Μάικ Μπατίστ
Ο Μπατίστ βοηθάει τους πυρόπληκτους στην Ελλάδα!
Τη δική του βοήθεια στους ανθρώπους που επλήγησαν από τις φονικές πυρκαγιές στην Ελλάδα θα προσφέρει ο Μάικ Μπατίστ.
Ο άλλοτε σέντερ του Παναθηναϊκού, όπως ο ίδιος ανακοίνωσε θα δημοπρατήσει το τρόπαιο που πήρε, όπως κάθε παίκτης μετά το Final Four 2009, τα παπούτσια που φορούσε στον τελικό του 2011 με τις υπογραφές όλων των παικτών και μία φανέλα με τα έξι αστέρια με την οποία έπαιζε τη σεζόν 2011-12! Τα χρήματα που θα μαζευτούν υα τα προσφέρει στους πυρόπληκτους της Ελλάδας, την οποία και αποκάλεσε δεύτερό του σπίτι.
Μάλιστα ο «μπουλντόζας» ανακοίνωσε πως σε λίγες ημέρες θα έρθει στη χώρα μας για να δει τους παλιούς του φίλους.
Αναλυτικά όσα είπε στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ και την εκπομπή «24 δευτερόλεπτα»:
«Κάθε μέρα που ξυπνάω νιώθω ευλογημένος, γιατί δεν είναι κάτι δεδομένο να είσαι υγιής. Όταν βλέπω στις ειδήσεις τέτοια δυσάρεστα νέα, όπως οι φωτιές στην Ελλάδα, μαυρίζει η ψυχή μου και προσπαθώ να το διαχειριστώ.
Τις προηγούμενες μέρες προσπαθούσα να σκεφτώ τρόπους για να βοηθήσω τον κόσμο. Σκέφτηκα να μαζέψω χρήματα μέσα από μία ηλεκτρονική διαδικασία. Θα δημοπρατήσω κάποια πράγματα από την προσωπική μου συλλογή που έχουν σχέση με τον Παναθηναϊκό. Αυτά που προσφέρω είναι το τρόπαιο που πήρα, όπως κάθε παίκτης μετά το Final Four 2009, τα παπούτσια που φορούσα στον τελικό του 2011 με τις υπογραφές όλων των παικτών και μία φανέλα με τα έξι αστέρια με την οποία έπαιζα τη σεζόν 2011-12.
Νιώθω ενθουσιασμένος που μπορώ να βοηθήσω γιατί έζησα στην Ελλάδα για δέκα χρόνια και πραγματικά την αισθάνομαι σαν το δεύτερο σπίτι μου. Όταν ανοίγω την τηλεόραση θέλω να ακούω μόνο ευχάριστα πράγματα για την χώρα και τώρα υπάρχουν άνθρωποι που έχασαν τα σπίτια και τις περιουσίες τους από αυτή την οικολογική καταστροφή.
Το καλοκαίρι του 2008, ήμουν παίκτης του Παναθηναϊκού και βρισκόμουν στο Όκλαντ, μία περιοχή που υποφέρει συχνά από πυρκαγιές, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών. Εκείνη τη φορά επί δύο-τρεις ώρες ήμασταν σε συναγερμό και ετοιμαζόμασταν να εκκενώσουμε την περιοχή. Γι’ αυτό τον λόγο νιώθω ευαισθησία για τους ανθρώπους στην Εύβοια και σε άλλες περιοχές που αναγκάστηκαν να αφήσουν τα σπίτια τους.
Τις επόμενες μέρες θα έρθω στο δεύτερο σπίτι μου, έχω να δω την Ελλάδα τέσσερα χρόνια. Θα έρθω για λίγες μέρες, για να δω φίλους και γνωστούς και να ζήσω όλα αυτά τα συναισθήματα που μου δημιουργεί αυτή η χώρα. Το προγραμμάτιζα πριν εμφανιστεί ο κορωνοϊός, όμως τα υγειονομικά πρωτόκολλα δεν το επέτρεψαν.
Έχει αποχωρήσει ο πρώτος προπονητής από τους Ορλάντο Μάτζικ, οπότε όλοι από το τεχνικό επιτελείο είμαστε ελεύθεροι. Ωστόσο θα προσπαθήσω να παραμείνω στο ΝΒΑ ως βοηθός προπονητή και να συνεχίσω να είμαι στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.
Περίμενα ότι κάποια στιγμή ο Γιάννης θα κατακτήσει το πρωτάθλημα. Είναι ο πιο δουλευταράς σε όλο το ΝΒΑ. Έχει μία απίστευτη νοοτροπία και αν δείτε τον τρόπο που μιλάει θα καταλάβετε τον χαρακτήρα του. Ανυπομονώ να δω πως θα τα πάει το Μιλγουόκι την επόμενη χρονιά, μετά το πρωτάθλημα που πήρε, ωστόσο είμαι σίγουρος ότι ο Γιάννης θα πάρει κι άλλο πρωτάθλημα».
Μπατίστ: «Στόχος να γίνω προπονητής στο ΝΒΑ ή στον Παναθηναϊκό» (vid)
Ο Μάικ Μπατίστ παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Pick 'n Roll» της Cosmote TV, αναφέροντας μεταξύ άλλων τα μελλοντικά του σχέδια, ενώ δεν έκρυψε και το όνειρό του να γίνει πρώτος προπονητής στον Παναθηναϊκό ή σε κάποια ομάδα του ΝΒΑ.
Αναλυτικά όσα είπε:
«Κάθε σεζόν γίνομαι καλύτερος. Τη χρονιά κατά την οποία συστήθηκα ως προπονητής στο Κάντον, αποτελούσα περισσότερο συμπλήρωμα και ήταν και πρόκληση παράλληλα για μένα. Το να είμαι δηλαδή έτοιμος πνευματικά να γίνω προπονητής.
Για πάρα πολλά χρόνια είχα μάθει να έχω στα χέρια τη μπάλα, είχα μάθει να είμαι καλός συμπαίκτης και ευχάριστη συνύπαρξη στα αποδυτήρια, όμως τώρα όλο αυτό αποτελεί ένα δεύτερο κεφάλαιο της ζωής σου, για το οποίο όμως δε διαθέτεις εγχειρίδιο με οδηγίες χρήσης για το πώς να πορευτείς, βήμα βήμα. Καθημερινά πρέπει να βγάζεις άκρη μόνος σου.
Προσπαθώ να βασίζομαι στις γνώσεις που απέκτησα αγωνιζόμενος στην Ευρώπη και τον Παναθηναϊκό. Το διάστημα των 14 ετών που παρέμεινα εκεί είναι πολύ μεγάλο, ένα διάστημα στο οποίο πολλοί δε φτάνουν, λόγω τραυματισμών ή άλλων παραγόντων.
Ήμουν υγιής, φρόντισα το σώμα μου, κοιμόμουν και έτρωγα καλά, οπότε αυτό βοήθησε στο να έχω αγωνιστική μακροζωία.
