Ο προπονητής αναπτυξιακών ηλικιών του Παναθηναϊκού, Ανδρέας Ντρένοβα παραχώρησε συνέντευξης την ιστοσελίδα pameathlitika.gr, όπου μίλησε για όλα τα θέματα σχετικά με το κομμάτι των Ακαδημιών, την εξέλιξη των παικτών μέσα από αυτές αλλά και τα χαρακτηριστικά των εκκολαπτόμενων ποδοσφαιριστών.

Παράλληλα αναφέρθηκε στα κριτήρια με τα οποία επιλέγεται ένας παίκτης από το «τριφύλλι» για να ενσωματωθεί στην Ακαδημία του, αλλά και το τι θέλει να αλλάξει στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Αναλυτικά όσα είπε

-Τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει ο νέος ποδοσφαιριστής για να ανταπεξέλθει στο σύγχρονο επαγγελματικό ποδόσφαιρο;

Το ποδόσφαιρο είναι τόσο δημοκρατικό σαν άθλημα που ενώ μπορεί να πιστεύεις πως γνωρίζεις πολλά γι’αυτό, την ίδια στιγμή σε διαψεύδει. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν πρέπει να είμαστε ποτέ απόλυτοι σε ό,τι αφορά τα χαρακτηριστικά και στο τι ψάχνουμε σε ένα ποδοσφαιριστή, δεν μπαίνουν όλα σε καλούπια…

Ωστόσο, η εικόνα του σημερινού ποδοσφαίρου, μας κάνει να θέλουμε παίκτες με ικανότητα λήψης αποφάσεων, υπο την πίεση χώρου, χρόνου και αντιπάλου. Που να καταφέρνουν να τις εκτελούν όσο πιο ποιοτικά γίνεται. Επιβάλλεται η τεχνική κατάρτιση να είναι σε υψηλό επίπεδο. Για την ακρίβεια, η ποδοσφαιρική σκέψη και η τεχνική θα πρέπει να είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Επιπλέον, ταχύτητα, physical, σωστή ατομική και ομαδική συμπεριφορά, είναι τα χαρακτηριστικά που πρέπει, ανάλογα με την ηλικία, σταδιακά να χτίσει ένας ικανός ποδοσφαιριστής.

-Πόσο σημαντική θεωρείς, την διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός αθλητή;

Με όποιο ταλέντο και να σε έχει προικίσει ο Θεός, η προσωπικότητα και ο χαρακτήρας, είναι αυτά που θα σου δώσουν την δυνατότητα να συνεχίσεις να προοδεύεις! Πρωταρχικό μέλημα του προπονητή μικρών ηλικιών είναι η διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός παιδιού.

Η σεμνότητα, η ταπεινότητα, η διάθεση για δουλειά, η διαχείριση των συναισθημάτων, η δίψα για εξέλιξη και ατομική βελτίωση με αγάπη και σεβασμό, είναι κάποια χαρακτηριστικά που κάθε παιδί πρέπει να αποκτήσει. Σημαντικό ρόλο, στην επίτευξη όλων αυτών, εκτιμώ πως έχει η ταυτόχρονη και ανιδιοτελής συνεργασία, γονέων, υπευθύνων ακαδημίας και προπονητών. Είναι απαραίτητη αυτή η συνεργασία, γιατί κάθε εμπλεκόμενος μόνος, δεν μπορεί να αλλάξει πολλά…

-Αν ένας νέος αθλητής, βάση δυνατοτήτων, δεν μπορεί να ασχοληθεί επαγγελματικά με το άθλημα ή δεν εξελίσσεται, πρέπει να ενημερώνεται και σε ποια ηλικία;

Σε οποιοδήποτε επίπεδο το παιδί έχει δικαίωμα να αθλείται. Το ποσοστό των παικτών που γίνονται τελικά επαγγελματίες, είναι χαμηλό. Αυτό δεν σημαίνει, πως δεν πρέπει να εκπαιδεύεται κάθε παιδί ξεχωριστά, με βάση τις αρχές της κάθε ακαδημίας.

Οι νέοι αθλητές σε βάθος χρόνου, εξελίσσονται, βελτιώνονται και μπορεί να δείξουν ικανότητες, που δεν είχαμε φανταστεί. Εμείς επιβάλλεται, να είμαστε εκεί σε αυτήν την περίπτωση, αλλά και στην περίπτωση που κάποιο παιδί δεν βελτιώνεται. Βοηθάμε τον κάθε παίκτη ξεχωριστά, γιατί από το ταξίδι της εκπαίδευσης, πρέπει να βγούνε όλοι κερδισμένοι και καλύτεροι στην κοινωνία μας.

