδρας είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Κάθε παιχνίδι είναι σημαντικό για εμάς. Είχαμε μία ιστορική σεζόν, αλλά δεν θέλω να πω πολλά απόψε, μετά από τον αγώνα. Θα κάνω το σχόλιό μου στην τελευταία ημέρα του 2024, στον λογαριασμό μου στο Instagram».
Σε ανάρτησή του ο Έργκιν Άταμαν μοίρασε συγχαρητήρια στους παίκτες του για τη νίκη που πήραν στο Μόναχο κόντρα στην Μπάγερν, στον τελευταίο αγώνα της Euroleague για το 2024, ενώ ο προπονητής των «πράσινων» δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην παρουσία των φίλων του «τριφυλλιού».
«Στο τελευταίο παιχνίδι της Euroleague το 2024 δίνω συγχαρητήρια στην ομάδα μου για τη νίκη που πήρε με εμφάνιση πρωταθλήτριας Ευρώπης. Επίσης, δίνω συγχαρητήρια στους οπαδούς μας, οι οποίοι μας οδήγησαν στις νίκες σε όλη τη χρονιά και στην έδρα μας και σε όλες τις πόλεις που επισκεφτήκαμε, για την τρομερή ατμόσφαιρα και την υποστήριξη που δημιούργησαν στο Μόναχο. Με αυτό το πνεύμα, θα συνεχίσουμε για τις ίδιες νίκες μαζί το 2025».
Ο Έργκιν Άταμαν στη συνέντευξη Τύπου μετά τη νίκη του Παναθηναϊκού επί της Μπάγερν Μονάχου με 69-80 σημείωσε πως οι τελευταίες νίκες δίνουν αυτοπεποίθηση στην ομάδα.
«Ήταν ένα περίεργο παιχνίδι με πολλά σκαμπανεβάσματα και από τις δύο ομάδες. Είχαμε μεγάλη συνεισφορά από τον πάγκο μας. Όταν κοντρολάραμε το παιχνίδι με τους αναπληρωματικούς, μετά ξανά με τους βασικούς στο τελευταίο πεντάλεπτο του πρώτου ημιχρόνου δεχθήκαμε ένα μεγάλο σερί και δώσαμε τον έλεγχο στην Μπάγερν.
Στο δεύτερο ημίχρονο μπήκαμε με Μήτογλου, Γκέιμπριελ και Σλούκα για να ελέγξουμε το ματς. Επιθετικά δεν ήταν το καλύτερό μας παιχνίδι, χάσαμε πολλά σουτ. Ο Γκέιμπριελ προστάτεψε άριστα τη ρακέτα, δεν έδωσε εύκολους πόντους στην Μπάγερν. Στην τελευταία περίοδο με τον Γκραντ πήγαμε καλά στην επίθεση και κάναμε μια νίκη που θα μας βοηθήσει να ανέβουμε στην κατάταξη».
Για το πώς κυλάει αυτή η σεζόν για τον Παναθηναϊκό: «Αυτή τη σεζόν είχαμε πολλά σκαμπανεβάσματα. Τώρα κερδίζουμε την αυτοπεποίθησή μας. Ειδικά στα δύο τελευταία εντός έδρας ματς κόντρα στην Αρμάνι και την Μπασκόνια. Σήμερα ελπίζω πως θα μας δώσει περισσότερη ώθηση γιατί η Μπάγερν είναι σπουδαία ομάδα και αήττητη στην έδρα της μέχρι τώρα. Πρώτη φορά παίξαμε τόσο καλά στην άμυνα με τέτοια ενέργεια. Είναι μια καλή νίκη για το μέλλον γιατί φέτος καμία ομάδα δεν είναι φαβορί. Είμαστε μία από τις υποψήφιες ομάδες για πλέι οφ και θα δούμε τι θα συμβεί».
Ο Έργκιν Άταμαν στις δηλώσεις του ενόψει του αγώνα με την Μπάγερν στο Μόναχο αναφέρθηκε σε αυτά που πρέπει να κάνει ο Παναθηναϊκός για να πάρει τη νίκη.
«Ειδικά στο γήπεδο της η Μπάγερν Μονάχου τρέχει πολύ το γήπεδο. Επιθετικά επιχειρεί πολλά τρίποντα στον αιφνιδιασμό και coast to coast. Επομένως θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην άμυνα στο transition κι επιθετικά να ελέγξουμε την κατάσταση και να πάμε περισσότερο στο πέντε εναντίον πέντε. Αυτό θα είναι το κλειδί».
Ο Έργκιν Άταμαν στη συνέντευξη Τύπου μετά τη νίκη του Παναθηναϊκού επί του Άρη (126-74) επιβεβαίωσε πως ο Γουένιεν Γκάμπριελ είναι ένας από τους παίκτες που ενδιαφέρουν το «τριφύλλι».
«Στο δεύτερο δεκάλεπτο ξεκινήσαμε να παίζουμε επιθετική άμυνα και μετά δείξαμε στον αγωνιστικό χώρο ότι υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο ομαδες. Κάτι που είναι λογικό. Πήραμε σοβαρά το ματς. Χρησιμοποίησαμε πολύ τους νεαρούς και τους παίκτες του πάγκου, που έδωσαν μεγάλη βοήθεια σήμερα. Για αυτόν λόγο δεν έβαλα τους βασικούς στο δεύτερο ημίχρονο και φτάσαμε σε μια καλή νίκη, που μας έδωσε ξεκούραση στους βασικούς παίκτες για να είναι έτοιμοι για το ματς της Παρασκευής στην Euroleague».
Για την κατάσταση του Γκριγκόνις: «Ειλικρινά δεν ξέρω. Έχουν περάσει δύο βδομάδες από την επέμβαση. Θέλει ακόμα 2-3 βδομάδες για να κάνει ατομική προπόνηση για να δούμε την κατάστασή του».
Για τον αντικαταστάτη του Λεσόρ και τον Γκάμπριελ: «Έχουμε 3-4 υποψήφιους. Ναι είναι ένας από αυτούς ο Γκάμπριελ. Είναι παίκτης της Μακάμπι, αλλά δεν ξέρουμε αν θα τον αφήσει η Μακάμπι. Ο General Manager δουλεύει τις υποθέσεις και αύριο θα έχουμε απάντηση από έναν από τους υποψήφιους. Αυτή τη στιγμή θέλουμε γρήγορα έναν παίκτη και για τον πάγκο φυσικά. Ο Γιουρτσεβεν θα πάρει περισσότερες ευθύνες σίγουρα. Δεν έχω ακόμα ένα όνομα. Μιλάμε με 3-4 παίκτες.