Απέκτησα «τόνους» γνώσης, στην οποία μπορώ να ανατρέχω και αυτό κάνω και τώρα στους παίκτες που κοουτσάρω, «μεταφέρω» τη γνώση που απέκτησα ως παίκτης και τώρα ως προπονητής.
Οι εμπειρίες ως παίκτης και ως προπονητής είναι μια «πολυτέλεια» που μου ανταποδίδει πολλά αυτή τη στιγμή».
-Μάικ ξέρω πως αγαπάς την Ελλάδα, εμείς σε αγαπάμε επίσης, ξέρω πως η Αθήνα σου λείπει και με υπηρεσιακά κριτήρια υπάρχει μόνο ένας τρόπος να σε ξαναδούμε εδώ. Έχει καμία πιθανότητα όλο αυτό; Λογικά θα υπάρχει κόσμος που θα ήθελε να σε δει να φοράς κοστούμι δίπλα στον πάγκο του Παναθηναϊκού.
Ποτέ δεν ξέρεις τι επιφυλάσσει το μέλλον.
Αν αυτή η ευκαιρία παρουσιαστεί όπως έγινε και όταν ήμουν παίκτης, θα την εξετάσω και αν ταιριάζει ως κατάσταση σε αυτό που θεωρώ καλύτερο για μένα και την οικογένειά μου τότε θα την υποστηρίξω.
Η θέση του πρώτου προπονητή, σε κάθε επίπεδο, αποτελεί σπουδαία τιμή. Ελπίζω λοιπόν μια μέρα να μου γίνει αυτή η τιμή, να επιτύχω ή να αποτύχω.
Ελπίζω πως μια μέρα θα έχω αυτή την ευκαιρία, όμως βαθιά μέσα μου γνωρίζω πως ότι κάνω τώρα, με προετοιμάζει για όταν θα είμαι έτοιμος. Το να γίνω κάποια στιγμή πρώτος προπονητής, είτε εδώ στο ΝΒΑ είτε στον Παναθηναϊκό και την Ευρώπη.
Θέλω να είμαι έτοιμος όταν ο χρόνος θα είναι σωστός. Χρόνο με το χρόνο βελτιώνομαι και εξελίσσομαι ως προπονητής.
Αυτό είναι κάτι που μου αρέσει ως τώρα με την καριέρα μου, το ότι ανήκω στο επιτελείο του Στιβ Κλίφορντ, ενός ανθρώπου που είναι δύο δεκαετίες στο ΝΒΑ, οπότε διαθέτει απίστευτες γνώσεις για το παιχνίδι.
Το να είμαι με έναν προπονητή που πρωτίστως είναι δάσκαλος πρωτίστως, είτε με τους παίκτες είτε με τους επιτελείς του.
Είναι πολυτέλεια το ότι μαθαίνω από αυτόν ώστε να γίνομαι καλύτερος μέρα με τη μέρα.
-Ποια είναι η άποψη σου για τον νέο ρόλο του Διαμαντίδη και του Αλβέρτη στον Παναθηναϊκό;
Είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτούς για την πρόκληση στην οποία ανταποκρίθηκαν, στο να προσπαθήσουν να αναδομήσουν στον Παναθηναϊκό και να αναβιώσουν το παρελθόν του.
Αυτοί οι δύο είναι οι κατάλληλοι. Έχουν εξαιρετική μπασκετική σκέψη και τεράστια αποθέματα διεθνούς εμπειρίας. Επίσης έχουν πολύ ικανή ματιά στο να εντοπίσουν το ταλέντο.
Η φετινή σεζόν ξέρω πως έχεις τις ιδιαιτερότητές της, όμως αρχής γενομένης από του χρόνου, χρονιά με τη χρονιά θα βλέπουμε καλύτερο προϊόν στο παρκέ και ελπίζω σύντομα να δούμε τον Παναθηναϊκό να κινείται εκ νέου στην ευρωπαϊκή ελίτ, όπως είχαμε κάνει εμείς τα προηγούμενα χρόνια.
-Δεν προπόνησες τον Χεζόνια στο Ορλάντο, αλλά εκεί ξεκίνησε την καριέρα του. Τι πιστεύεις γι αυτόν;
Είδα τα βίντεο με το Μάριο Χεζόνια κι αυτό με έκανε χαρούμενο το ότι ένιωσε αυτή την αγάπη και τον ενθουσιασμό από τους φίλους του Παναθηναϊκού, τους καλύτερους του κόσμου.
Όταν του δοθεί η ευκαιρία να παίξει μπροστά σε αυτούς του φιλάθλους, θα δει το παιχνίδι του να εκτοξεύεται λόγω της τεράστιας υποστήριξης που λαμβάνεις όταν παίζεις στο ΟΑΚΑ.
Είναι μια βάση φιλάθλων στην οποία δε γίνεται να γυρίσεις την πλάτη σου και είμαι χαρούμενος που θα το ζήσει αυτό, αλλά η χαρά μου θα μεγαλώσει όταν το κοινό επιστρέψει στο ΟΑΚΑ και δώσει αυτή την ώθηση στους παίκτες, την οποία ένιωσα εγώ και πολλοί άλλοι όταν αγωνιστήκαμε σε αυτό το διάσημο γήπεδο.
Μπατίστ: «Επικοινώνησα με τον Διαμαντίδη για να αναλάβω τον Παναθηναϊκό»
Τις επαφές που είχε με τον Δημήτρη Διαμαντίδη για να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού, μετά την απομάκρυνση του Γιώργου Βόβορα, αποκάλυψε σε συνέντευξή στην ιστοσελίδα gazzetta.gr και τον συνάδελφο, Γιώργο Κούβαρη, ο Μάικ Μπατίστ.
Ο «μπουλντόζας», ανέφερε μεταξύ άλλων πως ο νυν τζένεραλ μάνατζερ του «τριφυλλιού» και άλλοτε συμπαίκτης του, Δημήτρης Διαμαντίδης είχε μιλήσει μαζί του μετά το τέλος του Γιώργου Βόβορα για να καλύψει τη θέση του πρώτου προπονητή, αλλά το γεγονός πως είχε συμβόλαιο με τους Ορλάντο Μάτζικ αποτέλεσε τροχοπέδη. Παρόλα αυτά δεν απέκλεισε μελλοντικά να βρεθεί στην άκρη του πάγκου των έξι φορές πρωταθλητών Ευρώπης, δηλώνοντας για μία ακόμα φορά, οπαδός της ομάδας.
Αναλυτικά όσα είπε ο Μάικ Μπατίστ
-Νέες παραστάσεις για σένα ως προπονητής πλέον...