Η αξιολόγηση είναι ένα πολύ δύσκολο κομμάτι. Θα πρέπει να υπάρχει ένας ολόκληρος μηχανισμός ανθρώπων που θα το αναλάβει, πάντα με γνώμονα το καλό του αθλητή. Αν θεωρήσουμε πως κάποιος δεν είναι σε θέση να ανεβαίνει τις ηλικιακές κατηγορίες, πιστεύω πως πρέπει να είμαστε ειλικρινείς μαζί του και να ενημερώνεται. Μόνο βοηθητικό μπορεί να είναι αυτό. Άλλωστε, το ποδόσφαιρο δεν σταματά σε μια ομάδα και μόνο ο ίδιος ο αθλητής βάζει τα όρια για το που μπορεί να φτάσει. Μόνο ο ίδιος, γνωρίζει πόσο το θέλει και πόσο θα το κυνηγήσει τελικά…

-Ένας παίκτης που το αξίζει, ένα ταλέντο, θα μπορέσει εύκολα να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής;

Εύκολο δεν είναι σε καμία περίπτωση. Το ποδόσφαιρο είναι από τη φύση του ένα απαιτητικό και ανταγωνιστικό άθλημα. Ο επαγγελματικός αθλητισμός γενικότερα, είναι ένας δύσκολος δρόμος, που απαιτεί πολλές θυσίες, έρχεσαι αντιμέτωπος με πολλές ώρες προπονήσεων, ελάχιστο προσωπικό χρόνο και μεγάλη πίεση. Σίγουρα, δεν είναι όλα αγιοποιημένα, διάφοροι αστάθμητοι παράγοντες, συμφέροντα, μανατζερς και άλλα, μπορούν να σταθούν εμπόδιο στην πορεία κάθε παιδιού.

Ωστόσο, πιστεύω πως όταν θέλεις κάτι πολύ, υπάρχει τρόπος να το κατακτήσεις. Κυρίως, μέσα από σκληρή δουλειά, και προσωπική βελτίωση. Αν δεν επικεντρωθείς στο ταξίδι, δεν θα έχεις την ευκαιρία να μάθεις αν θα φτάσεις στον προορισμό σου. Το κέρδος σου, όπως και να έχει, είναι να γίνεσαι όλο και καλύτερος. Μόνο εσύ αποφασίζεις αν θα τα παρατήσεις ή που είσαι ικανός να φτάσεις.

-Από που θεωρείς πως βγήκαν περισσότερα ταλέντα, από τις αλάνες ή από τις ακαδημίες και γιατί;

Ένα ταλέντο, φαίνεται και ξεχωρίζει παντού… Ωστόσο, έχοντας ζήσει και μεγαλώσει στην αλάνα, θα ήθελα ως προπονητής να δω τις ακαδημίες να ενσωματώνουν κάποια στοιχεία από εκεί.

Η αλάνα, δεν είχε τις ανέσεις και τον εξοπλισμό, αλλά έφτιαχνε δυνατούς ποδοσφαιριστές, ικανούς να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες και να μην τα παρατάνε. Τον πόνο, τη θλίψη, τις συγκινήσεις, τα γέλια και τις χαρές που έδινε η αλάνα εκείνη την εποχή, είναι πολύ δύσκολο να τα δώσει μια ακαδημία σήμερα στα παιδιά… Αυτός είναι και ο λόγος που στα παιχνίδια, θέλω οι παίκτες να έχουν ανεξαρτησία στη λήψη αποφάσεων και να βασίζονται στη δική τους κριτική.

Η ακαδημία είναι ένα προστατευμένο περιβάλλον, που θα έπρεπε να αντικατοπτρίζει την κοινωνία μας και την ίδια την ζωή, να προετοιμάζει τα παιδιά για τα εμπόδια που θα συναντήσουν μεγαλώνοντας και να τα εφοδιάζει με όλα εκείνα που θα χρειαστούν για να ανταπεξέλθουν. Αυτό έκανε η αλάνα…

-Ποια είναι τα καλά και ποια τα άσχημα που έχουν οι σημερινοί ποδοσφαιριστές, σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές;

Παλιότερα το ποδόσφαιρο δεν ήταν τόσο εξελιγμένο σε τεχνική και τακτική, ούτε τόσο τυποποιημένο. Στις προηγούμενες γενιές, βλέπαμε παίκτες να κουβαλάνε την ομάδα στις πλάτες τους, να παίρνουν αποτελέσματα μόνοι τους, με αυτοσχεδιασμό, ατομική προσπάθεια, δημιουργικότητα και ατόφιο ταλέντο. Αυτό προσέφερε περισσότερο θέαμα.

Φυσικά και σήμερα υπάρχουν ταλέντα, που εξυπηρετούν όμως το σύνολο. Το σύγχρονο ποδόσφαιρο , έχει γίνει πιο γρήγορο, πιο άμεσο, πιο ανταγωνιστικό, με λιγότερους χώρους. Με παίκτες που ” χτίζονται “, γυμνάζονται και εκπαιδεύονται για να ανταπεξέλθουν ανάλογα σε εξήντα παιχνίδια, υπο αντίξοες συνθήκες και απίστευτη κούραση. Καθετί καινούριο, μας αρέσει και το ακολουθούμε, αλλά προσωπικά θεωρώ πως το ποδόσφαιρο του 90 με 2000 με εκφράζει περισσότερο.

-Τι διαφορές έχουν οι ελληνικές ακαδημίες συγκριτικά με αυτές του εξωτερικού;

Με τον συνάδελφο μου τον Άγη Μερεμέτη, επισκεφθήκαμε τις ακαδημίες της Μπαρτσελόνα για δέκα ημέρες, ήταν μια μεγάλη εμπειρία και σίγουρα ένα πρότυπο ακαδημίας. Από τη στιγμή που έμπαινες στο προπονητικό, αντιλαμβανόσουν την οργάνωση που υπάρχει σε όλα τα επίπεδα.