Ο Έργκιν Άταμαν στη συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε της νίκης του Παναθηναϊκού επί της Μπασκόνια, με 104-69, αναφέρθηκε στον τραυματισμό του Ματίας Λεσόρ, τονίζοντας πως είναι πολύ σοβαρός.
«Φυσικά ήταν πολύ περίεργη νύχτα και είναι δύσκολο να μιλήσω για το φανταστικό μπάσκετ που παίξαμε. Ο τραυματισμός του Λεσόρ είναι πολύ σοβαρός. Μας σόκαρε όλους και τους ανθρώπους της Μπασκόνια. Τους ευχαριστώ και αυτούς και τον Λάσο που δέχθηκαν να διακοπή το παιχνίδια για μερικά 10-15 λεπτά επειδή για πρώτη φορά στην καριέρα μου βλέπω ότι μετά από που έγινε στον παίκτη, όπως μου είπαν, 9 άνθρωποι έχασαν τις αισθήσεις τους, έκατσαν κάτω, έπαθαν καρδιακή προσβολή, δε βρήκαν ασθενοφόρο για να πάνε τους ανθρώπους στο νοσοκομείο.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πάθος από έναν σύλλογο, μία ομάδα, από τον κόσμο. Έντονα συναισθήματα για τον κόσμο. Και φυσικά όλοι θα περιμένουμε καλά νέα για Ματίας. Θα κάνει εξετάσεις τώρα. Έσπασε το πόδι του, ο γιατρός θα δει τι είδους σπάσιμο είναι. Είναι μπάσκετ, μπορεί να συμβούν αυτά τα πράγματα.
Έχω δει πολλούς τραυματισμούς αλλά πρώτη φορά βλέπω στη ζωή μου τέτοιο σοκ, 9 άνθρωποι έπεσαν, υπέστησαν καρδιακές προσβολές, το παιχνίδι σταμάτησε για 15 λεπτά. Αυτό είναι όλο. Σχετικά με το μπάσκετ. Για ακόμη μία φορά παίξαμε τέλειο μπάσκετ.
Ο Ματίας είναι λιοντάρι. Σε αυτές τις καταστάσεις δε θέλει να τον βαστάει κάποιος. Για αυτό βγήκε μόνος του με ένα πόδι. Ό,τι τραυματισμό και να έχει σύντομα θα επιστρέψει στο μπάσκετ. Ελπίζω πως για πολλά χρόνια θα είναι στον Παναθηναϊκό».
Μεγάλη συνέντευξη στο SKWEEK παραχώρησε ο Έργκιν Άταμαν. Ο προπονητής του Παναθηναϊκού σε αυτή κάνει μία σύντομη αναδρομή της καριέρας του, μιλώντας για τα πρώτα του βήματα στην προπονητική έως και την περασμένη σεζόν όπου ανέλαβε το «τριφύλλι».
Παράλληλα, αναφέρεται στον γιό του, Σαρπ, τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο, αλλά και το αν θα αποδέχονταν μία πρόταση από ομάδα του ΝΒΑ.
Θυμάστε τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν μικρός;
«Σίγουρα όχι προπονητής μπάσκετ».
λήθεια;
«Γιατί εκείνη την εποχή έπαιζα κυρίως ποδόσφαιρο, έκανα ποδήλατο. Όταν ήμουν μικρός, έπαιξα μπάσκετ σε μια πολύ καλή ομάδα, που ήταν πολλές φορές πρωταθλήτρια Τουρκίας. Αλλά στο γυμνάσιο, ήθελα να γίνω πρέσβης. Μου αρέσει να εκπροσωπώ τη χώρα μου. Ήταν όνειρό μου να γίνω πρέσβης, αλλά δεν συνέβη στην πολιτική και τώρα είμαι πρέσβης στον αθλητισμό».
Θυμάστε πώς βρεθήκατε στο μπάσκετ;
«Ναι. Ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ όταν ήμουν 12-13 ετών. Άρχισα να παίζω και στο λύκειο, στο ιταλικό κολέγιο που φοιτούσα. Επειδή ήμουν ψηλότερος εκείνη την περίοδο για την ηλικία μου, άρχισα να παίζω στην Εζατσιμπασί. Εκείνη την εποχή ήταν μία από τις μεγαλύτερες ομάδες στην Τουρκία. Πλέον, σταμάτησαν το μπάσκετ. Έχουν μια από τις καλύτερες γυναικείες ομάδες βόλεϊ που ξέρετε ότι στην Τουρκία είναι πολύ διάσημο το γυναικείο βόλεϊ. Αλλά εκείνη την εποχή η Εζατσιμπασί ήταν σαν Εφές, σαν τη Φενέρμπαχτσε. Ήμουν πολλά χρόνια στις μικρές ομάδες. Τότε, δεν είχα την ευκαιρία να αναβαθμιστώ, για να παίξω στην επαγγελματική ομάδα, γιατί ήταν μια καταπληκτική ομάδα. Και μου πρότειναν να ξεκινήσω να προπονώ στο μίνι μπάσκετ. Ήμουν 18 χρονών. Και σταμάτησα να παίζω μπάσκετ στα 18 μου».
Ήταν δύσκολο να πάρετε την απόφαση να σταματήσετε να παίζετε και να πάτε στην προπονητική; Γιατί στα 18, ξέρω ότι πολλοί δεν είναι αρκετά ώριμοι για να πάρουν μια τέτοια απόφαση.