«Κάθε μέρα είναι συναρπαστική για μένα. Να είμαι κοντά στο μπάσκετ και να διασκεδάζω»
-Τελείως διαφορετική η εμπειρία Μάικ;
«Ναι, είναι μια διαφορετική εμπειρία. Ως παίκτης νιώθεις ότι έχεις τον έλεγχο του αγώνα και το πώς θα κυλήσει, αλλά τώρα δεν τον έχεις όπως όταν είσαι παίκτης. Ως προπονητής είναι διαφορετικό αλλά προσπαθώ να εφαρμόσω τη γνώση που έχω πάρει όλα αυτά τα χρόνια που έπαιζα στην Ευρώπη και να βοηθήσω τα παιδιά όσο μπορώ περισσότερο σε καθημερινή βάση. Έτσι νιώθω και εγώ ότι γίνομαι καλύτερος κάθε μέρα. Με το σταφ που έχουμε, δουλεύουμε με τον Στιβ Κλίφορντ και το τεχνικό επιτελείο του εδώ και τέσσερα χρόνια, τόσο στη Σάρλοτ όσο και στο Ορλάντο. Πρώτα απ' όλα ο Στιβ Κλίφορντ είναι ένας δάσκαλος. Με τους παίκτες του και το προπονητικό του σταφ. Όταν είσαι στην Ευρώπη και έρχεσαι εδώ και είσαι μ' έναν γνώστη του αθλήματος όπως είναι και ο Ομπράντοβιτς, αμέσως το μυαλό σου δουλεύει και μαθαίνει κάθε μέρα. Είμαι στο καλύτερο μέρος που θα μπορούσα αυτή τη στιγμή...»
-Θα ήθελες να πάρεις την νοοτροπία του Ομπράντοβιτς και να γίνει ο Αμερικανός Ζέλικο;
«Θέλω μόνο να είμαι ο εαυτός μου. Το να προσπαθήσω να βαδίσω στα χνάρια του Ομπράντοβιτς, σε οποιοδήποτε επίπεδο, θα είναι πολύ δύσκολο έργο. Αν δεις τη διάρκεια που είχε, δεν πιστεύουν ότι υπάρχουν πολλοί προπονητές που έστω να την αγγίζουν. Μόνο ο Φιλ Τζάκσον, πιθανόν ο Πατ Ράιλι και κάποιοι άλλοι όπως ο Γκρεγκ Πόποβιτς. Οτιδήποτε και αν κατάφεραν το έκαναν μόνοι τους. Και το να προσπαθήσεις να γίνεις σαν και αυτούς θα είναι πάρα, πάρα πολύ δύσκολο. Όμως θα ακολουθήσω τα πράγματα που έμαθα από εκείνον. Και θα είναι πράγματα τα οποία θα με βοηθήσουν να επιβιώσω εδώ. Αν δεις τα παιχνίδια του ΝΒΑ, υπάρχει πλέον πολύ pick n roll, αποστάσεις και πράγματα τα οποία έκανα στον Παναθηναϊκό. Ίσως να ήταν και αυτός ο λόγος που με προσέλαβαν. Φαίνονται και τα αποτελέσματα μέσω του Νίκολα Βούτσεβιτς, δύο φορές All Star παίκτης πλέον. Από τότε που ήρθαμε στο σταφ, συνέχεια εξελίσσουμε παίκτες με τον σωστό τρόπο. Βέβαια φέτος είχαμε πολλούς τραυματισμούς με αποτέλεσμα να βρεθούμε σε δύσκολη θέση. Ακόμα και αν χάνουμε παιχνίδια, ξυπνάμε το πρωί με αυτή τη φλόγα να μας καίει μέσα μας ώστε να γίνουμε καλύτεροι προπονητές και επίσης να βοηθάμε κάθε μέρα τους παίκτες. Και όσο το κάνουμε θεωρώ ότι οδεύουμε στην σωστή κατεύθυνση».
- Είχες πρόταση από τον Παναθηναϊκό να αναλάβεις την ομάδα ως πρώτος προπονητής;
«Δεν θα το έλεγα ακριβώς πρόταση. Όμως όταν είχαν αποφασίσει να κάνουν αλλαγή προπονητή, εμφανίστηκε το όνομά μου. Πράγματι είχα μιλήσει με τον Διαμαντίδη, αλλά και οι δύο καταλαβαίναμε την κατάστασή μου εδώ καθώς έχω συμβόλαιο για έναν ακόμη χρόνο. Όμως όταν λήξει το συμβόλαιό μου και δεν ανανεώσω και ταυτόχρονα είναι η καλύτερη επιλογή που θα μπορούσα να κάνω, δεν πρόκειται να την αγνοήσω. Το να έχω την ευκαιρία να δουλέψω με δύο συμπαίκτες με τους οποίους κερδίσαμε τόσα πολλά ματς μαζί, τόσους πολλούς τίτλους μαζί. Θα είναι υπέροχο να δουλέψω με μπασκετικά μυαλά. Θεωρώ ότι όλοι έχουμε υψηλό επίπεδο IQ, καλό μάτι στο να βλέπουμε το ταλέντο, οπότε θα δούμε τι θα γίνει. Ποτέ δεν λέω ποτέ και ποτέ δεν πρόκειται να κλείσω την πόρτα! Το να είσαι πρώτος προπονητής σε επαγγελματικό επίπεδο είναι τιμή. Και ελπίζω μια μέρα να πάρω την ευκαιρία μου. Και όταν την πάρω ελπίζω να είμαι 100% έτοιμος. Και αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση από την πρώτη μέρα που αποσύρθηκα από την ενεργό δράση. Να βρεθώ στην προπονητική. Δεν θέλω να λένε 'ε, αυτός προπονεί μόνο τους ψηλούς'. Κοουτσάρω όλους τους παίκτες. Εχω φιλοσοφία, έχω κανόνες, έχω αρχές, τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση όπου υπάρχουν plays που θέλω να εφαρμόσω και δω αν μπορούν να λειτουργήσουν. Όμως δεν είναι ακόμα η ώρα μου. Θα συνεχίσω το έργο μου και στα όσα κάνω τώρα. Και όταν έρθει η ώρα να γίνω πρώτος προπονητής ελπίζω να είμαι πανέτοιμος. Ήταν δύσκολη αποστολή, διαφορετική πίεση και διαφορετική πρόκληση. Θέλω να είμαι έτοιμος να οδηγήσω μια ομάδα στην σωστή κατεύθυνση και να τους μεταδώσω τη πλούσια ιστορία και γνώση που έχω από το μπάσκετμπολ».
-Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης και ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι τώρα εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις. Σου φαίνεται περίεργο να βλέπεις τους πρώην συμπαίκτες σου να είναι κατά κάποιον τρόπο τα «αφεντικά» του Παναθηναϊκού;
«Δεν θα έλεγα ότι είναι περίεργο. Κοιτάζοντας την ιστορία του μπάσκετμπολ, υπάρχουν πολλοί παίκτες που έχουν παίξει επαγγελματικά σε υψηλό επίπεδο και επιστρέφουν είτε ως προπονητές, είτε ως σκάουτερ, είτε να βρίσκονται στη διοίκηση των ομάδων και να παίρνουν αποφάσεις για να φέρουν παίκτες ή να διώξουν παίκτες. Είναι σαν περιστρεφόμενη πόρτα το μπάσκετμπολ. Οπότε δεν με εκπλήσσει καθόλου. Και αν υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι να μπορούν να επαναφέρουν τον Παναθηναϊκό σε στιγμές δόξας, είναι δύο άνθρωποι οι οποίοι το έχουν κάνει ως παίκτες. Γνωρίζουν τι ακριβώς χρειάζεται ώστε να επιστρέψουν όλες οι αξίες που έφερναν τις νίκες στον Παναθηναϊκό. Ελπίζω φέτος να πάρουν το ελληνικό πρωτάθλημα και την επόμενη σεζόν να γίνει καλύτερο scouting, να φέρουν καλύτερους παίκτες, να έχουν καλύτερο project απ' ότι φέτος και κάθε χρόνο θα γίνονται καλύτεροι και να κερδίζουν περισσότερους τίτλους. Ελπίζω να επιστρέψουν στο Final 4 και να κατακτήσουν και πάλι ευρωπαϊκούς τίτλους».
-Αυτό σημαίνει ότι παρά το «βαρύ» πρόγραμμα που έχεις στο ΝΒΑ, παρακολουθείς EuroLeague και Παναθηναϊκό...
«Δεν θα έλεγα ότι γνωρίζω επ' ακριβώς τι γίνεται, αλλά ναι. Παρακολουθώ. Προσπαθώ να βλέπω όσα περισσότερα ματς μπορώ. Είδα το παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα για παράδειγμα, όπου είχαν τον Καλάθη και τον Γιασικεβίτσιους στην άλλη πλευρά οι οποίοι ωστόσο αγαπάνε ακόμα την ομάδα που έπαιξαν. Από τότε που αποσύρθηκα φυσικά και έχω κρατήσει επαφή. Τα τρία πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα γιατί ήθελα να αποσυνδέσω τον εαυτό μου από τον Παναθηναϊκό. Δεν είμαι παίκτης πια. Δεν πηγαίνω πάνω-κάτω στο παρκέ πια. Δεν κάνω βουτιές για να πιάσω τη μπάλα. Ήταν πολύ δύσκολο για μένα να βλέπω τα παιχνίδια στην αρχή. Όμως ένιωσα άνετα με τον εαυτό μου όταν επέστρεψα στο σπίτι μου στην Αμερική και ύστερα από κάποιο διάστημα έκανα συνδρομή στην EuroLeague. Οπότε τώρα, ναι. Κρατάω επαφή και πάντα θα υποστηρίζω τον Παναθηναϊκό, χωρίς να με ενδιαφέρει πόσα παιχνίδια θα χάσει, ποιο θα είναι το ρεκόρ του και πόσους τίτλους θα κατακτήσει. Θα έχει για πάντα την υποστήριξή μου».
-Δέχεσαι μηνύματα τώρα από τους φίλους του Παναθηναϊκού; Και τι είναι αυτό που σου λένε κυρίως;
«Φυσικά! Δέχομαι μηνύματα στα social media και είναι πολύ όμορφο να ξέρεις ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θέλουν να επιστρέψεις και να ηγηθείς της ομάδας τους προκειμένου να επιστρέψει σε στιγμές δόξας. Θα είναι μια ωραία ιστορία να έχουν έναν πρώην παίκτη ο οποίος ήρθε πίσω από την Αμερική έχοντας κερδίσει τόσους πολλούς τίτλους με την ομάδα, τον είχε αγκαλιάσει και τον είχε αγαπήσει η χώρα. Θα είναι μια ωραία ιστορία. Αν και εφόσον γίνει θέλω να είμαι 100% έτοιμος προκειμένου να ηγηθώ της ομάδας να επιστρέψει σε στιγμές δόξας. Δεν ξέρω πότε θα γίνει αλλά προς το παρόν θέλω κάθε μέρα να βελτιώνομαι. Έχω κανόνες και αρχές που θέλω να εφαρμόσω στην άμυνα, έχω συγκεκριμένη φιλοσοφία στην επίθεση από τότε που έπαιζα στον Παναθηναϊκό. Ακόμα έχω αυτά τα plays στο μυαλό μου. Τα όσα είχαμε κάνει, συγκεκριμένες καταστάσεις με τον Διαμαντίδη και θέλεις να δεις αν και εφόσον μπορούν παίκτες να τα αντιγράψουν...»
-Pick n Roll;
«(γέλια) Φυσικά! Αυτό είναι το παιχνίδι τώρα στο ΝΒΑ. Τέσσερις έξω, ενας μέσα ή πέντε παίκτες έξω. Απλώνονται στο γήπεδο και μένει η ρακέτα ακάλυπτη. Είναι πολλά πράγματα τα οποία μαθαίνω εδώ. Είναι διασκεδαστικό να βρίσκομαι στο υψηλότερο επίπεδο όπως είναι διασκεδαστικό να βρίσκομαι δίπλα στο παρκέ και παρακολουθώ τους πιο ταλαντούχους παίκτες στον κόσμο. Νιώθω ότι βρίσκομαι τώρα στον παράδεισο. Δεν το είχα φανταστεί ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα. Ότι θα είμαι προπονητής στο ΝΒΑ. Να βλέπω παίκτες όπως ο Κάρι, ο Λεμπρόν, ο Γιάννης, ο Μπούκερ, ο Μπιλ, ο Τέιτουμ... Κάθε βραδιά βλέπεις πολύ ταλέντο στο παρκέ. Υπάρχουν στιγμές που εστιάζω σε συγκεκριμένους παίκτες και όχι στην ομάδα μας. Είναι κάποιοι τόσο σπουδαίοι και θες να δεις πώς προετοιμάζονται. Το footwork, το σουτ. Μαθαίνεις ακόμα και από παιδιά που είναι πιο νέα από εσένα. Και αν δεν εμπνευστείς από αυτούς τους παίκτες, καλύτερα να μην κοουτσάρεις καθόλου. Οπότε κάθε βράδυ κοιτάζω να βελτιωθώ και ελπίζω κάποια μέρα να γίνω και πρώτος προπονητής. Θα είναι τιμή και μεγάλη εμπειρία για εμένα».
Μπατίστ: «Ευχόμουν να έρθει στο ΝΒΑ ο Διαμαντίδης - Ανατριχιαστική η στήριξη του κόσμου» (vid)
Ο πολυτιμότερος σε προσφορά αμερικανός παίκτης που έχει περάσει ποτέ από τον Παναθηναϊκό, ο Μάικ Μπατίστ φιλοξενήθηκε στο «Orlando Magic Pod Squad» και πήγε πίσω στο χρόνο, την εποχή που μεσουρανούσε στα ευρωπαϊκά παρκέ με τη φανέλα του «εξάστερου».