Επιπλέον, την γνώση στο τεχνικό και εκπαιδευτικό κομμάτι. Με εντυπωσίασε η πειθαρχία και η ποιότητα των παιδιών, η ένταση και ο ανταγωνισμός στις προπονήσεις, η σχέση προπονητή και αθλητών, αλλά και η αφοσίωση όλων στο να πετύχουν τον στόχο της προπόνησης. Οι εγκαταστάσεις, τα γήπεδα και ο εξοπλισμός πληρούν όλες τις προϋποθέσεις.

Είναι αξιοθαύμαστο, το ότι συμμετέχει ένας ολόκληρος μηχανισμός. Υπάρχουν δύο με τρείς προπονητές (γυμναστής, προπονητής τερματοφυλάκων) και γιατρός σε κάθε τμήμα. Επίσης, υπεύθυνος μεθοδολογίας, που παρακολουθούσε από απόσταση, χωρίς να επεμβαίνει. Φυσικά, δεν υπήρχε καμία συμμετοχή γονέων. Είναι ξεκάθαρο πως οι ακαδημίες του εξωτερικού, επενδύουν στους παίκτες των ακαδημιών και δίνουν μεγάλη έμφαση στον τρόπο εκπαίδευσης τους.

-Πιστεύεις πως οι ελληνικές ομάδες στηρίζονται στις ακαδημίες τους;

Μεμονωμένα υπάρχουν περιπτώσεις παικτών που έχουν χρησιμοποιηθεί, αναλογικά όμως με τους ποδοσφαιριστές που υπάρχουν στις ακαδημίες, ο αριθμός είναι μικρός. Δεν πιστεύω πως ο Έλληνας ποδοσφαιριστής υστερεί σε ταλέντο, αυτό είναι ίδιο παντού, την διαφορά κάνει η εκπαίδευση του καθενός. Κατά την γνώμη μου, πρέπει να δώσουμε έμφαση σε αυτό, η προπόνηση να είναι δομημένη με ξεκάθαρους στόχους και όλοι οι εμπλεκόμενοι να γνωρίζουν τι θέλουν να πετύχουν και με ποιόν τρόπο.

Πρέπει να εμπιστευτούμε τους νεότερους παίκτες και να τους στηρίξουμε στα πρώτα τους βήματα. Αρκετοί από αυτούς θα μας δικαιώσουν . Θα είναι μεγάλη ικανοποίηση για έμενα και σαν αναπτυξιακό προπονητή του Παναθηναϊκού, κάποια παιδιά να πετύχουν τους στόχους τους, σε οποιοδήποτε τομέα της ζωής τους.

-Με ποια κριτήρια επιλέγει ο Παναθηναϊκός τους αθλητές;

Επιλέγουμε ένα παιδί μέσα από μια διαδικασία που ξεκινάει από τους σκαουτερς ή τους προπονητές που θα εντοπίσουν ένα συγκεκριμένο ταλέντο.

Υπάρχουν και κάποια χαρακτηριστικά που στοχεύουμε να έχουν τα παιδιά στην ακαδημία, χωρίς όμως να απορρίπτουμε και διαφορετικές, εξίσου αξιόλογες, περιπτώσεις. Εστιάζουμε, στην αντιληπτική ικανότητα του παίκτη, στην ποδοσφαιρική του ευφυΐα σε διάφορες καταστάσεις, αλλά και στην τεχνική του με τη μπάλα στα πόδια, σαν έμφυτο ταλέντο. Ωστόσο, αν στα δοκιμαστικά, κάποιο παιδί, έχει διαφορετικά καλά στοιχεία, φυσικά έχει τις ίδιες πιθανότητες να επιλεχθεί.

-Πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζουν οι γονείς το νέο αθλητή;

Ο ρόλος του γονέα στην εξέλιξη και εν τέλη στη διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός παιδιού, είναι καθοριστικός. Οι επιρροές της οικογένειας θα ακολουθούν το παιδί, σε μεγάλο βαθμό, σε όλη του τη ζωή. Σε ό,τι αφορά το κομμάτι του αθλητισμού, θεωρώ πως πρέπει να το αντιμετωπίζουν υποστηρικτικά. Χωρίς κριτική, αλλά με κατανόηση, εμπιστοσύνη και συζήτηση.

Το παιδί θα κάνει λάθη, μόνο μέσα από αυτά θα μάθει να τολμάει και είναι ανεξάρτητο. Μεταξύ ακαδημίας και γονέων, θα πρέπει να υπάρχει άμεση συνεργασία με σκοπό το καλό του αθλητή. Ωστόσο, οι γονείς δεν θα πρέπει να επεμβαίνουν σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις του προπονητή και τον τρόπο που αυτός ή η ακαδημία εκτελούν την εκπαιδευτική διαδικασία. Αντίθετα, θα πρέπει να τους εμπιστευτούν και να λειτουργούν εξίσου υποστηρικτικά. Πρέπει να γίνει κατανοητό πως όλοι μας αποτελούμε πρότυπο για κάθε παιδί, αυτό που του ζητάμε να ” γίνει ” ή να κάνει, πρέπει πρώτα να το κάνουμε εμείς…