«Έχεις δίκιο. Μου άρεσε το μπάσκετ. Όλο τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα με το μπάσκετ. Το όνειρό μου ήταν σαν πολλά παιδιά να γίνω επαγγελματίας παίκτης μπάσκετ, να παίξω σε μια επαγγελματική ομάδα στην Τουρκία. Αλλά έπρεπε να αποδεχτώ την κατάσταση, ότι δεν μου έδωσαν την ευκαιρία να παίξω επαγγελματικά. Και όταν μου πρότειναν να αρχίσω να προπονώ στο μίνι μπάσκετ, στο μεταξύ, άρχισα να φοιτώ και στο πανεπιστήμιο. Σπούδασα Οικονομικά στο πανεπιστήμιο, αλλά δεν ήθελα να αποχωριστώ το μπάσκετ. Οπότε δέχθηκα και θυμάμαι ότι τις πρώτες δύο-τρεις μέρες που ξεκίνησα να προπονώ παιδιά 10 και 11 ετών, ήρθαν οι γονείς και μου είπαν «Ευχαριστούμε πολύ, ήταν η καλύτερη προπόνηση που είδαμε μέχρι τώρα» και ήταν αυτό που μου έδωσε κίνητρο για αυτή τη δουλειά. Και μετά ήμουν προπονητής για 7-8 χρόνια σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες στην Εφές».
Πιστεύετε ότι μπορείτε να δείτε αν ένας έφηβος μπορεί να γίνει καλός προπονητής; Υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά;
«Νομίζω, ναι. Όταν βλέπω εφήβους που αγαπάνε και καταλαβαίνουν το μπάσκετ, μπορώ να πω αν μπορεί να γίνει κάποιος καλός προπονητής».
Πρόκειται λοιπόν για μπασκετικές γνώσεις. Πιστεύετε ότι υπάρχουν άλλα χαρακτηριστικά, όπως το να είσαι καλός με τους ανθρώπους ή παρόμοια πράγματα που έχουν επίσης σημασία;
«Σημασία δεν έχει μόνο να έχεις μπασκετικές γνώσεις, να ξέρεις πολύ καλά τα τεχνικά, τα τακτικά. Το πάθος είναι πολύ σημαντικό. Και μετά η αυτοπεποίθηση, γιατί όπως σε όλες τις δουλειές, υπάρχουν μερικές φορές που οι νέοι προπονητές κάνουν κάποιο λάθος. Επίσης το να προσπαθείς να βελτιώνεις τον εαυτό σου, δεν πρέπει ποτέ να πιστεύεις ότι είσαι αρκετός. Ακόμα και τώρα, δεν σκέφτομαι ποτέ ότι είμαι στην κορυφή. Υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορείς να μάθεις, να ακολουθήσεις, να κάνεις σεμινάρια, να ακολουθήσεις τους άλλους προπονητές και να συνεχίσεις να εργάζεσαι με υπομονή. Και, φυσικά, μετά, να είσαι τυχερός στη ζωή. Κάποιος να καταλάβει ότι έχεις αυτό το πάθος, είσαι πολύ καλός και να σου δώσει την ευκαιρία. Να είσαι προπονητής σε καλές ομάδες, όχι, δεν εννοώ τις επαγγελματικές ομάδες, αλλά καλή ομάδα νέων, για να βελτιώσεις τους παίκτες και να δείξεις στον εαυτό σου ότι έχεις το χαρακτηριστικό να είσαι πρώτος προπονητής».
Θυμάστε την πρώτη σας νίκη ως προπονητής;
«Όχι».
Ίσως λοιπόν την πρώτη σας ήττα;
«Ναι, την ήττα, φυσικά. Θυμάμαι την ήττα στο Βερολίνο, φυσικά, στον τελικό της EuroLeague. Αλλά, η πρώτη νίκη σαν πρώτος προπονητής, ήταν στην Τέλεκομ Άνκαρα, την πρώτη μου χρονιά στην Τέλεκομ Άνκαρα, που ήμουν 30 ετών. Και θυμάμαι, ότι στην ομάδα είχα δύο παίκτες που ήταν 33, 34 ετών. Και για μένα ήταν καταπληκτική εκείνη η σεζόν. Ξεκινήσαμε τέλεια. Όλοι μετά στην Τουρκία, μετά από εκείνη τη σεζόν, άρχισαν να μιλούν για μένα, ότι ήμουν μόλις 30 χρονών, ότι αυτός ο τύπος θα είναι μεγάλος προπονητής. Η Τέλεκομ Άνκαρα ήταν ομάδα μεσαίου επιπέδου μέχρι να πάω και στην πρώτη σεζόν παίξαμε τον τελικό στο τουρκικού πρωταθλήματος και προκριθήκαμε στην Ευρώπη».
Πιστεύετε ότι ήταν δύσκολο, να έχετε τον σεβασμό από παίκτες, που ήταν μεγαλύτεροι από εσάς εκείνη την εποχή;
«Ποτέ, λόγω του χαρακτήρα μου. Θυμάμαι έναν παίκτη, πολύ αστείο τύπο, τον Μίρκο Μιλίτσεβιτς. Ήταν 34 χρονών και τον πήραμε μεταγραφή. Ήταν από τους καλούς σέντερ στην Ελλάδα, στην Πάτρα έπαιζε. Ήρθε όμως στην πρώτη προπόνηση και ήταν 145 κιλά. «Ω Θεέ μου, είπα». Και ο κόσμος, ο πρόεδρος, ο μάνατζερ, ξέρεις, όταν κάνεις κάποια μεταγραφή, έρχονται να ελέγξουν. Ήταν η πρώτη μου χρονιά. Είπα «Θεέ μου πήρα μεταγραφή αυτόν τον τύπο». Ήταν πολύ καλός στα βίντεο, αλλά τα βίντεο που είχα δει ήταν πριν από τέσσερις μήνες στο πρωτάθλημα. Σε αυτούς τους τέσσερις μήνες κοιμόταν κι έτρωγε. Όλο το καλοκαίρι, δούλεψε απίστευτα. Τον πίστεψα, ποτέ δεν τον τρόμαξα. Γιατί αν τον τρόμαζα, μετά από δύο, τρεις εβδομάδες, θα είχαμε πάθει ζημιά, θα με απέλυαν και η προπονητική μου καριέρα θα τελείωνε σε ένα μήνα. Στο τέλος της σεζόν, ήταν ο MVP στο τουρκικό πρωτάθλημα. Έχασε 30 κιλά.