Ο άλλοτε σέντερ των «πρασίνων» και νυν βοηθός προπονητή στους Ορλάντο Μάτζικ, μίλησε για την εμπειρία του στο «τριφύλλι» αλλά και όσα αποκόμισε από το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Παράλληλα αναφέρθηκε στη συνεργασία του με τον Δημήτρη Διαμαντίδη, ενώ σημείωσε πως η στήριξη των φιλάθλων του Παναθηναϊκού στην ομάδα είναι ανατριχιαστική.
Αναλυτικά όσα είπε
Για τη μετάβασή του από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη: «Η διαδρομή ήταν δύσκολη. Στο κολέγιο, το Arizona State, είχα όνειρα να μπω στο ντραφτ, οποτεδήποτε, είτε στο τέλος του πρώτου γύρου, είτε στο δεύτερο γύρο. Πήγα στο pre draft camp και έπαθα ρήξη χιαστού και αυτό ήταν άσχημο συναίσθημα γιατί πέρναγες από όλη αυτή την διαδικασία και είχες τους γιατρούς, έκανες εξετάσεις. Ήξερα τι έκανα. Ακόμα θεωρώ ότι ίσως να ήμουν τυχερός να γίνω ντραφτ σε κάποια ομάδα που θα μου έδινε τη σωστή αποκατάσταση. Αυτό δεν έγινε και πήγα πίσω στο Arizona State. Ο φίλος μου Έντι Χάουζ στη senior σεζόν του είχε τρομερά νούμερα και από εκεί κατάλαβα πως έπρεπε να πορευτώ. Έκανα σκληρές ερωτήσεις στον εαυτό μου γιατί ήταν αυτό που ήθελα να κάνω γιατί είναι πολύ απογοητευτικό όταν σε προδίδει το σώμα σου επειδή μοιάζεις με... σούπερ ήρωα στο παρκέ. Τότε έπαιξα το παιχνίδι της υπομονής.
Αυτό που συνέβη σε εμένα κράτησε 9-12 μήνες. Όλοι οι φίλοι σου έπαιζαν και διασκέδαζαν και δεν μπορούσες. Μετά την επέμβαση βιαζόμουν να πάω να παίξω κάπου και ο ατζέντης μου βρήκε ένα συμβόλαιο στο Βέλγιο. Πηγαίνοντας εκεί είχα μια πολύ καλή σεζόν. Επέστρεψα πήγα στο summer league με το Μιλγουόκι είχα κάποιες καλές εικόνες αλλά τα πράγματα δεν δούλεψαν με τον τρόπο που έπρεπε. Πήγαν στην Ιταλία. Η Μπιέλα είναι 45 λεπτά από το Μιλάνο. Έχει τρομερή κουλτούρα, φαγητό, ιστορία. Αλλά είναι διαφορετικά. Σου λείπει το σπίτι σου κάποιες στιγμές, άλλες στιγμές δεν θλες να πας σπίτι. Είχα ευθύνες στους ώμους μου για να φροντίσω την οικογένειά μου, οπότε έπρεπε να προχωρήσω. Το εύκολο ήταν να τα παρατήσω, αλλά υπήρχε πίεση στους ώμους μου και δεν μπορούσα να κάνω πίσω. Είχα μια ακόμα πολύ καλή σεζόν στην Ιταλία και είχα την ευκαιρία να παίξω με πολύ καλούς παίκτες, όπως ο Τζινόμπιλι.
Η ιταλική λίγκα ήταν πολύ ανταγωνιστική και ένιωθα πως ήταν η λίγκα μου. Αλλά ταυτόχρονα ένιωθα πως ήθελα παραπάνω πράγματα, ένιωθα πως μπορούσα να κάνω κάτι παραπάνω. Τότε έλαβα κλήση από τους Κλίπερς που με κάλεσαν στο καμπ των βετεράνων τους και είχα πολύ καλή εμπειρία με παίκτες όπως ο Κουέντιν Ρίτσαρντσον, ο Έλτον Μπραντ, ο Ολοβακάντι, ο Λαμάρ Όντομ. Θυμάμαι όλοι ήταν αυτοί εκτός και ο Άλβιν Τζέντρι που έδωσε την ευκαιρία και μου είπε όταν είμαι ελεύθερος να σουτάρω. Είχα πολύ καλό summer league. Θυμάμαι οδηγούσα και ο Τζέντρι ήταν δίπλα μου είπε ότι δεν μπορούσα να παίξω στην ομάδα. Ήταν ξανά απογοητευτικό Ακόμα κι αν αγαπώ τους Λέικερς, το να παίζω για τους Κλίπερς ήταν πολύ καλό γιατί έπαιζα στο σπίτι μου. Δεν πέρασαν 24 ώρες και έλαβα κλήση από τον Τζέρι Ουέστ, τον θρύλο των Λέικερς. Μπορείτε και μόνο να καταλάβετε πως ένιωθα, εγώ ένας φαν των Λέικερς από μικρός και ξαφνικά μιλούσα με αυτόν τον θρύλο. Λίγο αργότερα πήγα στο Μέμφις και τους Γκρίζλις αλλά στην πορεία άλλαξε το προπονητικό σταφ.
Έμαθα πράγματα απ' όλη αυτή τη διαδικασία. Ήθελα να μείνω στο ΝΒΑ, αλλά στην πορεία ήρθε η πρόταση από την Ελλάδα και δεν ήξερα τι να κάνω Δεν είχα πρόβλημα να επιστρέψω στην Ευρώπη, αλλά ένιωθα ότι είχα μια αρκετά καλή σεζόν στο ΝΒΑ και μπορούσα να βρω κάτι άλλο εδώ. Αυτό δεν συνέβη και έτσι υπέγραψα σε μια ομάδα στην Ελλάδα, τον Παναθηναϊκό, που κάνοντας έρευνα στην Ευρώπη έβλεπες ότι ήταν μια από τις πιπ σημαντικές ομάδες. Εκείνη τη στιγμή δεν ήξερα πού πήγαινα, δεν ήξερα πόσο μεγάλο κλαμπ ήταν ο Παναθηναϊκός. Οπότε είμαι σε μια νέα ξένη χώρα και μου πήρε χρόνο να προσαρμοστώ. Ευτυχώς έκανα αυτό το πράγμα για χρόνια και είχα μια πολύ παραγωγική καριέρα και είναι δεύτερο σπίτι πλέον για μένα. Κάποιες φορές βλέπω φωτογραφίες από την Ελλάδα και είναι πολύ έντονο το συναίσθημα για μένα, όταν βλέπεις μια φωτογραφία όλες οι σπουδαίες αναμνήσεις επανέρχονται στο μυαλό σου και εγώ έχω μια δεκαετία σπουδαίων αναμνήσεων. Η εμπειρια για μένα ήταν σπουδαία. Άρχισα στην Ευρώπη, πήγα στο ΝΒΑ είχα κάποια work outs. Ήταν μια καλή κατάσταση αυτή που βρέθηκα και κατάφερα να πετύχω πράγματα».