-Τι αλλαγές θα ήθελες να δεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

Θα ήθελα κάποια στιγμή να δούμε ένα πιο ανταγωνιστικό ελληνικό ποδόσφαιρο, με πολλές ομάδες να διεκδικούν το πρωτάθλημα. Έχουμε ” ταλαιπωρηθεί ” αρκετά, από εξω αγωνιστικά προβλήματα και καταστάσεις, είναι λογικό όλα αυτά να υποβαθμίζουν το ποδόσφαιρο σαν προϊόν. Θα ήθελα σύντομα να αποτελούν παρελθόν, να πρωταγωνιστούν οι παίκτες και οι θεατές και το ποδόσφαιρο να είναι γιορτή. Μου αρέσει πολύ να βλέπω την αγάπη των φιλάθλων, αλλά δεν αποδέχομαι τον φανατισμό και την βία, είναι και αυτό κάτι που πρέπει να αλλάξει…

-Τι σχέδια έχεις για το μέλλον;

Θέλω συνέχεια να εξελίσσομαι και να μαθαίνω όσα περισσότερα γίνεται για τις μικρές ηλικίες και τα στάδια εκπαίδευσης. Στόχος μου είναι να προσφέρω το καλύτερο, σε κάθε νέο αθλητή. Μελλοντικά, θα ήθελα να κοιτάξω πίσω και να δω, πως ό,τι έκανα σε αυτό τον χώρο το έκανα με αγάπη και αρκετά από τα παιδιά, να έχουν προοδεύσει στη ζωή τους.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Με τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο συνεχίστηκαν τα φωτογραφικά αφιερώματα της ΠΑΕ Παναθηναϊκός στους παίκτες του φετινού ρόστερ.  

«Στην Ακαδημία οι ικανότητές του ξεχώριζαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Για τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο το βήμα στην πρώτη ομάδα εφέτος ήταν η αρχή και είναι στα πόδια του η συνέχεια να αποδειχθεί ακόμα καλύτερη», αναφέρουν οι «πράσινοι» για το νεαρό μέσο.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο Τζέικομπ Ουάιλι αν και δεσμεύεται με ένα ακόμα χρόνο συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό δεν αποκλείεται να αποχωρήσει από το «τριφύλλι» και έτσι έχει μπει στο στόχαστρο αρκετών ομάδων. Μία από αυτές φαίνεται πως είναι η Ουνικάχα Μαλάγα, η οποία σύμφωνα με δημοσιεύματα έχει στο προσκήνιο τον Αμερικανό παίκτη.

Ο Ουάιλι στη φετινή Ευρωλίγκα αγωνίστηκε σε 24 παιχνίδια και είχε κατά μέσο όρο 5.4 πόντους και 1.8 ριμπάουντ σε 11:47. Ο Αμερικανός φόργουρντ/σέντερ ξεκίνησε αρκετά αρκετά καλά τη χρονιά παίρνοντας χρόνο συμμετοχής τόσο επί ημερών του Αργύρη Πεδουλάκη, όσο και στα δύο παιχνίδια που οι πράσινοι είχαν στον πάγκο τους ως πρώτο προπονητή το Γιώργο Βόβορα.

Όμως με την άφιξη του Ρικ Πιτίνο τα πράγματα άλλαξαν, ο χρόνος του περιορίστηκε στο ελάχιστο και έτσι το μέλλον του στον Παναθηναϊκό είναι αβέβαιο.   

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Την καλύτερη παναθηναϊκή επίδοση στα 10.000 μέτρα την έχει ο Βαγγέλης Καρίμαλης, από τις 16 Σεπτεμβρίου 1989 στο διεθνές μίτινγκ στίβου που έγινε στην Πράγα. Ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός σε αφιέρωμα που έκανε αναφέρθηκε σε αυτό το γεγονός.

Αναλυτικά όσα αναφέρει

Ένα από τα πλέον απαιτητικά αγωνίσματα του στίβου είναι αυτό των 10.000 μέτρων όπου ο Παναθηναϊκός έχει κατά καιρούς τους δικούς του εκπροσώπους.

Την πιο «τρελή» παναθηναϊκή κούρσα πραγματοποίησε ο Βαγγέλης Καρίμαλης στις 16 Σεπτεμβρίου 1989 στο διεθνές μίτινγκ που  έγινε στην Πράγα.

Ο «πράσινος» αθλητής  τερμάτισε σε χρόνο 29.17.81 κάνοντας την καλύτερη επίδοση του Συλλόγου όλων των εποχών.

Σε ότι αφορά τις γυναίκες η καλύτερη παρουσία όλων των εποχών ήρθε από την Ελένη Λεβεντάκη που τερμάτισε σε 36.56.0  στις 29 Μαϊου 2017 στα Μέγαρα καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στο πανελλήνιο πρωτάθλημα.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Σε live συζήτηση μέσω του Instagram την οποία πραγματοποίησαν η Δώρα Παντέλη και ο Μιχάλης Κακιούζης, φιλοξενήθηκε ο Κώστας Τσαρτσαρής.

Ο παλαίμαχος άσσος του Παναθηναϊκού αναφέρθηκε για την καριέρα του ως παίκτης, αλλά και τις επιλογές του μετά από αυτή, μίλησε για το θέμα της αλλαγής ηγεσίας στην ελληνική Ομοσπονδία του μπάσκετ, αλλά και φυσικά για τον Παναθηναϊκό, πλέκοντας παράλληλα το εγκώμιο του Γιώργου Βόβορα.   

Αναλυτικά όσα είπε

Για την εμπειρία του στην Ισλανδία: «Από ένα κάμπ που πήγα στην Αμερική, βρέθηκα στην Ισλανδία. Βγήκα καλύτερος παίκτης του καμπ και μου έδωσαν μία ακόμα εβδομάδα υποτροφία εκεί. Τότε με πλησίασε ένα προπονητής Αμερικανοθρεμμένος που ήταν προπονητής και στην Ισλανδία.