Έχω αστείες αναμνήσεις από εκείνη την εποχή. Τότε, στην αρχή της σεζόν είχαμε έξι-επτά εβδομάδες προετοιμασία. Και οι τρεις, τέσσερις εβδομάδες ήταν στον στίβο και στην Άγκυρα που ήμασταν, υπήρχε ένα γήπεδο. Γι' αυτόν ήταν πολύ δύσκολο να τρέξει τη διαδρομη, που είχε ένα κομμάτι που έβγαινες στο δρόμο και δεν ήταν μέσα στο στάδιο. Μετά την τρίτη, τέταρτη προπόνηση, άρχισα να τον βλέπω ότι ερχόταν πρώτος. Είπα «Θεέ μου, πώς μπορεί να νικήσει τα παιδιά;». Μετά μου είπαν, ότι στη μέση του δρόμου, έπαιρνε ταξί στο σημείο που δεν έβλεπα! Έκλεβε δύο, τρία χιλιόμετρα. Για μένα ήταν αστείο αυτό. Πάντα έχω μια ειδική επικοινωνία με τους παίκτες. Ήταν το ίδιο με έναν παίκτη του NBA, τον Ρίκι Γουίνσλο. Ήταν επίσης 32 ετών, πολύ επαγγελματίας. Ποτέ δεν φοβήθηκα και η αυτοπεποίθησή μου μπορεί να ξεκίνησε από εκεί».
Πιστεύετε ότι αν είχατε μια δύσκολη πρώτη σεζόν, η καριέρα σας θα ήταν τελείως διαφορετική;
«Ναι, σίγουρα. Έχει συμβεί σε πολλούς νέους προπονητές. Είναι πολύ σημαντικό για τους προπονητές να περιμένουν. Ήμουν έξι, επτά χρόνια προπονητής στην ομάδα νέων. Ήμουν βοηθός προπονητή, μετά πρώτος βοηθός προπονητή στην Εφές. Περίμενα την ώρα μου και όταν μου ήρθε μια πρόταση από μια επαγγελματική ομάδα, πίστευα ότι ήταν η ώρα μου. Ήταν η σωστή ώρα. Πρέπει να περιμένεις την σωστή ώρα για να είσαι έτοιμος. Αν πας νωρίτερα και κάνεις λάθη…».
Σημασία έχει λοιπόν η υπομονή.
«Ναι».
Ξέρω ότι είστε οικογενειάρχης και ξέρω ότι ο πατέρας σας ήταν ένας πολύ επιτυχημένος επιχειρηματίας. Γιατί επιλέξατε το μπάσκετ από τις επιχειρήσεις;
«Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Ναι, είχαμε μια επιτυχημένη οικογενειακή επιχείρηση. Όταν αρχίζω να προπονώ και τελείωσα το πανεπιστήμιο, ο πατέρας μου, μου είπε «Τι κάνεις στο μπάσκετ; Έλα στην επιχείρηση να δουλέψουμε». Και η εταιρεία ήταν πολύ καλή. Και του είπα «Δώσε μου μια ευκαιρία». Στην αρχή της καριέρας μου, στην ομάδα νέων, μου έδωσαν πολύ καλά χρήματα, αντίστοιχα με επαγγελματία προπονητή. Είπα στον πρόεδρο Όχι, δεν θέλω να γίνω επαγγελματίας. Δώσε μου μισθό μερικής απασχόλησης, γιατί πρέπει να πείσω κι εγώ τον πατέρα μου».
Οπότε πήγαινα στη δουλειά μέχρι τις τρεις και μετά το απόγευμα πήγαινα για την προπόνηση. Κάθε μήνα, άρχισα να πηγαίνω νωρίτερα στην προπόνηση για να παρακολουθώ την επαγγελματική ομάδα. Και μετά από ένα χρόνο, προπονούσα την ομάδα μαθητών και η ομάδα μου κέρδισε τον τουρκικό τίτλο. Και είπα στον πατέρα μου ότι τώρα είμαι πρωταθλητής, θα συνεχίσω την καριέρα μου στο μπάσκετ, δεν θα έρθω άλλο στη δουλειά. Και αυτός, δέχθηκε. Και μετά, για πολλά χρόνια, ήταν ο νούμερο ένα θαυμαστής μου».
Ίσως ο πατέρας σας δεν κατάφερε να σας φέρει στην επιχείρηση, αλλά νομίζω ότι με τον γιο σας καταφέρατε να το κάνετε μελλοντικό προπονητή. Μπορείτε να μου πείτε για τον γιο σας, γιατί νομίζω ότι είναι πολύ ενδιαφέρον.
«Ο γιος μου, αμέσως μόλις γεννήθηκε, ήταν ήδη μέσα στο γήπεδο. Μέσα. Ήμουν στην Μπεσίκτας εκείνη την περίοδο. Και είναι τυχερός γιατί σχεδόν τον πρώτο χρόνο που γεννήθηκε, κερδίσαμε τα πάντα στην Τουρκία. Πρώτη φορά μετά από 57 χρόνια πρωταθλητές Τουρκίας και μετά από 27 χρόνια Κυπελλούχοι Τουρκίας. Και πρωταθλητές στο FIBA Euro Challenge! Και ήταν χαρούμενος, που είδε όλη την ατμόσφαιρα. Και μετά, όταν πήγα στη Γαλατασαράι, πάλι, ήταν πάντα μέσα. Στα αποδυτήρια μαζί μου, άρχισε να βλέπει βίντεο μαζί μου, τις αναλύσεις.
Μετά, στην Εφές ήταν τριγύρω, από οκτώ χρονών μέχρι 12-13 ετών. Έζησε άλλη μία επιτυχημένη σεζόν με την Εφές. Πρωταθλητές EuroLeague, πρωταθλητές Τουρκίας, back to back. Ήταν ένα από τα μέλη του κλαμπ. Μερικές φορές είμαι σκληρός, για παράδειγμα, με τους παίκτες. Μπαίνει μέσα στα αποδυτήρια, αρχίζει να μιλάει μαζί τους. Έρχεται να μιλήσει μαζί μου, μου λέει να είμαι ήρεμος. Όταν πήρα την μεταγραφή στον Παναθηναϊκό, ήταν εντελώς αντίθετος γιατί στην Εφές όλοι τον αγαπούσαν, του άρεσε. Αλλά κατάλαβε ότι και εδώ υπάρχει μια οικογενειακή ατμόσφαιρα. Ο κόσμος είναι απίστευτος. Και τώρα έχει ενταχθεί στον Παναθηναϊκό. Τώρα είναι σαν βοηθός προπονητή. Έρχεται σε κάθε προπόνηση μετά το σχολείο. Έρχεται σε πολλά παιχνίδιαα, ακόμα κι εκτός έδρας. Φέτος θα είναι λίγο δύσκολο γιατί αρχίζει να σπουδάζει στην Αθήνα, στη βρετανική σχολή. Ακολουθεί τα πάντα, το NBA, την Ευρωλίγκα.