Για τον τελικό του 2007 με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας: «Έπαιξα εννιά χρόνια συνεχόμενα, μετά επέστρεψα για ένα χρόνο και αποσύρθηκα. Εάν έχετε τη δυνατότητα να δείτε κοινό στην Ευρώπη ζωντανά, πρέπει να το κάνετε. Θα ανατριχιάσετε με την στήριξη του κόσμου. Πριν από το τζάμπολ υπάρχουν 15.000 στο γήπεδο Υπάρχει τεράστια ένταση στο κοινό και αυτό ήταν που ήθελα. Κάποιες φορές χρησιμοποιείς την ενέργεια από τον κόσμο. Εκείνος ο τελικός του 2007 στο ΟΑΚΑ, ήταν στο γήπεδο που χρησιμοποιήθηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και αυτό το γήπεδο χωράει 18.000 αλλά αν δείτε βίντεο πρέπει να ήταν περίπου 25.000 κόσμος!
Ήταν η πρώτη φορά που γινόταν φάιναλ φορ στην Αθήνα ήταν μεγάλη υπόθεση και είχαμε μια ομάδα που εκπροσωπούσε την Ελλάδα. Ήταν μεγάλη υπόθεση για εμάς. Αντιμετωπίσαμε μια εξαιρετική ομάδα, την Ταού Κεράμικα με παίκτες όπως ο Λουίς Σκόλα, ο Τιάγκο Σπλίτερ, ο Πάμπλο Πριχιόνι. Τους κερδίσαμε στον ημιτελικό και αντιμετωπίσαμε την ΤΣΣΚΑ στον τελικό. Ήταν πολύ έντονο παιχνίδι, κερδίσαμε με 2 πόντους. Η ΤΣΣΚΑ είχε κατακτήσει τον τίτλο την προηγούμενη σεζόν και ήταν η ομάδα που υπερασπιζόταν το στέμμα της. Ο Τζέι Αρ Χόλντεν ήταν στην ομάδα και ήταν τρομερά ανταγωνιστικό. Βαθιά μέσα μου ήξερα ότι θα κερδίζαμε γιατί παίζαμε μπροστά στον κόσμο μας».
Για την αγάπη του κόσμου: «Όταν πήγα στον Παναθηναϊκό είχαν τον Ρόντνεϊ Μπιούφορντ και οι ιστορίες που είχα ακούσει δεν ήταν καλές και ξέρω τον Ρόντνεϊ προσωπικά, δεν είναι κακό παιδί. Αλλά έτσι προχωράνε τα πράγματα. Εγώ λειτούργησα διαφορετικά με τον τρόπο μου και αυτό άλλαξε το πώς βλέπει ο κόσμος τους Αμερικανούς που πηγαίνουν στην Ευρώπη. Όλοι θεωρούσαν ότι είμαστε τεμπέληδες και θέλουμε να σκοράρουμε. Εγώ προσπάθησα να προσαρμοστώ σε ένα διαφορετικό στυλ. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα για μένα. Είχα έναν πολύ απαιτητικό προπονητή. Εννοώ πως αν δεν ήσουν στο σωστό σημείο και δεν ήσουν στη γωνία θα στο έδειχνε και αυτό ήταν μεγάλη προσαρμογή για μένα γιατί στο ΝΒΑ τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Εάν δεν έκανες τη δουλειά, δεν τον ένοιαζε εάν η γυναίκα σου ήταν στο γήπεδο θα στο έδειχνε. Δεν ήταν κάτι προσωπικό, αλλά ήταν ένας τρόπος να σου δώσει το μήνυμα ότι πρέπει να κάτσεις στον πάγκο.
Γι αυτό ήταν πολύ δύσκολα τα πρώτα δύο χρόνια μου. Από την τρίτη σεζόν μου έκανα όλα όσα ήθελε η ομάδα από μένα Στην πρώτη μου σεζόν έπαιξα στο 4, αλλά την επόμενη μεταφέρθηκα στο 5 και οι προπονητές έλεγαν "Μάικ είσαι πιο γρήγορος από τους περισσότερους ψηλούς, είσαι δυνατός και μπορείς να φτιάξεις το δικό σου σουτ. Και θυμάμαι έλεγα στους προπονητές να μην ανησυχούν και να με βάλουν μέσα στο παρκέ. Και αυτό οδήγησε από την καταστροφή στην εκτόξευση. Φυσικά υπήρχαν και άλλοι παίκτες γιατί δεν μπορεί να τα κάνει όλα ένας παίκτης, αλλά αυτή η αλλαγή μας έκανε μια από τις καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη και είχαμε μια δυναστεία για 9 χρόνια. Αν δείτε το πόσους τίτλους κατακτήσαμε, δεν υπάρχει ομάδα στην Ευρώπη που να κατέκτησε τόσους τίτλους Το να είσαι μέρος αυτής της ιστορίας είναι πάρα πολύ καλό.
Όταν κατακτήσαμε τον πρώτο μας τίτλο στην Ελλάδα είχα την πρώτη μου νικηφόρα εμπειρία. Και αυτό με πήγε σε μια διαφορετική κατεύθυνση. Ένιωσα πως ήθελα να το κάνω ξανά. Μετά την πρώτη μου σεζόν με τον Παναθηναϊκό επέστρεψα στις ΗΠΑ να δω αν υπάρχει κάποια θέση ανοιχτή για ΝΒΑ. Το ίδιο έκανα και μετά τη δεύτερη σεζόν. Από την τρίτη σεζόν και μετά ήρθε σαν... έκρηξη. Ένιωθα σαν ροκστάρ όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ισπανία, στη Γαλλία υπήρχε κόσμος που σε ήξερε ήθελε αυτόγραφο, μια φωτογραφία και ήταν μια πολύ τρελή εμπειρία για μένα».
Για τον Δημήτρη Διαμαντίδη: «Θα πω ένα όνομα παίκτη που έπαιξα μαζί του, Δημήτρης Διαμαντίδης. Ήταν μέλος της Εθνικής του 2006 όταν κέρδισε τις ΗΠΑ. Εάν κάνετε έρευνα για μένα και γι αυτόν θα δείτε ότι είμαστε στο καλύτερο ζευγάρι πικ εν ρολ στην Ευρωλίγκα. Τρομερά μακρύς. Εάν ρωτάτε τη γνώμη μου είναι... σιωπηλός φονιάς. Μπορεί να μην μιλάει πολύ, αλλά όταν φορούσε το νούμερο 13 όλοι ήξεραν πού θα πάει η μπάλα στα τελευταία 5 λεπτά. Πραγματικά ευχόμουν να δοκίμαζε να έρθει εδώ. Το παιχνίδι του ήταν φτιαγμένο για το ΝΒΑ, αλλά πήγε από μια μικρή πόλη της Ελλάδας, την Καστοριά, στην Αθήνα και αυτό ήταν ένα σοκ για τον ίδιο. Στα πρώτα χρόνια του στην Αθήνα δεν οδηγούσε, λόγω του κυκλοφοριακού. Περπατούσε με τα πόδια στην Καστοριά. Εάν είχε την δυνατότητα να πάει στο ΝΒΑ θα είχε το ίδιο σοκ».