Επέστρεψα Ελλάδα, τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως ήθελα οπότε σκέφτηκα την περίπτωση της Ισλανδίας και τελικά αποφάσισα να πάω.

Πήγα 7 Σεπτεμβρίου, με κοντομάνικο, αλλά γρήγορα κατάλαβα με τι καιρό είχα να κάνω, αφού τότε ήταν μόλις 8 βαθμοί κελσίου.

Για μένα ήταν μία εμπειρία ζωής. Ήταν σαν Πανεπιστήμιο, έμαθα να κάνω πράγματα που δεν θα τα έκανα αλλιώς.

Με συμπεριέλαβαν σε ένα μία ομάδα, All Star World το είχαν ονομάσει με την οποία πήραμε μέρος σε καμπ και γύρισα όλη την Αμερική παίζοντας με Αμερικανικά κολέγια. Από τα 1000 και 1500 άτομα ξαφνικά βρέθηκα να παίζω μπροστά σε 20 και 22 χιλιάδες θεατές. Τρομερή εμπειρία. 

Το καλό είναι ότι τα πήγα πολύ καλά, ήμουν πρώτος ριμπάουντερ στην Ευρώπη κι ένα πρωί με πήρε τηλέφωνο ο κύριος Παπαδημητρίου που ήταν τότε στην Εθνική Ελπίδων. Μιλήσαμε αρκετά και τελικά με κάλεσε στα δοκιμαστικά με την Ελπίδων στην Καλαμάτα».

Αν θα έλεγε στα νέα παιδιά να ζήσουν την ίδια εμπειρία με τον ίδιο στην Ισλανδία ή αλλού: «Σίγουρα θα βοηθούσε παιδιά να πάρουν τέτοιες εμπειρίες.Θα πρέπει και να είναι και τυχεροί αλλά και να έχουν παικτικά κάτι που θα ακουστεί το όνομά τους. Εγώ το είχα αυτό και ήμουν και τυχερός γιατί το όνομά μου έφτασε στα σωστά αφτιά. Αλλά από την άλλη αν είναι να μένουν τα παιδιά εδώ και να βασανίζονται με το Ελληνικό μπάσκετ στις μικρές ομάδες, αν θα πληρώνονται κτλ τότε ναι να πάνε να παίξουν έξω και στην Ισλανδία και όπου αλλού. Θα πρέπει να δουλεύουν πάρα πολλοί γιατί το ταλέντο τους δεν τους φτάνει. Πολλά σούπερ ταλέντα είχα γνωρίσει όλα αυτά τα χρόνια αλλά στην πορεία εξαφανίστηκαν. Η σημερινή γενιά έχει πρόβλημα με τα σόσιαλ, με το φαίνεσθαι με τους αυλοκόλακες και με τους haters. Αν μπεις στο τριπάκι και εγκλωβιστούν εκεί θα έχουν πρόβλημα. Αν δεν το κάνουν ή το κάνουν σωστά τότε μπορούν να βελτιωθούν. Μάνατζερς είχαμε κι εμείς, από τη δεκαετία του 90, απλά έχουν μπει σε πολύ μικρές ηλικίες και αντί να μπουν να παίξουν για την αγάπη για το άθλημα, παίζουν για να κάνουν λεφτά, για συμβόλαια κτλ».

Για τον Αργύρη Πεδουλάκη: «Ο κύριος Ζευγώλης στην Νήαρ Ήστ ήταν ο πρώτος που με πίστεψε, αλλά ο άνθρωπος με έφερε για να δοκιμαστικό ήταν ο κύριος Πολίτης. Στη συνέχεια ο κύριος Πεδουλάκης ήταν αυτός που με έβαλε να παίζω 40 λεπτά αν και άξιζα να παίζω δέκα λεπτά, μου έδωσε ευκαιρίες με έμαθε να προπονούμε σε υψηλό επίπεδο και πιστεύω πως ο Πεδουλάκης είναι ο ιδανικός για τις μικρές ηλικίες και να τους μάθει μπάσκετ. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι δεν μπορούν να πιουν την θάλασσα με ένα κουταλάκι. Θα πρέπει να κάνουν υπομονή, να έχουν επιμονή, να παλεύουν, να μάθουν από τα λάθη τους και να μην περιμένουν να παίξουν από τα 18 τους στον Παναθηναϊκό και στον Ολυμπιακό».

Για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς: «Υπογράφω το πρώτο μου συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό και αμέσως μετά φεύγουμε για φιλικά παιχνίδια. Στο πρώτο παιχνίδι δεν παίζω, αλλά κάνω την πρώτη προπόνηση.

Αρχίζει η προπόνηση και παίζω άμυνα με τον Μακ Ντόλαντ αν θυμάμαι καλά και κάνω ένα σοφτ χετζ άουτ και ξαφνικά σταματάει η προπόνηση και με.. κατσαδιάζει μπροστά σε όλη την ομάδα και μου κόβονται τα γόνατα. Έλεγα τι κάνει τώρα μπροστά σε όλους. Βέβαια αυτό γινόταν με όλους τους νέους και το είδα τα 10 χρόνια που έμεινα εκεί. Ήταν κάτι που το έκανε σε όλους. Ήταν και ένα τεστ για το αν μπορεί ο νέος παίκτης μπορεί να αντέξει στην πίεση. Αν δουλεύεις, παλεύεις, μαθαίνεις, πονάς την ομάδας, την αγαπάς κτλ ο Ομπράντοβιτς θα σε αγαπήσει.