Έχει μεγάλο πάθος για το άθλημα και ελπίζω και πιστεύω ότι θα είναι η δουλειά του στο τέλος. Ξέρεις τι μου είπε; «Δεν θα σπουδάσω στο πανεπιστήμιο στα 17 μου. Θα ξεκινήσω να είμαι επαγγελματίας βοηθός προπονητή». Και του λέω «Ώπα, όχι. Εγώ σπούδασα στο πανεπιστήμιο. Πρέπει κι εσύ να σπουδάσεις στο πανεπιστήμιο». Δεν πραγματοποίησα τον στόχο μου, το όνειρό μου να γίνω ο πρώτος Ευρωπαίος προπονητής στο ΝΒΑ, γιατί είναι πλέον πολύ αργά τώρα στα 58 μου. Θέλουν να πας εκεί για να κάνεις τον βοηθό τρία, τέσσερα χρόνια. Αλλά του είπα «Πήγαινε στο κολέγιο, άρχισε να δουλεύεις εκεί από το βίντεο». Ξέρει τα πάντα πλέον. Και νομίζω, ότι μετά, ίσως είναι ο νεότερος Ευρωπαίος προπονητής του ΝΒΑ!».
Πιστεύετε ότι μπορεί να γίνει καλύτερος προπονητής από εσάς;
«Ναι, νομίζω ναι! Γιατί, ξέρετε, η νέα γενιά, είναι πολύ επικίνδυνη. Η νέα γενιά θα είναι καλύτερη. Δεν ξέρω πώς μπορεί ο γιος μου να είναι καλύτερος από μένα. Δεν ξέρω αν μπορεί να φτάσει αυτούς τους τίτλους στην Euroleague, αλλά όπως σας είπα, πιστεύω ότι θα είναι ίσως στο μέλλον ο νεότερος Ευρωπαίος προπονητής, πρώτος προπονητής στο ΝΒΑ».
Φανταστείτε ότι μένει στην Ευρώπη. Θα τον θέλατε ως βοηθό σας;
«Στην πραγματικότητα, θα προσπαθήσουμε ακόμη και του χρόνου να του δώσουμε κάποια επίσημη θέση. Αλλά φυσικά, δεν ξέρω τώρα τους κανόνες για το ελληνικό μπάσκετ, λόγω της ηλικίας του. Αλλά νομίζω ότι μπορεί να αρχίσει να είναι βοηθός προπονητή μερικής απασχόλησης! Γιατί όχι; Ο κόσμος μου λέει ότι είναι πολύ νέος για την προπονητική, είναι 14-15 χρονών. Εγώ τους λέω, ότι υπάρχουν μερικά παιδιά στον κόσμο που σε ηλικία 13-14 ετών αρχίζουν να πηγαίνουν στο Χάρβαρντ και το Στάνφορντ. Είναι ιδιοφυΐες στη σχολείο. Ίσως είναι ιδιοφυΐα στο μπάσκετ! Γιατί όχι; Θα το δούμε, αλλά φυσικά θα είναι πολύ σημαντικό να συνεχίσει καλά στις σπουδές του».
Ας μιλήσουμε για τους back to back τίτλους σας με την Εφές. Ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που έχετε κάνει ποτέ, να κερδίσετε δύο τίτλους στη σειρά;
«Όταν έφυγα από τη Γαλατασαράι μετά από πέντε χρόνια το 2017, σε αυτά τα πέντε χρόνια, κέρδισα το τουρκικό πρωτάθλημα και το Euro Cup, τον μεγαλύτερο τίτλο στην ιστορία της Γαλατασαράι. Όμως ήταν καιρός να φύγω από τον σύλλογο και έμεινα χωρίς δουλειά. Πήγα στις Ηνωμένες Πολιτείες κι επισκέφθηκα πολλά μέρη. Σύλλογοι του ΝΒΑ, πολλοί καλοί προπονητές δέχθηκαν την επίσκεψή μου, όπως ο Πόποβιτς, που ήταν πολύ φιλικός μαζί μου. Έμεινα μαζί τους 10 μέρες. Ο Έτορε Μεσίνα ήταν βοηθός προπονητή εκεί και με βοήθησε πάρα πολύ. Μετά πήγα στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Έμεινα εκεί δύο, τρεις μέρες. Οι προπονητές με βοήθησαν. Μετά πήγα στο Μαϊάμι, το Κλίβελαντ. Οπότε δεν έμεινα σπίτι για να περιμένω δουλειά. Μετά από δύο μήνες, η κόρη μου άρχισε να σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι.
Εκείνη την περίοδο πήγα στο Μαϊάμι. Ήθελα να μείνω εκεί και να περιμένω, να ξεκουραστώ μετά από πολλά χρόνια που δούλευα συνέχεια. Και θυμάμαι ότι ήμουν εκεί μόνος κι έτσι κάλεσα τη γυναίκα μου, να έρθει να μείνουμε μαζί μια εβδομάδα στην κόρη μας. Η γυναίκα μου πήρε την πτήση από την Κωνσταντινούπολη. Εκείνο το βράδυ, με κάλεσαν από την Εφές. Μου τηλεφώνησε ο Αλπέρ Γιλμάζ, ο GM και με ρώτησε «Μπορείς να έρθεις αμέσως;». Είπα «Τι έγινε;». «Διώξαμε τον προπονητή μας και σε θέλουμε». Για μένα ήταν μια καταπληκτική προσφορά. Γιατί η Εφές ήταν ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην Τουρκία. Επίσης ήμουν προπονητής στην Εφές δύο φορές πριν. Το 2000, στο πρώτο Final Four που προκρίθηκε η Εφές, ήμουν ο πρώτος προπονητής. Στο τελευταίο πρωτάθλημα που πήρε στην Τουρκία, ήμουν εγώ ο προπονητής. Λέω, εντάξει, έρχομαι. Αλλά η γυναίκα μου ήταν στο αεροπλάνο και όταν ήρθε στο Μαϊάμι, που δεν είχαμε δει ο ένας τον άλλον για ένα μήνα, εγώ ήμουν στο αεροδρόμιο με τις βαλίτσες μου για να φύγω και μετά ήταν πολύ περίεργο, πολύ αστεία κατάσταση, Της είπα «Συγγνώμη, εσύ ήρθες, αλλά εγώ πρέπει να φύγω με αυτήν την πτήση».