Φωτογραφία έπος με Ντομινίκ και Μπατίστ (pic)
Συνάντηση Παναθηναϊκών γιγάντων πραγματοποιήθηκε στις ΗΠΑ, εκεί ο «μύθος» του «τριφυλλιού» και του ΝΒΑ, Ντομινίκ Γουίλκινς, συνάντησε τον πολυτιμότερο Αμερικανό σε προσφορά στην ιστορία των «πρασίνων», Μάικ Μπατίστ.
Μάλιστα ο Μπατίστ ανέβασε τη συγκεκριμένη φωτογραφία στον λογαριασμό του στο Instagram κάνοντας αναφορά στα ευρωπαϊκά του Παναθηναϊκού και τα λάβαρα που υπάρχουν. Θυμίζουμε πως ο Γουίλκινς οδήγησε το «τριφύλλι» στην κατάκτηση της Ευρωλίγκα το 1996, ενώ ο Μπατίστ στην καριέρα του σήκωσε τρεις φορές το ίδιο τρόπαιο (2007, 2009 και 2011).
Η ανάρτηση του Μπατίστ
«Ντομινίκ Γουίλκινς 3+1=4 (96, 07,09,11). Βλέποντας το λάβαρο του Παναθηναϊκού ως Πρωταθλητή Euroleague του 1996, με σένα και με τον Φραγκίσκο Αλβέρτη ήταν για μένα το κίνητρο που χρειαζόμουν για να κερδίσω. Κάθε φορά που πατούσα το πόδι μου στο παγκοσμίου φήμης ΟΑΚΑ, το μόνο που είχα να κάνω ήταν να κοιτάξω ψηλά και ήταν ώρα για να παίξω. Ευχαριστώ OG».
Μπατίστ: «Είχε ισορροπία ο Παναθηναϊκός, τα εύσημα στον Βόβορα»
Τη νίκη του Παναθηναϊκού στη Μόσχα επί της Χίμκι σχολίασε με δηλώσεις του ο Μάικ Μπατίστ, ο οποίος φιλοξενήθηκε στη Nova. O «μπουλντόζας» ανέφερε πως η ισορροπία στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού ήταν ένας από τους παράγοντες που έφερε τη νίκη, η οποία πρέπει να πιστωθεί στον Γιώργο Βόβορα που είχε το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, όπως χαρακτηριστικά τόνισε.
Αναλυτικά όσα ανέφερε:
Για τη νίκη του Παναθηναϊκού: «Να συγχαρώ τον Παναθηναϊκό για μια μεγάλη εκτός έδρας νίκη. Είναι πολύ δύσκολο να νικήσεις εκτός έδρας, ειδικά όταν έχεις απουσίες. Συγχαρητήρια σε όλους. Είδα μια ισορροπημένη ομάδα. Ο Παπαπέτρου ήταν ηγέτης και πρώτος σκόρερ, Μήτογλου, Μπέντιλ, Μποχωρίδης πρόσφεραν σε πόντους. Είδα πολλούς να σκοράρουν και η ισορροπία ήταν ένας από τους λόγους της νίκης».
Για το μερίδιο του προπονητή στη νίκη: «Δίνω πολλά εύσημα στον κόουτς Βόβορα. Πρέπει να πιστωθεί την επιτυχία. Το παιχνίδι είχε πάνω-κάτω. Ο Παναθηναϊκός όταν έχασε τη διαφορά δεν τα παράτησε και στα τελευταία τρία λεπτά είδαμε μια νοοτροπία νικητή».
Για τη νέα εποχή που διανύει ο Παναθηναϊκός χωρίς ηγέτη: «Είναι πολύ δύσκολο να τους αντικαταστήσεις, αλλά είδαμε μια ισορροπημένη ομάδα, με Μποχωρίδη, Φόστερ, Νέντοβιτς. Και οι τρεις οργάνωσαν πολύ καλά. Δεν είναι Διαμαντίδης κανείς τους, αλλά η ομάδα πρέπει να ζήσει με αυτόν».
Για τον παιχνίδι με τον Ολυμπιακό την επόμενη αγωνιστική: «Θα είναι ένα σκληρό παιχνίδι το ντέρμπι. Ο Ολυμπιακός δεν έπαιξε καλά στην τελευταία περίοδο κι έχασε από τη Ζαλγκίρις. Θεωρώ ότι θα χρησιμοποιήσει αυτή την ήττα ως κίνητρο για να παίξει καλύτερα. Πρέπει ο Παναθηναϊκός να είναι έτοιμος γι’ αυτό. Ως Μάικ θέλω να βλέπω πάντα τον Παναθηναϊκό νικητή σε αυτά τα ντέρμπι».
Αφιέρωμα της ΚΑΕ στον Μάικ Μπατίστ (vid)
Με Διαμαντίδη και Μπατίστ οι δέκα κορυφαίοι του Παναθηναϊκού (vid)
Η Ευρωλίγκα κάλεσε τους φίλους του Παναθηναϊκού να ψηφίσουν τους κορυφαίους παίκτες του «τριφυλλιού» που θα συμπεριελάμβαναν στην καλύτερη ομάδα της τελευταίας δεκαετίας.
Όπως είναι φυσικό στην κορυφή της προτίμησης βρέθηκε ο Δημήτρης Διαμαντίδης, με τους Μάικ Μπατίστ και Νικ Καλάθη να ακολουθούν. Παρόντες επίσης οι Φώτσης, Γιασικεβίτσιους, Τσαρτσαρής αλλά και ο Σπανούλης.
Αναλυτικά η «πράσινη» δεκάδα:
10 - Βασίλης Σπανούλης
9 - Νίκολα Πέκοβιτς
8 - Ντρου Νίκολας
7 - Κώστας Τσαρτσαρής
6 - Τζέιμς Γκιστ
5 - Αντώνης Φώτσης
4 - Σαρούνας Γιασικεβίτσιους
3 - Νικ Καλάθης
2 - Μάικ Μπατίστ
1 - Δημήτρης Διαμαντίδης
Μπατίστ: «Αν μου έλεγε κάτι ο Ομπράντοβιτς θα έκανα τα πάντα να το πετύχω» (aud)
Για τον Παναθηναϊκό του 2009, για τον Ζέλικο Ομπράνοβιτς, για την απόφαση του Βασίλη Σπανούλης να μεταβεί στον Ολυμπιακό, για την Ελλάδα, αλλά και για το ενδεχόμενο να αναλάβει κάποια στιγμή τον πάγκο του «τριφυλλιού», μίλησε ο Μάικ Μπατίστ στο δεύτερο μέρος της συζήτησής του με τον Τζο Αρλάουκας.