Βλέπαμε πολύ βίντεο, είναι και ο κύριος Ιτούδης έτσι, αλλά πολλές φορές ξεπερνούσαμε το όριο το χρονικό, οι επιστήμονες λένε πως ένας άνθρωπος μπορεί να είναι φουλ συγκεντρωμένος σε ένα βίντεο περίπου 12 λεπτά, ε εμείς βλέπαμε... 112 λεπτά, μπορεί να μπαίναμε στις 6 και με την προπόνηση να τελειώναμε στις 12 το βράδυ.

Πρέπει να καταλάβει ο κόσμος ότι όταν τον βλέπετε να αλλάζει χρώματα στον πάγκο και να ουρλιάζει,  ότι δεν προσβάλει κανέναν στον πάγκο. Ήταν καθαρά μπασκετικά και ήταν ίδια με όλους. Χωρίς διάκριση. Ήταν ο Διαμαντίδης ή ο Ταταρούνης, ένας πιτσιρικάς που είχαμε θα ήταν το ίδιο.

Πολύ σκληρές προπονήσεις. Παρά μόνο μία μέρα πριν από αγώνα να ήταν λίγο πιο χαλαρή. Πολύ σκληρές, δέκα χρόνια που τον είχα δεν θυμάμαι πολλές χαλαρές προπονήσεις, έπρεπε να πας νωρίς να προετοιμαστείς για να μην τραυματιστείς. Προετοιμαζόμασταν πχ για την Σιένα που θα παίζαμε δύο εβδομάδες μετά, αλλά μέχρι τότε είχαμε χαλαρά ματς, αλλά εμείς προπονούμασταν και παίζαμε σε όλα τα ματς και σε όλες τις προπονήσεις λες και παίζαμε με την Σιένα την επόμενη μέρα».

Τι διαφορετικό είχε εκείνη η ομάδα και είχε τόσο καλές σχέσεις αν και μεγάλες προσωπικότητες: «Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι τα οικονομικά τότε ήταν πολύ καλύτερα από το τώρα. Άρα είχε να διαχειριστεί πολλά λεφτά άρα μπορούσε να διαλέξει από το πρώτο ράφι και με εξαιρετικό χαρακτήρα. Είχε αυτή την πολυτέλεια. Όταν φτιάχνεις τα αποδυτήρια όπως θες είναι εύκολα να φτιάξεις και το παρκέ. Έστισε έναν κορμό το 2003, με Λάκοβιτς, πιο μετά τον Διαμαντίδη, τον Χατζηβρέττα, τον Μπατίστ κτλ». 

Πως ήταν η πρώτη προπόνηση μετά τον Ομπράντοβιτς: «Τον Πεδουλάκη τον ήξερα από το Περιστέρι. Η πρώτη του χρονιά ήταν πετυχημένη, με μία ομάδα εντελώς νέα και πήρε ντάμπλ. Έκανε μεγάλη δουλειά, έβγαλε παίκτες, ήρθε ο Ματσιούλις και έδειξε το ταλέντο του, ο Γκιστ, είναι παιδιά που οφείλουν πολλά στον Πεδουλάκη. Το μόνο περίεργο ήταν το πρώτο βίντεο που εκεί που περίμενες να δεις Ομπράντοβιτς, Ιτούδη, Πιστιόλη κτλ είδες άλλους. Πολλά νέα παιδιά, σκέψου πως ήμασταν μόνο εγώ και ο Διαμαντίδης και έπρεπε να κρατήσουμε την ομάδα και να γνωρίσουμε ουσιαστικά τους πάντες από την αρχή».

Για την προπονητική και το ότι ασχολείται με τις μικρές ηλικίες: «Έβλεπα ότι πολλά παιδιά είχαν κενά στα βασικά του αθλήματος, έτσι αποφάσισα να κάνω αυτό το πράγμα, να μαθαίνω τα βασικά στα παιδιά, να κάνω πέρσοναλ και κατάλαβα ότι αυτό ήταν που μου άρεσε να κάνω. Γιατί βλέπεις παιδιά 15-16 ετών που δεν μπορούν να κάνουν αριστερό μπάσιμο, που δεν έχουν ισορροπία. Μ' αρέσει γιατί είμαι ήρεμος, δεν έχω άγχος, έφτασε σε σημείο να σπάω το στομάχι μου με τον καθένα που με έβλεπε στον δρόμο και έλεγε για την ήττα, έζησα τόσα χρόνια με το πρέπει. Μ' αρέσει αυτό, με γεμίζει να βλέπω τα παιδιά να βελτιώνονται και να σου λένε "κόουτς έπαιξα καλά κι έκανα αυτά που είπες", είναι υπέροχο και είμαι περήφανος».

Για το αν θα γύρναγε ως προπονητής στον Παναθηναϊκό για τους ψηλούς της ομάδας: «Θα το έκανα, είχα κάνει μία τέτοια κουβέντα με τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν ήταν ακόμη έτοιμοι για το κομμάτι αυτό. Στο ΝΒΑ βέβαια υπάρχουν προπονητές για κάθε θέση σχεδόν. Στην μετάβαση από Τζόρτζεβιτς σε Πεδουλάκη το έκανα αυτό το πράγμα. Στην πορεία όμως χάλασε, δεν τα βρήκαμε με την διοίκηση και δεν το προχωρήσαμε.