Η Εφές ήταν στην τελευταία θέση της EuroLeague. Και πήγα στα μισά της σεζόν. Δεν είχα την ευκαιρία, φυσικά, να αλλάξω την ομάδα. Και τελειώσαμε τη σεζόν στην τελευταία θέση. Στο μεταξύ όμως κατακτήσαμε το Κύπελλο Τουρκίας. Αυτό μου έδωσε αυτοπεποίθηση, γιατί η ομάδα ήταν μεγάλο χάος. Ήρθαν πολλοί παίκτες, έφυγαν πολλοί. Στην αρχή της επόμενης σεζόν, μου είπε ο πρόεδρος: «Έργκιν, τώρα θα φτιάξεις την ομάδα σου, αλλά θα είσαι εσύ υπεύθυνος πλέον». Λέω, εντάξει, σίγουρα. Και άλλαξα όλη την ομάδα. Μόνο τρεις παίκτες κράτησα, τον Σίμον, τον Μπαλμπαγιάν και τον Ντάνστον. Έχτισα τη νέα ομάδα και με αυτή τη νέα ομάδα, αμέσως εκείνη τη σεζόν, παίξαμε στον τελικό της EuroLeague με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και κατακτήσαμε τον τουρκικό τίτλο. Αυτό ήταν καταπληκτικό! Αλλά αφού κερδίσαμε αυτό το τουρκικό πρωτάθλημα και τελειώσαμε την EuroLeague στη δεύτερη θέση, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι του χρόνου θα κερδίσω την EuroLeague.
Την επόμενη σεζόν ξεκινήσαμε απίστευτα! Σε 28 παιχνίδια στην κανονική περίοδο, είχαμε κερδίσει τα 24 και ο μέσος όρος των παιχνιδιών που κερδίσαμε ήταν οι 20 πόντοι. Ήταν καταπληκτικό, αλλά ξεκίνησε η πανδημία και η σεζόν σταμάτησε και ακύρωσαν τη σεζόν. Ήταν σοκ για όλους μας. Καταλαβαίνουμε ότι το μεγαλύτερο σοκ ήταν στον κόσμο για λόγους υγείας, αλλά για τη δουλειά, για μένα, για τον σύλλογο ήταν ένα σοκ. Όλοι μιλούσαν εκείνη την περίοδο, ότι ήμασταν το φαβορί. Όλοι έλεγαν ότι η Εφές είναι η καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Αλλά ακύρωσαν τη σεζόν. Κάναμε μια συνάντηση το καλοκαίρι με τον πρόεδρο. Και αποφασίσαμε να κρατήσουμε την ίδια ομάδα. Και ξεκινήσαμε ξανά με το ίδιο κίνητρο. Και με αυτό το κίνητρο, κατακτήσαμε τον τίτλο της EuroLeague. Τη επόμενη χρονιά, πάλι, κερδίσαμε τον τίτλο της EuroLeague και ήταν back-to-back».
Αλλά μετά από αυτό, επιλέξατε να έρθετε στον Παναθηναϊκό, που ήταν στην 17η θέση το έτος, πριν την άφιξή σας. Τι σας έκανε λοιπόν να αποφασίσετε να έρθετε εδώ;
«Μετά από πέντε καταπληκτικά χρόνια στην Εφές με τίτλο back to back, την τελευταία χρονιά ξεκινήσαμε με το όνειρο να κάνουμε threepeat. Αλλά δεν πήγε καλά. Δεν λειτούργησε. Και ήταν μεγάλο σοκ για όλους μας. Δεν φτάσαμε στα πλέι οφ. Ήταν ένα σοκ για όλους. Και για μένα! Πήγα στον πρόεδρό μου και του είπα ότι νομίζω ότι ήρθε η ώρα να φύγω. Πρέπει να βλέπεις κάποια στιγμή της καριέρας σου και να παίρνεις μια σκληρή απόφαση. Είδα επίσης ότι δεν μου είπε όχι. Μου είπε να περιμένω να τελειώσει η σεζόν. Στο μεταξύ, ήρθε ο Παναθηναϊκός, ο κύριος Γιαννακόπουλος. Με είχαν προσεγγίσει και άλλοι σύλλογοι το καλοκαίρι, αλλά είχα συμβόλαιο, οπότε δεν μπορούσα να φύγω. Αλλά το συμβόλαιό μου τελείωνε και δυστυχώς ήταν η χειρότερη σεζόν μου. Όμως, ήρθε ο Γιαννακόπουλος και μου είπε «Ακούσαμε ότι ίσως φύγεις. Δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι μπορεί να φύγεις από την Εφές», γιατί όλοι πίστευαν ότι είμαι ήρωας στην Εφές. Και του είπα «Ίσως, αλλά αν έχεις ένα project, σίγουρα, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να φύγω».
Και ήταν πολύ εντυπωσιακό. Μου είπε ότι ήταν όνειρό του τα τελευταία χρόνια να ξεκινήσει ένα νέο project και ότι με πιστεύει, όχι μόνο ως προπονητή, αλλά περισσότερο ως leader για να φτιάξω ξανά την ομάδα. Ήμουν περήφανος γι’ αυτό που μου είπε. Γιατί η οικογένεια του Γιαννακόπουλου, έχουν τον Παναθηναϊκό για 40 χρόνια. Και μου είπε ότι με «πάει» σαν άνθρωπο, τον χαρακτήρα μου. Δέχθηκα αμέσως. Και μετά πήγα στον πρόεδρό στην Εφές και του είπα ότι πιστεύω ότι είναι καλό να σταματήσουμε. Αλλά, μην ανησυχείς, θα συνεχίσω μέχρι το τέλος της σεζόν. Θέλω να κερδίσω τον τίτλο. Και μου είπε, εντάξει, δεν πειράζει. Είμαστε φίλοι, ας συνεχίσουμε μέχρι το τέλος της σεζόν. Και μετά κατακτήσαμε τον τίτλο στο τέλος της σεζόν. Όλα ήταν υπέροχα. Κάναμε μια μεγάλη τελετή και μετά ξεκίνησα τη σεζόν μου στον Παναθηναϊκό.