Μεταξύ άλλων είπε
Για τον Παναθηναϊκό του 2009: «Το 2009 ήταν μία ξεχωριστή χρονιά. Ήμουν ενθουσιασμένος που θα παίξω με τον Πέκοβιτς. Ήταν πολύ δυνατός, δεν ήθελα να τον έχω αντίπαλο! Το ίδιο με τον Ντρου Νίκολας. Ένιωθα πως είμαστε πολύ δυνατοί. Δεν μας ένοιαζαν οι αριθμοί. Θέλαμε τρόπαια, τέλος. Τίποτα άλλο. Νιώθω ότι αυτή ήταν η καλύτερη version μας. Θα έκανα τα πάντα για την ομάδα και την δουλειά που ήθελε ο προπονητής. Αυτό έκανε ο Διαμαντίδης, αυτό κάναμε όλοι. Αν ο Ομπράντοβιτς μου έλεγε ότι έπρεπε να κάνω κάτι, θα έκανα τα πάντα για να το πετύχω. Αυτό ήταν το πλάνο μας. Αλλά αν δεις το ρόστερ μας... Ήταν γραφτό για εκείνη την ομάδα να πετύχει».
Για τα βίντεο και τις παρατηρήσεις του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τόνισε: «Οι συνεδρίες με τα βίντεο του Ομπράντοβιτς ξεχωρίζει τα παιδιά από τους ενήλικες! Πρέπει να είσαι έτοιμος. Πολλές φορές μου έλεγε ότι δεν θέλω να τα δω, ακόμα και αν έκανα καταπληκτική εμφάνιση. Σε προσγείωνε. Ήταν έντονα, αλλά σε βοηθούσαν. Έπρεπε να ήσουν πνευματικά έτοιμος. Πάντα μιλούσε για τα μικρά πράγματα, για τις λεπτομέρειες».
Για την απόφαση του Βασίλη Σπανούλη να ενταχθεί στον Ολυμπιακό: «Είχαμε μία ομάδα γεμάτη με σταρ. Ο Μπίλι είδε την ευκαιρία και αποφάσισε να φύγει. Ήμασταν δεμένοι στην ομάδα. Ήταν ο καλύτερος φίλος μου στην ομάδα! Ήταν ο συγκάτοικός μου, μιλούσαμε, μου έδωσε αυτοπεποίθηση να είμαι ο εαυτό μου. Με βοήθησε να βγάλω προς τα έξω την πραγματική νοοτροπία μου, την ενέργειά μου. Μου έλεγε να μην φοβάμαι, να μην σκέφτομαι τίποτα άλλο εκτός του μπάσκετ. Πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι το μπάσκετ είναι μία δουλειά. Είναι μία δουλειά. Δεν ξέρω τι έγινε στις συζητήσεις. Δεν είχα όμως μίσος ή νεύρα. Ήταν περίεργα, έπρεπε να παλέψω απέναντί του. Έπρεπε να τον συνηθίσω με τα νέα χρώματα. Είναι ένα καθαρά μπασκετικό μυαλό. Ξέρει τα στατιστικά, τα συστήματα, τα πλάνα. Για μένα, ήταν ο καλύτερος συγκάτοικος».
Για την σχέση του με την Ελλάδα: «Έχω μία βαθιά αγάπη για την Ελλάδα, όχι μόνο για τον Παναθηναϊκό. Αγαπώ τους ανθρώπους στην Ελλάδα. Ένιωθα πως περπατούσα σε ένα σύννεφο, πως ήμουν κοντά στον παράδεισο. Δεν υπήρχε κάτι καλύτερο».
Για την προοπτική να αναλάβει την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού στο μέλλον: «Με έχουν ρωτήσει ξανά. Θα ήταν κάτι τρομερό. Θέλω να γίνω head coach, θέλω να δω αν μπορώ να διαχειριστώ την πίεση. Έχω μάθει πολλά δίπλα στον Στιβ Κλίφορντ. Η μετακίνηση στην Ευρώπη δεν είναι εύκολη. Υπάρχουν πολλά που πρέπει να σκεφτώ, τα παιδιά μου θα έπρεπε να μετακομίσουν, θα έπρεπε να ξεκινήσουμε από την αρχή. Δεν είναι εύκολο αυτό. Μου πήρε 3-4 χρόνια να προσαρμοστώ όταν γύρισα ξανά στις ΗΠΑ. Η προσαρμογή είναι ένα σημαντικό θέμα. Θα έπρεπε να υπάρχει μία τρομερή προσφορά στο τραπέζι για να το σκεφτώ με θετική διάθεση. Ξέρω την ομάδα, ξέρω τον σύλλογο, αλλά είναι πολλά στη μέση. Είναι στενάχωρο που έχουν τόσα χρόνια να βρεθούν στο Final Four. Υπάρχουν πράγματα που δεν επιτρέπουν στην ομάδα να βρεθεί στη κορυφή, αλλά είμαι σίγουρος ότι θα επιστρέψει εκεί. Θα ήθελα πάντως την ευκαιρία να αναλάβω μία ομάδα ως head coach».
(Θυμηθείτε το πρώτο μέρος εδώ)
Ακούστε ολόκληρο το podcast
Μπατίστ: «Τη σεζόν 2006-07 δεν μπορούσε κάνεις να μας σταματήσει» (aud)
Στο podcast του Τζο Αρλάουκας ήταν καλεσμένος ο Μάικ Μπατίστ, ο οποίος μεταξύ των όσων είπε αναφέρθηκε στην αγάπη που έλαβε στον Παναθηναϊκό, στα ντέρμπι των «πρασίνων» κόντρα στον Ολυμπιακό, αλλά και για το «τριφύλλι» της σεζόν 2006-07 όπου κατέκτησε την Ευρωλίγκα.
Μεταξύ άλλων ο Μάικ Μπατίστ είπε:
Σχετικά με την αγάπη που έλαβε από τον κόσμο είπε: «Όταν παίρνεις την αγάπη, ανεξάρτητα από την φυλή, το χρώμα, την ηλικία, αυτή η αγάπη επιστρέφεται. Περίμενα απλά να βρω το σωστό μέρος, στο οποίο κάποιος θα μπορούσε να με δεχτεί με ανοιχτές αγκάλες, για να δώσω κι εγώ την ίδια αγάπη».
Για τα ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού: «Όταν αυτές οι ομάδες συγκρούονταν, η ευρωπαϊκή υπεροχή ήταν στα καλύτερά της. Πολλές ομάδες στην Ευρώπη δεν είχαν αυτή την πρόκληση που είχαμε εμείς κάθε χρόνο, γιατί γνωρίζαμε ότι η αντιπαλότητα με τον Ολυμπιακό ήταν ιστορική και παραδοσιακή».
Για τον Παναθηναϊκός της σεζόν 2006-07: «Κανείς δεν μπορούσε να μας σταματήσει. Εκείνη τη σεζόν, το 2007, ήταν μια μαγική σεζόν για εμάς. Επειδή παίξαμε σε πολύ υψηλό επίπεδο από την αρχή ως το τέλος εκείνης της σεζόν. Όταν κοιτάζαμε ομάδες στο ΝΒΑ ή την Ευρώπη, αυτό δεν συνέβαινε».