Αλλά θα ήθελα να το ξανακάνω. Υπό προϋποθέσεις βέβαια γιατί έχω οικογένεια που θα πρέπει να την σκεφτώ. Θα ήταν πολύ ωραία να το έκανα με τις σωστές συνθήκες και με όλη την οικογένεια μαζί».

Για την Εθνική ομάδα: «Θα με ενδιέφερε να ασχοληθώ με την ομάδα αλλά και πιο πάνω από αυτήν. Θα ήθελα να την βοηθήσω να κάνει το επόμενο βήμα, να βελτιωθεί. Με σκέφτομαι στον πάγκο να τραβάω το αφτί πιτσιρικά που κάνει ότι θέλει.

Όπως είχαμε εμείς τον κύριο Κολοκυθά, που τον σεβόμασταν, έτσι θέλω κι εγώ να γίνει και να βοηθηθεί η Εθνική ομάδα.

Θεωρώ το υλικό καλό, για 12αδα, όχι μόνο ο Γιάννης, όλοι και οι 12. Απλά έχουμε περάσει σε άλλη εποχή. Υπάρχουν πράγματα στην καθημερινότητα των παικτών που τους επηρεάζουν.

Πρέπει να υπάρχει ένας που να χτυπάει το χέρι στο τραπέζι ώστε να ξαναμπεί η ομάδα σε τροχιά επιτυχιών. Οχι εγώ, δεν θέλω να το κάνω. Υπάρχουν όμως αυτοί που μπορούν και φυσικά να δούμε ποιος θα είναι ο προπονητής και ποια η ηγεσία της Ομοσπονδίας για να δούμε τι θα γίνει».

Για το αν θα υπάρξουν αλλαγές στην ομοσπονδία: «Φαντάζομαι πως αν γίνουν εντελώς νόμιμα να υπάρξουν αλλαγές, νομίζω πως δεν θα είναι ο κύριος Βασιλακόπουλος. Όλοι βλέπουμε ότι πρέπει να αλλάξει η ηγεσία, αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε τα όσα έχει προσφέρει στο άθλημα. Πιστεύω απλά πως έχασε το τρένο όταν του προτείναμε να μπουν στην ομοσπονδία και αθλητές για να πάμε το άθλημα μαζί πιο κάτω, αλλά το αρνήθηκε.

Πιστεύω πως πρέπει να γίνουν πάρα πολλές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα».

Για τον Παύλο Γιαννακόπουλο και την οικογένεια Γιαννακόπουλου: «Στον Παύλο Γιαννακόπουλο, όπως γενικά στην οικογένεια, το Ελληνικό μπάσκετ χρωστά πολλά. Τους γνώρισα όταν πήγα να υπογράψω το πρώτο μου συμβόλαιο. Ήταν και ο κύριος Κώστας, ο τρίτος αδερφός, που ήταν αντιστάρ. Κάθε χρόνο γνώριζα και κάτι νέο για εκείνους, κάτι καλό. Υπήρχαν και εκρήξεις βέβαια, ως εργοδότες και ως φίλαθλοι του Παναθηναϊκού.

Θα λείψουν πάρα πολύ από το Ελληνικό μπάσκετ. Θετικές αναμνήσεις και για πάντα στην καρδία μου».

Για τον Βόβορα τώρα: «Ήταν αδικημένος που δεν συνέχισε να είναι ο προπονητής του Παναθηναϊκού από Πεδουλάκη σε Πιτίνο. Η ομάδα στα δύο ματς πήγε καταπληκτικά, είναι πολύ καλός προπονητής. Ο Πιτίνο δεν έκανε για τον Παναθηναϊκό, μας πρόσφερε πολύ ωραίες ιστορίες και ωραίες συνεντεύξεις τύπου. Έχασε παίκτες, η ομάδα δεν παρουσίασε τίποτα. Έπρεπε να προσαρμοστεί εκείνος στην Ευρώπη και όχι η Ευρώπη σε εκείνον. Πιστεύω πως ο Βόβορας θα ήταν εξαιρετικός για τον Παναθηναϊκό».

Για τον Μήτογλου: «Αν δεν παρασυρθεί από τα σόσιαλ, επειδή προπονείται πολύ καλά, προσέχει το σώμα του και μαθαίνει θα κάνει πράγματα. Να μην τους βαφτίζουμε Τσαρτσαρή ή Νοβίτσκι. Να γίνει ο Μήτογλου. Το μέλλον του ανήκει και μπορεί να κάνει πράγματα. Να λένε τα νέα παιδιά ότι θέλω να γίνω σαν τον Μήτογλου».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Τον τελευταίο του τίτλου κατέκτησε σαν σήμερα το 2014 ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός, ο οποίος παίζοντας πολύ όμορφο ποδόσφαιρο συνέτριψε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας τον ΠΑΟΚ με 4-1.

Οι «πράσινοι» έχοντας σε τρομερή ημέρα τον Μάρκους Μπεργκ ο οποίος πέτυχε χατ-τρικ (15’, 50’ 88’) και τον Νίκο Καρέλη να πετυχαίνει ένα γκολ (53’), ήταν ανώτεροι σε όλη τη διάρκεια του αγώνα βάζοντας στα σχοινιά τον δικέφαλο του βορρά, ο οποίος στο 70’ είχε μειώσει σε 3-1 με εύστοχη εκτέλεση πέναλτι του Βούκιτς.