Όλοι μου είπαν, τι κάνεις εκεί; Αυτή η ομάδα, οκ είναι η μεγαλύτερη, αλλά πέρυσι τελείωσαν στην 17η θέση στην Euroleague. Τα τελευταία δύο, τρία χρόνια, πάντα έχαναν από τον Ολυμπιακό. Σε 14 αγώνες εναντίον του Ολυμπιακού, κέρδισαν μόνο ένα παιχνίδι. Αλλά, έχω την αυτοπεποίθηση να αλλάξω. Είναι η ώρα μου, γιατί έχω την εμπειρία. Το ίδιο έκανα και στην Εφές. Ναι, άλλαξα ξανά όλη την ομάδα. Μπορώ να κάνω το ίδιο και στον Παναθηναϊκό, γιατί έχουν ωραία κουλτούρα στον Παναθηναϊκό. Και μετά την πρώτη μέρα, που έφτασα στην Αθήνα, είδα τον σεβασμό σε όλους τους ανθρώπους στο δρόμο, στην πόλη, γιατί εδώ ο κόσμος στην Αθήνα είχε μεγάλο σεβασμό γι’ αυτό που έκανα πριν τον Παναθηναϊκό.
Όλοι άρχισαν να μου λένε επτά αστέρια, επτά αστέρια. Δεν καταλάβαινε τι εννοούν με τα επτά αστέρια. Λέω, εντάξει, εντάξει, επτά αστέρια, επτά αστέρια. Τότε μια μέρα στην προπόνηση, ρώτησα τον βοηθό μου, τον Χρήστο, τι εννοούν με τα επτά αστέρια; Μου είπε κοίτα τη μπλούζα σου. Βλέπω έξι αστέρια στο σήμα. Νομίζα ότι το έξι αστέρια, ήταν για τους ελληνικούς τίτλους. Κι έλεγα σε όλους, ότι μπορώ να καταφέρω να κερδίσω το ελληνικό πρωτάθλημα. Είχαμε μόνο τον Ολυμπιακό, μπορώ να τα καταφέρω. Μου είπε, ξέρεις, Εργκίν, ο Παναθηναϊκός κέρδισε έξι φορές την Euroleague, δες τα banners. Τώρα ο κόσμος θέλει τον έβδομο τίτλο της Ευρωλίγκας, όχι τον ελληνικό τίτλο. Φυσικά δεν ήταν εύκολο, αλλά μέρα με τη μέρα ξεκινήσαμε να βελτιώνουμε την ομάδα και τελικά ήταν μια ιστορική σεζόν για τον Παναθηναϊκό».
Πιστεύετε ότι αν ο κ. Γιαννακόπουλος δεν ήταν εδώ στον Παναθηναϊκό, δεν θα ερχόσασταν στην ομάδα;
«Δεν ξέρω, είναι πολύ δύσκολο, αλλά ο Γιαννακόπουλος έχει ένα μεγάλο όραμα, το θάρρος να κρατήσει έναν Τούρκο προπονητή σε μία από τις πιο σημαντικές ελληνικές ομάδες. Με πιστεύει. Είναι διεθνής τύπος, αλλά πιστεύει πάρα πολύ το ελληνικό μπάσκετ, τους Έλληνες παίκτες. Αν είδατε το ρόστερ μας, οι βασικοί μας παίκτες είναι Έλληνες παίκτες. Αλλά σε αυτή την ομάδα, έβαλε έναν Τούρκο προπονητή και δεν ξέρω αν κάποιοι άλλοι, μπορούσαν να έχουν αυτό το όραμα».
Να σας ρωτήσω ποια είναι η σχέση σας με τον Τύπο σήμερα;
«Τέλεια! Μου αρέσει η κοινωνική επαφή με τους ανθρώπους. Με τον Τύπο, με ανθρώπους του YouTube ή θαυμαστές. Αν καταλάβω ότι ο κόσμος είναι τίμιος. Δέχομαι όλες τις κριτικές, αλλά δεν δέχομαι αν έρθεις και είσαι επικριτικός, απλά γιατί θέλεις να κάνεις κριτική. Εκτός από αυτούς, είμαι ανοιχτός σε όλους τους ανθρώπους και προσπαθώ να είμαι χρήσιμος στον Τύπο, γιατί ξέρω ότι όπως κάνω εγώ τη δουλειά μου, έτσι κι αυτοί κάνουν τη δουλειά τους, αλλά φυσικά μερικές φορές πρέπει να πείς, συγγνώμη, δεν μπορώ να κάνω τη συνέντευξη, γιατί δεν υπάρχει χρόνος. Πρέπει να ισορροπήσω τις καταστάσεις».
Είπατε νωρίτερα στη συνέντευξη, ότι πιστεύετε ότι είναι πολύ αργά για να πάτε στο ΝΒΑ. Αν όμως μια ομάδα σας θέλει για πρώτο προπονητή σε δύο χρόνια, θα πηγαίνατε;
«Όταν το συμβόλαιό μου τελειώσει, αν υπάρχει κάποια σοβαρή πρόταση, φυσικά, είμαι επαγγελματίας προπονητής. Φυσικά, είναι μια μεγάλη ευκαιρία να δουλέψεις στο ΝΒΑ. Αλλά πιστεύω ότι υπάρχουν άλλα θέματα για το επάγγελμα του προπονητή. Αλλά, γιατί όχι; Έχω την αυτοπεποίθηση, πάντα. Δεν τρομάζω. Έγραψα ιστορία στην Μπεσίκτας. Έγραψα ιστορία στη Γαλατασαράι, στην Εφές. Back-to-back. Ήρθα στον Παναθηναϊκό της 17ης θέσης και κάναμε μια ιστορική χρονιά. Αν κάποιοι σύλλογοι του ΝΒΑ με καλέσουν, με όλη μου την αυτοπεποίθησή μου, θα πάω εκεί. Ρωτάει ο κόσμος, πώς μπορείς να διαχειριστείς τους παίκτες του ΝΒΑ; Στην καριέρα μου είχα πολλούς παίκτες του ΝΒΑ.