Δείτε τις ενδεκάδες που παρατάχθηκαν στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ με τυπικά γηπεδούχο τον ΠΑΟΚ, όπως και ολόκληρο τον αγώνα, αλλά και εκτεταμένα στιγμιότυπα στα βίντεο που ακολουθούν.

ΠΑΟΚ (Γιώργος Γεωργιάδης): Γλύκος, Σκόνδρας (77' Κουλούρης), Βίτορ, Ινσαουράλδε, Τζαβέλλας, Λάζαρ (56' Βούκιτς), Κίτσιου, Κάτσε, Λούκας (56' Λίνο), Στοχ, Σαλπιγγίδης

Παναθηναϊκός (Γιάννης Αναστασίου): Κοτσόλης, Νάνο, Σίλντενφελντ , Κουτρουμπής, Τριανταφυλλόπουλος, Μέντες, Πράνιτς, Ζέκα, Αμπέντ (75' Λαγός), Καρέλης, Μπεργκ

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Ο Φραν Βέλεθ έχει συμφωνήσει με τον Παναθηναϊκό για να συνεχίσει στο «τριφύλλι» την καριέρα του, ωστόσο όπως φαίνεται για να αποδεχτεί την πρόταση των «πράσινων» χρειάστηκε να απορρίψει αρκετές ακόμα ομάδες.

Όπως υποστηρίζει σε δημοσίευμά της η εφημερίδα «Sportday», ο Ισπανός κεντρικός αμυντικός πριν πει το «ναι» στον Παναθηναϊκό είχε αρνηθεί τρεις προτάσεις από τη βελγική Σταντάρ Λιέγης και τις τουρκικές Αλάνιασπορ και Γκεζτεπέ.

Μάλιστα, αναφέρεται πως η πρόταση της τελευταίας ήταν με διπλάσιες οικονομικές απολαβές από αυτές που τελικά συμφώνησε με τους «πράσινους».

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Το θέμα με το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού για την απόκτηση του Απόστολου Γιάννου, συνεχίζει να κυριαρχεί στην επικαιρότητα του «τριφυλλιού», μετά την αποκάλυψη πως ο Τσάβι Ρόκα έχει έρθει ήδη σε επαφή με τον Έλληνα επιθετικό.

Όπως αναφέρεται σε σημερινό δημοσίευμα της «Sportday» ο 30χρονος επιθετικός είναι  θετικός για μία τέτοια εξέλιξη στην καριέρα του και λέγεται πως είπε στον τεχνικό διευθυντή των «πράσινων» ότι μπορεί να περιμένει για λίγο καιρό μέχρι να ξεκαθαρίσουν οι μεταγραφικές προτεραιότητες του Παναθηναϊκού.  

Θυμίζουμε πως το κασέ του είναι στα οικονομικά πλαίσια του «τριφυλλιού», καθώς κυμαίνεται στις 250.000 ευρώ. Φέτος ο Ελληνοαυστραλός στράικερ είχε 25 συμμετοχές, 2 γκολ και 6 ασίστ.

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Μνηστήρας από τη Ρωσία βρέθηκε για τον αρχηγό του Παναθηναϊκού, Δημήτρη Κουρμπέλη.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει το novasports.gr, μία από τις κορυφαίες ομάδες του ρωσικού πρωταθλήματος έχει ψηλά στη λίστα της τον αρχηγό του «τριφυλλιού» και εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να καταθέσει επίσημη πρόταση.

Μάλιστα αναφέρει πως η συγκεκριμένη ομάδα έχει αποφασίσει να προσφέρει ένα αρκετά μεγάλο χρηματικό ποσό για τη μεταγραφική της ενίσχυση και αναζητά έναν αμυντικό χαφ με διεθνείς παραστάσεις κάτι που διαθέτει ο Έλληνας αμυντικός χαφ. 

Το δημοσίευμα σημειώνει πως το σκάουτινγκ των Ρώσων εντυπωσιάστηκε από την παρουσία του Κουρμπέλη στην Εθνική ομάδα και τον Παναθηναϊκό και έτσι τον έχει προτείνει στη διοίκηση, αφού πρώτα τον τσέκαρε και από κοντά στο Γέρεβαν στα μέσα Νοέμβρη, όταν η «Γαλανόλευκη» αντιμετώπισε την Αρμενία. 

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram

Στη δουλειά που κάνει αλλά και στο μέλλον που έχει μπροστά του ο Βασίλης Ζαγαρίτης, στάθηκε η ΠΑΕ Παναθηναϊκός στο φωτογραφικό αφιέρωμα που έκανε για τον νεαρό αριστερό οπισθοφύλακα.

«Έκανε ντεμπούτο στα 18 του και κέρδισε… μέτρα στη διαδρομή καθιέρωσης στο βασικό κορμό της πρώτης ομάδας. Δουλειά, υπομονή, επιμονή και η επόμενη σεζόν μπορεί να είναι ακόμα καλύτερη για τον Βασίλη Ζαγαρίτη!», αναφέρει το σχετικό συνοδευτικό μήνυμα.

Δείτε την ανάρτηση

Βρείτε μας στο Facebook, στο Twitter και στο Instagram