Είμαι ανοιχτός τύπος. Ξέρω την τακτική, έχω την αυτοπεποίθηση. Και αν έχω γύρω μου ένα κλαμπ, προσωπικό που να πιστεύει στη δουλειά μου, θα τα καταφέρω. Δεν φοβάμαι ποτέ. Είμαι σίγουρος ότι μπορώ να το κάνω και αυτό. Μου είπαν, ότι ίσως είσαι μάγος. Ίσως αυτό να είναι κάτι μαγικό. Με ρωτάνε, αν είναι το όνειρό μου. Όχι, τώρα δεν είναι όνειρό μου να πάω στο ΝΒΑ γιατί ο σύλλογος μου, η καριέρα μου είναι πλέον σε υψηλό επίπεδο στην Ευρώπη. Αν κάποιοι σύλλογοι του ΝΒΑ έχουν ένα όνειρο ή θέλουν να δώσουν μια ευκαιρία, να βελτιώσουν την κατάστασή τους, είμαι έτοιμος. Αλλά δεν είναι το όνειρό μου. Τώρα είμαι στην πρώτη θέση της EuroLeague».
Ποια είναι η Νο.1 συμβουλή σας σε κάποιον που θέλει να γίνει προπονητής;
«Η νούμερο ένα συμβουλή είναι: Ακολουθήστε τους μεγάλους προπονητές και προσπαθήστε να μάθετε από αυτούς. Και κάντε εξάσκηση με τις ομάδες σας, τις νεότερες ομάδες. Και μην είστε ποτέ εγωιστές. Και να είστε κοινωνικοί, να είστε χαλαροί. Ο κόσμος έχει αλλάξει. Πριν, στην εποχή μου, που ήμουν στο σχολείο, ο δάσκαλος ήταν αυστηρός. Τώρα, δεν είναι έτσι. Οπότε, τώρα, και σαν προπονητής, πρέπει να είσαι χαλαρός. Πρέπει να έχετε καλή σχέση με τους παίκτες σας. Πρέπει να είστε ειλικρινής απέναντί τους. Όποιος είναι καλός, μπορεί να παίξει. Πρέπει να τους βελτιώσετε και να τους δώσετε την ευκαιρία και την πρόκληση να είναι οι καλύτεροι».
Ο Έργκιν Άταμαν στις δηλώσεις του ενόψει του αγώνα του Παναθηναϊκού με την Μπασκόνια αναφέρθηκε στις δυσκολίες του αγώνα, αλλά και στον αν ο Κέντρικ Ναν είναι ο καλύτερος παίκτης της Ευρώπης.
Για το ματς με την Μπασκόνια: «Κάθε φορά στο δεύτερο παιχνίδι σε μια "διαβολοβδόμαδα" είναι το πιο επικίνδυνο. Είναι δύσκολο γιατί μετά από το πρώτο ματς έχουμε παίκτες που έχουν κάποια προβλήματα κι άλλους που κάνουν θεραπεία. Δεν θα έχουμε την ευκαιρία να προετοιμαστούμε τακτικά λόγω χρόνου, αλλά σε κάθε περίπτωση χθες παίξαμε καλά. Βρήκαμε την αυτοπεποίθησή μας και την επιθετικότητά μας και είχαμε σπουδαία υποστήριξη από τον κόσμο. Θα είναι πολύ σημαντικό να ξεχάσουμε τι έγινε χθες και να συγκεντρωθούμε στο αυριανό παιχνίδι με την Μπασκόνια, που είναι μια πολύ επικίνδυνη ομάδα. Εχει παίκτες με φοβερή επιθετική ικανότητα, όπως ο Χάουαρντ, ο Μονέκε και ο Σεντεκέρσκις. Πρέπει να είμαστε έτοιμη να παλέψουμε για να πάρουμε τη νίκη, που θα είναι πολύ σημαντική στο τέλος του πρώτου γύρου».
Για το κομμάτι της άμυνας: «Χθες όλα ήταν τέλεια. Όχι μόνο με την επιθετικότητα στην άμυνα, αλλά και στην επίθεση με τον Ναν που έκανε ένα φανταστικό πρώτο το δεκάλεπτο, γιατί πραγματικά τελειώσαμε το παιχνίδι από το πρώτο δεκάλεπτο. Αλλά όταν παίζεις στην έδρα σου πρέπει να έχεις αυτή την επιθετικότητα, να έχεις πηγαίνεις το ματς στη δύναμη και στις επαφές για να δείξεις τη δύναμη της ομάδας, αλλά πρέπει να το κρατήσουμε αυτό και στα εκτός έδρας παιχνίδια. Αλλά αυτό θα το σκεφτούμε αργότερα. Τώρα όλοι μας θέλουμε να κάνουμε την ίδια ατμόσφαιρα όπως χθες, με τον κόσμο μας. Είναι πολύ επικίνδυνο παιχνίδι. Η Μπασκόνια είναι καλή ομάδα με πολύ έμπειρο προπονητή, τον Λάσο. Κέρδισαν χθες εκτός έδρας τη Μακάμπι και είναι μια καλή νίκη για αυτούς».
Για το αν είναι όλοι οι παίκτες διαθέσιμοι: «Δεν ξέρω την κατάσταση του Παπαπέτρου. Είχε και κάποιο πρόβλημα ο Ναν, αλλά ελπίζω ότι αύριο θα είναι στο παιχνίδι».
Για τον Καλαϊτζάκη: «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του. Όταν είναι συγκεντρωμένος και επιθετικά δεν κάνει λάθη και παίζει για την ομάδα μας βοηθάει πολύ από τον πάγκο».
Για το αν ο Ναν είναι ο καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη: «Θα δούμε τον καλύτερο παίκτη της χρονιάς στο τέλος της σεζόν. Τώρα φυσικά ο Ναν χθες έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση. Αλλά και ο Χάουαρντ που θα παίξουμε αύριο έβαλε 27 πόντους κόντρα στη Μακάμπι εκτός έδρας. Υπάρχουν πολλοί καλοι παίκτες στην Euroleague και ο Ναν είναι ένας από αυτούς. Για να είμαι ειλικρινής ποιος είναι ο καλύτερος θα το δούμε στο τέλος της σεζόν. Για μένα ο καλύτερος παίκτης είναι ο πρωταθλητής, όπως πέρσι ο Σλούκας που αναδείχθηκε κιόλας».